استقامت سربازان دیپلمات ایرانی برای گرفتن “توافق خوب” ستودنی است / چرا غرب نباید “تصمیم سخت” بگیرد؟
تعداد بازدید تعداد بازدید: 165 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 8:18 ق.ظ، شنبه، 20 تیر، سال 1394 نظرات بدون نظر

استقامت دیپلماتهای ایرانی تا لحظه آخر مبنی بر اینکه همچنان در وین می مانیم تا به نتیجه برسیم ، گواه این مدعاست که سربازان شجاع ایرانی در میدان عمل خوب می جنگند و علیرغم برخی انتقادها تا این لحظه که نشان دادند بر سر منافع ملت ایران شجاعانه دفاع می کنند.

DSC_0608-250x172به گزارش سرویس سیاسی رادکانا، مذاکرات 5+1 و ایران به دقایق حساسی رسیده و مبارزه تن به تن در میدان شکل گرفته است . مبارزه ای که در یک طرف آن شش قدرت جهانی و در طرف دیگر سربازان دیپلمات ایرانی دور یک میز نشسته اند.

دنیای عجیبی است که حق ما را از ما می گیرند و بخاطر داشتن آن ، ما را دچار تحریم های ظالمانه می کنند ، آنوقت برای پس گرفتن حق مان باید مذاکره کنیم و امتیاز بدهیم تا اینکه مجددا حق ما سر جایش برگردد ، آیا چنین بازی را می شود” برد برد”نامید ؟

این ساعت های پایانی مذاکرات که به شب های قدر و ماه مبارک رمضان گره خورده ، و از طرفی حضور دیپلماتهای شجاع ایرانی در مراسمات شب های قدر و استقامت آنها تا لحظه آخر مبنی بر اینکه همچنان در وین می مانیم تا به نتیجه برسیم ، گواه این مدعاست که سربازان شجاع ایرانی در میدان عمل خوب می جنگند و علیرغم برخی انتقادها تا این لحظه که نشان دادند بر سر منافع ملت ایران شجاعانه دفاع می کنند.

تقسیم کار 5+1 برای دشوار کردن مسیر مذاکره است

اما قرار بود که ما با 5+1 مذاکره کنیم و همه اینها یک روح بودند و یک طرف ما ، اما الان طوری شده که ایران باید در میدان مبارزه دیپلماتیک با تک تک این کشورها بجنگد و شوربختانه هر کدام از این کشورها مسیر جداگانه ای برای مذاکره انتخاب کرده اند که به نوعی تقسیم کار برای سخت کردن مذاکرات و تحت فشار قرار دادن ایران برای گرفتن “تصمیم سخت” است .

ظریف نیز در جواب این همه پاسکاری 5+1 در صفحه توئیتری خود نوشت که شما نمی توانید اسب هارا در وسط مسیر بازی تغییر دهید و با این جمله سیاستمدارانه به غربیها فهماند که تیم ایرانی چندان هم دست خالی نیست چه اینکه ظریف در جواب موگرینی که ایران را به گرفتن “تصمیم سخت” تهدید کرده بود، گفت که یک ایرانی را هیچ وقت تهدید نکنید که بعد موگرینی ایتالیایی اظهار کرد که تهدید کردن بخشی از فرهنگ ماست و نباید انتظار داشت من با یک ایرانی با خونسردی مذاکره کنم.

مصاحبه های مطبوعاتی هدفمند قبل از توافق نهایی و انداختن توپ تصمیم گیری نهایی در زمین ایران حربه ای است که “جان کری عصا به دست ” و همتایان غربی اش خوب بلدند اما تیم شجاع ایرانی هنوز تسلیم نشده و با تمدید مذاکرات بصورت شبانه روزی  به دنبال یک توافق خوب مد نظر مقام معظم رهبری است که عواید آن نیز سهم ملت شود.

یک بار هم غرب تصمیم سخت بگیرد

اما همه نگاهها معطوف به “تصمیم سخت” شده و اینکه این تصمیم ها چیست که باعث شده نبض مذاکرات کند و آهسته بزند ؟ ما چه تصمیمی باید بگیریم که سخت است ؟ “عدم همراهی با جریان مقاومت و دست برداشتن از حمایت سوریه و لبنان و فلسطین” ، “به رسمیت شناختن اسراییل” ، “همراهی با آمریکا در مبارزه با داعشی که زاییده خود انهاست “و یا “آزادی زنان” و …

اما چرا غربیها و آمریکاییها تصمیم سخت نمی گیرند ؟ آیا برای آنها خیلی سخت است که حق یک ملتی مثل ایران را که با هزاران مشقت و زحمت و اهدا خون هزاران جوان ایرانی بدست آمده را به رسمیت بشناسند؟ خیلی سخته که ملتی بخواهد خودش مستقل فکر کند و برای خودش تصمیم بگیرد ؟

آمریکا این تصمیم سخت را بگیرد که دیگر در امور کشورها دخالت نکند و از همراهی و حمایت داعش دست بکشد و به ژاندارم پروری(عربستان و ترکیه) در خاورمیانه و سایر نقاط جهان اقدام نکند  تا جنگ های نیابتی و مسلمان کشی راه نیفتد.

اراده فوق سیاسی مانع توافق شده است

در واقع مشخص است که اراده ای فوق سیاسی در بطن مذاکرات نهفته است و غربیها دوست دارند از کنار فشار مذاکرات هسته ای به سایر اهداف خود نیز برسند و بنظر می رسد که بحث آژانس و مسائل فنی آن به پایان رسیده و آن تصمیم سختی که عنوان می شود چیزی غیر از مسائل هسته ای باشد .

اما آنچه که مشهود است ظریف و تیمش صبورانه و با یک آرامش خاصی عنوان می کنند که عجله ای برای توافق ندارند و این نشان از هوشمندی این سیاستمدار کهنه کار دارد تا برای یک توافق خوب و عزتمند زمان بخرد .

مردم هم باید برای تیم هسته ای ایران دعا کنند  چون رسیدن به توافق با کسانی که تشنه به خون دین و ایین ما هستند بسیار دشوار است ، از طرفی در برهه حساسی از تاریخ قرار گرفته ایم که می تواند برای کشور ما نقطه عطف باشد ، اگر توافق خوبی صورت بگیرد قطعا ایران اسلامی متحول خواهد شد و اگر توافق بد انجام شود آنقدر تحلیل خواهیم رفت که عربستان هم با ما ، سخن از گزینه نظامی روی میز می زند.

نویسنده : عبدالجواد عموزاد خلیلی فعال اجتماعی و روزنامه نگار

انتهای پیام /

ارسال نظر