سریال‌های کره‌ای؛ فرهنگ کره‌ای؛ در رسانه ملی ایران
تعداد بازدید تعداد بازدید: 242 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 12:11 ب.ظ، شنبه، 9 خرداد، سال 1394 نظرات یک نظر

“شمشیرها بالا می‌رود و دو چشم بادامی به جان هم می افتند و در این بین عالیجناب جومونگ ظاهر می‌شود و ده متر به بالا می‌پرد و درجا همه را میخکوب می‌کند.” این بخشی از سریال جومونگ محصول کشور کره جنوبی است که در سال‌های اخیر به لطف مدیران رسانه ملی ایران طرفداران پروپاقرصی در ایران پیدا کرده بود.

MQ7qZcjc7rN7به گزارش سرویس اجتماعی رادکانا، “شمشیرها بالا می‌رود و دو چشم بادامی به جان هم می افتند و در این بین عالیجناب جومونگ ظاهر می‌شود و ده متر به بالا می‌پرد و درجا همه را میخکوب می‌کند.” این بخشی از سریال جومونگ محصول کشور کره جنوبی است که در سال‌های اخیر به لطف مدیران رسانه ملی ایران طرفداران پروپاقرصی در ایران پیدا کرده بود.

روزهای تابستان نزدیک است و خبرهای جدیدی از پخش مجموعه‌های جدید کره ای در سیمای ملی ایران به گوش می‌رسد، ادامه‌ پخش این سریال‌ها، همواره موجب انتقادهایی از سوی فعالان عرصه فرهنگی شده است، چراکه به مرور زمان از کیفیت سریال‌های کره ‌ای کاسته شده و سریال‌های بی محتوا جای آن‌ها را گرفته است.

در واقع بیش از یک دهه است که تلویزیون‌ها، یخچال‌ها، مایکروفرها و گوشی‌های موبایل بازار ایران را کره‌ای‌ها قبضه کرده‌اند و فرهنگ کشور کره جنوبی نیز چند سالی است در ایران در حال عرضه است. با این وجود موج سریال‌های کره ای، از سال ۸۵ و با پخش «جواهری در قصر» از شبکه دو آغاز شد و با پخش «افسانه جومونگ» در سال ۸۷ به اوج خودش رسید و یانگوم و جومونگ تا حدی برای مخاطبان، جذابیت پیدا کردند؛ اما سریال «افسانه خورشید و ماه» که در اواخر سال گذشته پخش شد، سریالی افسانه‌ای و خرافاتی که بود جزو سریال‌های درجه چندم کره‌ای به حساب می‌آید.

از سویی تاجران و مدیران تبلیغاتی شرکت‌های بزرگ کره جنوبی به سراغ ساخت فیلم و سریال رفتند تا از این طریق علاوه بر اینکه درآمد قابل توجهی از فروش این فیلم‌ها و سریال‌ها نصیب سازندگان می‌شود، عامه مردم، این کشور را بهتر بشناسند و بر اساس خاطره خوشی که از تماشای آثار تولید شده آن‌ها نصیبشان شود و بازار ایران را لقمه‌ای چرب برای خود بدانند.

شاید بتوان گفت که علت اصلی کشش و استقبال از این سریال‌ها تا حدودی شباهت‌های فرهنگی و اسطوره سازی با مردم است. مردم ما علاقه خاصی به ژانرهای تاریخی و اسطوره ای دارند و با دیدن این سریال‌ها به مقایسه شباهت‌های تاریخی کشورمان با سایر کشورها می‌پردازند.

اما یکی از دلایل اصلی روی آوردن مردم به این سریال‌ها عدم تنوع سریال‌های ایرانی و تکراری بودن آن‌ها است که این موضوع از دیگر نقاط ضعف صداو سیما محسوب می‌شود که موجب انتقاد بسیاری از صاحبنظران شده است، چراکه با وجود داستان‌های ایرانی و یا بازنمایی اسطوره‌های ملی، قهرمان‌های کشورهای دیگر برای ما پررنگ‌تر شده است. مخاطبی که با وجود شبکه‌های متنوع فارسی زبان و پخش سریال‌های جذاب ترکیه ای و کره ای هیچ گاه حاضر نخواهد شد فضای تاریک و سیاه سریال‌های ایرانی را تحمل کند و در حال حاضر نیز به سمت فیلم‌های کره ای نیز روی آورده است تا شاید جایگزینی بهتر برای سریال‌های ماهواره ای پیدا کرده باشد.

