جای خالی حماسه ۱۲دی گالیکش در تقویم ملی کشور
تعداد بازدید تعداد بازدید: 690 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 10:45 ب.ظ، سه شنبه، 12 دی، سال 1391 نظرات بدون نظر

اگر نسل امروز ما به یادمان شهدای حماسه ۱۲ دی گالیکش در محل وقوع حادثه بنگرند هیچ اثر و نشانی از آن در تقویم رسمی کشور نمی یابند. در بازخوانی تاریخ انقلاب که معمولا هرساله در دهه مبارکه فجر از رسانه ملی پخش می شود هیچ اشاره ای به این موضوع نمی شود که چگونه یک روستا در قبل از انقلاب، به آن اندازه از بیداری و شور انقلابی رسیده بود که توفیق خلق چنین حماسه ای همراه با تقدیم هفت شهید سرافراز را داشته همانگونه که هرگز از میزبانی مردم این شهر از وجود مبارک مقام معظم رهبری و سایر مبارزین طراز اول انقلاب در سالهای سیاه ستم شاهی اشاره ای نمی شود.

shohadaye 12day galikeshدر جامعه انسانی گاهی رویدادها و حوادثی بوقوع می پیوندد که اثر ماندگاری بر روند زندگی انسانها میگذارد. رویدادها و حوادثی که گاهی با شادی  و نشاط و گاهی با حزن  و اندوه همراهند. در بروز رویدادهای ماندگار که بر روند حرکت جامعه،  تاثیر سازنده و مثبت گذارده اند عوامل مختلفی  موثر است که در تاریخ معاصر ما مهمترین دلیل بروز رویدادهای ماندگار، انقلاب شکوهمند اسلامی است. تاریخ انقلاب اسلامی مان سرشار از چنین حوادث و رویدادهائی است که هر یک بجای خود، حماسه ای به بلندای همت و غیرت مردم شریف کشورمان بر دل تاریخ بیادگار گذارده اند.

 

اما گاهی حوادث و رویدادها در شرایطی رخ می دهد که علی الظاهر از استعداد و توان محل وقوع خارج و در ظرفیت باور آن نمی گنجد که همین امر به بزرگی و عظمت بیادماندنی آن کمک می کند.

سالهای سیاه ستم شاهی در منطقه کوچک گالیکش در استان گلستان که در آن زمان از نظر تقسیمات کشوری به عنوان یک نقطه جمعیتی روستائی بود در حالیکه بواسطه قرار داشتن در مسیر جاده بین المللی گرگان به مشهد و برخورداری  از مواهب ناب الهی مانند کشتزارهای وسیع، جنگل و رودخانه های دائمی شکل و شمایلی شهر مانند داشت با حضور روحانیون جلیل القدری هم چون حاج سید باقر موسوی امام جمعه محترم کنونی، حاج آقا سبحانی امام جمعه محترم شهرستان گنبد و هم چنین آقا سید محسن موسوی به پایگاه امنی برای  مبارزین طراز اول انقلاب  تبدیل شده بود.

توفیق میزبانی از وجود مبارک مقام معظم رهبری و شهیدان بزرگواری هم چون هاشمی نژاد و کامیاب باعث شد تا این منطقه به دروازه نهضت روح الله و دریچه توانای گسترش آن به شهرهای بزرگ شرق استان گلستان کنونی باشد.

شعور انقلاابی مردم گالیکش و بیداری آنان و برگزاری جلسات بیداری، راهپیمائی های  کوچک و بزرگ آرام آرام این شهر را به پایگاه محکمی برای انقلاب اسلامی مبدل ساخته و جوانان غیرتمند این شهر همراه با اصناف متدین با نصب تصاویر امام و مراجع و پخش آشکار اعلامیه ها و متون سخنرانی امام عملا شهر را به خاستگاه اصلی انقلاب در منطقه تبدیل ساختند.

