احمدی نژاد رئیس جمهور خادم یا؟!
تعداد بازدید تعداد بازدید: 876 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 8:55 ق.ظ، سه شنبه، 22 اسفند، سال 1391 نظرات بدون نظر

نظری به مستند ( سرانجام نامبارک ) که در سالگرد میتینگ فاجعه بار چهاردهم اسفند ماه ۵۹ بنی صدر در دانشگاه تهران که از رسانه ملی پخش گردید.

imagesیکی از آفاتی که همیشه در کمین صاحب منصبان قرار داشته و دارد غرور و تکبر ناشی از خود بزرگ بینی می باشد آفتی که بنی صدر را خشکاند.

 حافظه تاریخی ملت عاقبت نافرجام این عنصر وابسته به بیگانه را فراموش نمی کند که سرمست از باده نخوت چگونه یازده میلیون رأی مردم را پشتوانه دائمی خود می انگاشت و براساس همین باور واهی دچار کیش شخصیت گردید و در نهایت با وضعیتی خفت بار به همراه سرکرده منافقین به آغوش باز و گرم استکبار جهانی فرو رفت.

همین درس برای مسئولین نظام کافی است که بدانند قرار نیست که انقلاب و مردم سند دائمی برای بقای آنها در قدرت امضا کنند.

انقلاب وزن دولتمرد را در ترازوی سنجش قانون و میزان پای بندی آنها به این میثاق ملی تعیین می کند. این خطر مختص دوره خاصی هم نمی باشد، از گذشته تا حال و آینده امکان لغزش برای رئیس و رؤسا وجود داشته و دارد.

این مقدمه بر آن نگاشتم تا نظری انداخته باشیم به مستند ( سرانجام نامبارک ) که در سالگرد میتینگ فاجعه بار چهاردهم اسفند ماه 59 بنی صدر در دانشگاه تهران که از رسانه ملی پخش گردید.

اول از همه بدون ورود به مسائل اختلافی یا اصلا درست یا نادرست بودن تحلیل مستند ( سرانجام نامبارک ) عارضم که طرح اینگونه مسائل در این فرصت زمانی باقیمانده عمر دولت یا مدت زمان مانده به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم صحیح نبوده و در تقابل مستقیم با فرموده حضرت رهبری معظم انقلاب است که طرح مسائل اختلافی را نوعی خیانت محسوب کردند می باشد.

برای امثال حقیر که از بضاعت سیاسی بی بهره ایم مشکل است که از انگیزه طرح اینگونه مسائل غامض، آنهم از رسانه ملی سر در بیاوریم.

قدرت و سیاست واژگانی هزار تو و هزار دالان هستند که اگر با هوای نفس آمیخته شوند آن وقت آشفته بازاری را به وجود می آورند که در این فضای غبارآلود حق و باطل آنچنان درهم تنیده می شوند که تشخیص سره از ناسره بسیار مشکل خواهد بود.

 امام همین مقدار می دانیم که مستند ( سرانجام نامبارک ) ترجمانی از القای شباهت بنی صدر و احمدی نژاد می باشد گرچه بعضی ها معتقدند که این مستند در خارج از حوزه صدا و سیما و با سناریوی قدرتمندان پشت پرده تدوین شده است.

صاحب نظری می گفت: نامه بی سلام و بی والسلام فلانی به مقام معظم رهبری و شبیه سازی تلویحی و عامدانه احمدی نژاد با بنی صدر امروز نتیجه نداد و رسانه ملی خواسته یا ناخواسته مکمل آن پیش بینی گردید.

مطمئنا بعضا سوء مدیریت هایی در حوزه اجرایی وجود دارد و بعضی از موضع گیری های شخصی رئیس جمهور شتابزده و غیر معقول است اما مقایسه و همسو انگاشتن ایشان با بنی صدر بی انصافی است. بنی صدر به ملت و انقلاب و شهیدان خیانت کرد و منفور گردید، آیا در مخیله ها می گنجد که اینگونه با صراحت خادم را خائن جلوه دهیم؟

ملت ما ملتی فهیم و آگاه هستند سعی نکنیم آدرس را اشتباهی دهیم. نمی توان وجود اختلاف را در جبهه اصولگرایان کتمان کرد اما انتظار هم نداریم که در جنگ قدرت هدف وسیله را توجیه کند.

 بقای بر قدرت هزینه دارد یا باید قربانی شد یا قربانی کرد، یا باید خادم ماند یا خائن شد. مهم نیست چقدر خدمت کردی یا تحول بنیادین در سطوح مختلف ایجاد کردید بلکه باید مواظبت کنی تا تو را با چهره های منفور مقایسه و تشبیه نکنند.

چه کسی فکر می کرد احمدی نژاد هم در ردیف بنی صدر قرار گیرد آن هم توسط رسانه ملی؟!

یک سوال کلیدی مطرح می شود چرا همیشه رؤسای جمهور دچار این مشکل  می شوند؟ خداوند غریق رحمت فرماید شهید والامقام رجایی را و طول عمر با عزت به مقام معظم رهبری عطا نماید به جز این دو بزرگوار بقیه رؤسای دولت در مضان توهم و غرور قرار گرفتند، نکند که انتخاب ما مردم اشکال دارد، یا واقعا امر به مشارالیها مشتبه شده بود تا ابدالدهر آرای مردم متضمن بقای آنان می باشد.

بهتر است به این تنازعات خاتمه داده شود و این عبرت آموزی ها در ادبیاتی منطقی تر بیان گردد. جامعه نیاز به آرامش دارد، مردم با کمبودها و گرانی ها دست و پنجه نرم می کنند اما حاضر نیستند قربانی قدرت طلبی ها شوند. برای مردم فرق نمی کند رئیس جمهور یا رئیس قوه قضائیه یا رئیس مجلس یا وزیر و وکیل و مدیرکل و غیره باشی، مهم آن است که پیرو ولایت و در چارچوب قانون باشی.

نوسنده رادکانا: مسلم رستمانی

ارسال نظر