به نظر می‌رسد که تلویزیون ایران از برنامه مشخصی تبعیت نمی‌کند. یک روز آنتن تلویزیون از سریال‌های ایرانی پر می‌شود و سهم سریال‌های خارجی به تعداد انگشت دست نمی‌رسد و روزی مثل امروز این قضیه برعکس می‌شود که هر دو حالت دلزدگی مخاطب را دربر دارد.

در کشور ما چون تلویزیون یک رسانه ملی است، بودجه تولید فیلم‌ها و سریال‌ها با بودجه کلی کشور تولید می‌شود. به همین دلیل هم صرف نظر از سطح کیفی آن، به جهت فرهنگی با فرهنگ عمومی جامعه هماهنگی زیادی دارد و برنامه سازان تلویزیون سعی می‌کنند از مؤلفه‌های تجاری مخاطب پسند تا حدودی فاصله بگیرند.

حتی بسیاری از منتقدین در حوزه فیلم و سینما اعتقاد دارند که درحاضر بسیاری از سریال‌های کره‌ای اکشن شده و با قتل و غارت همراه است که موجب تاثیرگذاری منفی در ذهن مخاطبین می‌شود و فیلم کره‌ای ارزشمند به ندرت دیده می‌شود. به طوریکه دوبله این فلیم ها نیز در روزهای اخیر موجب ناراحتی و اعتراض برخی از دوبلگران نیر شده است، چرا که آن‌ها اعتقاد دارند که کره‌ای‌ها خیلی مقطع مقطع و بریده بریده حرف می‌زنند، سخت است.

در واقع با کلیشه‌ای شدن موضوعات و محتوای سریال‌های وطنی و عدم انتظار پیشرفت در این گونه سریال‌ها، سیاستگذاران صدا وسیما در حداقل کار ممکن، با گزینش سریال‌های با کیفیت‌تر کشورهای شرقی، ضمن احترام بیشتر به مخاطبان حوصله و صبر خانواده‌های ایرانی را به بازی نگیرند.

اگرچه پخش سریال‌هایی از فرهنگ شرق که مورد علاقه‌ی مخاطبان ایرانی هم هست، می‌تواند به عنوان راهکاری جدی برای مقابله با سریال‌های شبکه‌های ماهواره‌ای که علاوه بر سطح کیفی نازل با فرهنگ ما نیز همخوانی ندارند مطرح باشد.

اختصاص سرمایه و زمان بیشتر به تولیدات داخلی، فرصت را برای آشنایی بیشتر با فرهنگ کشورمان فراهم می‌کند؛ از این رو مسئولان و تصمیم سازان بزرگ‌ترین رسانه فرهنگی ایران باید متوجه این مهم باشند که تاریخ ایران سراسر از سوژه‌ها و شخصیت‌هایی است که بسیاری از ایرانیان حتی نام آن‌ها را نشنید‌ه‌اند و با وجود چنین پتانسیلی جایی برای نمایش سریال‌های کره ای که تاریخ آن‌ها حتی کمتر از انگشتان یک دست هم حادثه تاریخی ندارد، نیست.

انتهای پیام/

يادداشتهاي براكنده آقامعلم می گوید:

بعنوان یک بیننده این سئوال برای من مطرح است که مکرماباتسلطبه علم انرزی اتمی وساخت وسایل هسته ای ونظامی مدرن مکراین مهم رابه دنیااثباطنخواهیم نکردکه دین اسلام درهرزمان نبایدازهرنظربا دنیای روزش عقب نماند!بس جرامسئولان فرهنکی وسیاست کذاری صداوسیما وبرنامه ریزان آنها ازکره ی جنوبی فیلم هایی را واردوباصحنه ای اکشن وجنکهایی باشمشیربه دیدرس مردم وتماشاجیان خودقرارقمیراراست ایده وعقیده وتاکتیک های کشورمان رابه سبک وسیاق دورانهای جندین صدساله به عقب بکشانیم.وبااین روش بادشمنان تادندان مسلح به ادوات مدرن وجدیدباشمشیرهای کهنه وزنکارزده ی ازدوران به یادمانده درموزه های شهرجاخوش کرده اندبا دشمنان عدووخیره سرخارجی بجنکیم.ازمحتوای بی محتوای سیرداستانی وقصه ای فیلمهای کره جنوبی به جیزی اشاره نکنم راحترم واعصابم رادرهم نمی ریزم.
سیدمحمدحسین حسینی( سیداحمد)
کردکویی های مقیم تهران بزرک.

ارسال نظر