برگزاری های راهپیمائی های پی در پی، اعتصاب بازاریان و اصناف در حالیکه تمثال امام برسردرب همه مغازه ها نصب بود رژیم سفاک را سخت آزار می داد برهمین راستا درجهت سرکوب راهپیمائی ها و تغییر فضای ظاهری شهر رژیم تصمیم گرفت تا عده ای مزدور را اجیر نموده و با تسلیح آنان به سلاح های سرد و گرم با شعارهای جاوید شاه که بواسطه لهجه خاص آنان چاپید شاه  جلوه می کرد به شهر حمله ور شده و با شکستن شیشه مغازه ها و ایجاد رعب و وحشت سعی در آرام نگهداشتن فضای انقلابی شهر داشتند. این هجمه های  اندک چندین بار تکرار شد در غروب یک روزسرد زمستانی خبر از تدارک وسیع این مزدوران به داخل شهر رسیدکه باعث بسیج همگانی شهر و مسلح شدن مردم به سلاح های سرد و تدارک پیشگیرانه شد و از سوی دیگر خبر به مساجد شهر گنبد بویژه جوانان غیرتمند آذری ساکن در گنبد رسید که جوانان گنبدی برای کمک به مردم گالیکش با چند وسیله نقلیه خود را به گالیکش رساندند. زمانی که جوانان گنبدی به گالیکش رسیدند مردم گالیکش مهاجمین را تا نزدیک پمپ بنزین عقب راندند که در این بین چند بار تیراندازی با سلاح های شکاری توسط طرفین انجام شد که منجر به زخمی شدن چند تن از اهالی گالیکش شد. با عقب نشینی مهاجمین شاه دوست، غائله آرام گرفت و جوانان گنبدی با اطمینان از پایان گرفتن غائله سوار بر خودروها شده و به سوی گنبد حرکت کردند که در ابتدای شهر گالیکش و در مقابل پاسگاه ژاندارمری، اتومبیلها و مینی بوسهای حامل جوانان گنبدی توسط مامورین ژاندارمری متوقف و پس از ضرب و شتم روحانی همراه آنان، بناگاه فرمان آتش صادر و مینی بوسهای حامل جوانان گنبد به گلوله بسته شدند که در این واقعه تلخ و بیادماندنی هفت جوان غیرتمند به شهادت رسیده و تعداد کثیری نیز زخمی شده و مصدومین با شرایط بسیار سخت ازداخل مزارع مقابل پاسگاه  به بیمارستان شهدای گنبد منتقل می شوند. این حادثه که پس از واقعه 5 آذر گرگان روی داد اسباب جوش و خروش بیشتر مردم شد به گونه ای که مردم گالیکش برای تشییع پیکر پاک شهیدان و شرکت در مراسم بزرگداشت شهدا با پای پیاده مسافت گالیگش تا گنبد کاوس را طی کردند که  ثمره این خون های پاک باعث شد تا در اربعین این شهدا، انقلاب شکوهمند به پیروزی رسیده و بهار آزادی به زمستان سیاه ظلم و ستم پایان دهد. حال با این اوصاف و با در نظر داشتن موقعیت جغرافیائی گالیکش در آن زمان، تنوع قومی و فرهنگی همراه با میزبانی از مبارزین انقلاب، آیا به نظر نمی رسد که جای ثبت این واقعه در تقویم مناسبت های کشور خالی است و اهمیت این رویداد بزرگ حماسی که برای مردم شریف منطقه نشان عزت، غیرت و بیداری است برای برنامه نویسان و سیاستگذاران فرهنگی کشور مجهول مانده و متاسفانه متولیان تاریخ انقلاب از ثبت چنین رویدادی روی گردانده اند. به گونه ای که نسل امروز ما اگر به یادمان شهدای حماسه 12 دی گالیکش در محل وقوع  حادثه می نگرند هیچ اثر و نشانی از آن در تقویم رسمی کشور نمی یابند. در بازخوانی تاریخ انقلاب که معمولا هرساله در دهه مبارکه فجر از رسانه ملی پخش می شود هیچ اشاره ای به این موضوع نمی شود که چگونه یک روستا در قبل از انقلاب، به آن اندازه از بیداری و شور انقلابی رسیده بود که  توفیق خلق چنین حماسه ای همراه با تقدیم هفت شهید سرافراز  را داشته همانگونه که هرگز از میزبانی مردم این شهر از وجود مبارک مقام معظم رهبری و سایر مبارزین طراز اول انقلاب در سالهای سیاه ستم شاهی اشاره ای نمی شود.

اینک برای ثبت در تاریخ، برای حفظ این امانت در تحویل آن به نسل آینده و  نکوداشت و زنده نگهداشتن یاد و نام این شهدای قهرمان انتظار می رود مسئولین ذیصلاح در این زمینه اقدام خداپسندانه ای را معمول دارند تا بیش از این شرمنده شهدا نباشیم.

ارسال نظر