چرا غیرت دینی مردم ایران، هم‌نشینی با هتاکان پیامبر را برنمی تابد؟/ غیــرت هیچ مسئولی، قبول نمی کند
تعداد بازدید تعداد بازدید: 262 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 1:10 ب.ظ، شنبه، 4 بهمن، سال 1393 نظرات بدون نظر

دولت به جای لغو سفر وزیر خارجه به فرانسه و اعلام اعتراض به پاریس با اعزام دکتر ظریف به مرکز اهانت به مقدسات مسلمانان جهان، چهره خوبی از غیرت دینی جامعه اسلامی ایران به نمایش نگذاشت. به نظر می رسد انفعال بیش از حد مجلس در برابر اقدامات تامل برانگیز وزیر خارجه کشورمان موجب گردیده که ظریف راه را برای خود بیش از پیش باز ببیند و حتی با هتاکان به رسول الله هم قدم شود.

73673_900به گزارش رادکانا، بیش از یک هفته از اهانت نشریه فرانسوی به ساحت پیامبر گرامی اسلام (ص) می گذرد. اهانتی که بهانه اش حمله تروریستی به نشریه ” شارلی ابدو ” در پاریس بود و حمله ای که به دنبال نشر کاریکاتور ابوبکر بغدادی سرکرده گروهگ تروریستی داعش در این نشریه اتفاق افتاد.

اهانت به نبی اکرم اسلام با خشم و انزجار همه مسلمانان جهان و بالاخص مردم کشورمان روبرو شد و در هفته گذشته شاهد تجمع جمع کثیری از دانشجویان در برابر سفارت فرانسه در ایران و درخواست برای احضار و اخراج سفیر فرانسه از ایران بودیم. این گونه تجمعات در شهرهای مختلف کشور نیز تکرار شد و حاضرین در این تجمعات اعتراضی به غیر از محکوم نمودن اهانت نشریه فرانسوی شارلی ابدو درخواست دیگری هم از داشتند.

موضع گیری دیرهنگام و با تاخیر دکتر روحانی در محکوم نمودن این اقدام موهن، سفر وزیر امور خارجه کشورمان به فرانسه برای پیگیری مذاکرات هسته ای در روزهای نخست این اهانت، برخورد دوگانه رسانه های حامی دولت با موضوع اهانت نشریه فرانسوی به رسول اکرم اسلام و… موجب گردید که مردم کشورمان در این تجمعات نسبت به رفتار مبهم دولت یازدهم نیز اعتراض کنند و صدور بیانیه ها و سردادن شعارهای مختلف در اعتراض به انفعال و حتی کم کاری دستگاه دیپلماسی کشور نشان از عدم رضایت مردم از این اقدام دولت بود.

برخی از مراجع معظم تقلید نیز نسبت به رفتار دوگانه دولت نیز واکنش نشان دادند و آیت الله نوری همدانی با نابجا خواندن سفر ظریف به فرانسه بیان داشتند: “وقتی آن‌ها در حال ستیز با ما و مقدسات اسلامی هستند، این‌گونه مسافرت‌ها چه معنایی دارد؟”. اعتراض تعداد انگشت شماری از نمایندگان مجلس و همچنین برخی از مسئولین و مقامات کشور در روزهای گذشته واکنش ها را نسبت به اقدام تامل برانگیر وزیر امور خارجه دولت یازدهم بیشتر متوجه نمود.

دولت محترم که تمام همت خود را برای ادامه مذاکرات و رسیدن به راه حل بیرونی معطوف نموده است به جای لغو سفر وزیر خارجه کشورمان به فرانسه و اعلام اعتراض به اقدام ضد انسانی پاریس با اعزام دکتر ظریف به مرکز اهانت به مقدسات مسلمانان جهان، چهره خوبی از پیام جهانی انقلاب اسلامی به نمایش نگذاشت و این پرسش را به وجود آورد که به راستی برای یک مسلمان چه چیز مهمتر از پیامبر (ص) است؟ مگر نه این است که هویت اسلامی بدون تکریم مقام نبی مکرم اسلام بی معنی است؟ آیا بررسی مسایل تجاری و دیپلماسی با دولتی که از اهانت به مقدس ترین مقدسات یک ملت حمایت می کند چه وجهی دارد و چه چهره ای از نظام مقدس جمهوری اسلامی را به جهانیان نشان می دهد؟

رهبر معظم انقلاب چندی پیش در تبیین شرایط  ادامه مذاکرات اشتند: ” تحریم ها برای کشور مشکل ایجاد کرده اما اگر دشمن شرط برداشته شدن آنها را، فلان مسئله اساسی و آرمانی از جمله دست برداشتن از اسلام و استقلال و پیشرفت علمی قرار دهد قطعاً غیرت هیچ مسئولی، قبول نمی کند.”

در تاریخ اسلام بارها این غیرت دینی مسلمان در برابر کفار به نمایش گذاشته شده و مسلمانان سختی های بسیاری را به جان خریده اند تا از پیامبرش دفاع کند همانگونه که وقتی مسلمانان صدر اسلام را در بیابان های داغ مکه شکنجه می کردند تا خدا را منکر شوند و به پیامبر (ص) توهین کنند. آنها مرگ را انتخاب کردند اما توهین به پیامبر(ص) را هرگز. همانگونه که مسلمانان را در شعب ابی طالب تحریم کردند تا دست از رسول الله (ص) بردارند اما آنها گرسنگی و سختی های طاقت فرسا را تحمل کردند اما دست از پیامبر(ص) نکشیدند.

به نظر می رسد انفعال بیش از حد مجلس شورای اسلامی در برابر اقدامات غلط و تامل برانگیز وزیر خارجه کشورمان موجب گردیده که ظریف راه را برای خود بیش از پیش باز ببیند و حتی با دشمنان رسول الله در این بازه زمانی نیز هم کلام شود و رفتاری غیر موجه و غیرقابل دفاع را از خود نشان دهد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی همان گونه که با اولویت دادن به خط قرمز فتنه 88 تمامی تلاش خود را برای حضور عناصر حامی فتنه در کابینه دولت به کار گرفتند باید در دفاع از اعتقادات مسلمانان و صیانت از آن نیز سکوت نکرده و خواستار پاسخگویی جناب ظریف در پیشگاه ملت شوند.

به خاطر داریم که در خصوص ماجرا های مربوط به جریان انحرافی در زمان دولت سابق بسیاری از خواص همواره در صحنه بودند و فریاد وا اسلاما سر می دادند. اما اکنون سکوتی مبهم همه را فراگرفته است. آیا جلوه ای که عملکرد اخیر دستگاه دیپلماسی کشور در به نمایش گذاشتن بی اعتنایی جمهوری اسلامی به مسبین اهانت به رسول اکرم به نمایش گذاشته  شد کمتر از سخنرانی های نابجای مشایی است؟ در هر صورت سکوت خواص بسیار قابل تامل و سوال برانگیز است که یقینا گذر زمان و رفتار خواص حقیقت را برای همگان آشکار خواهد نمود.

انتهای پیام/

ارسال نظر