دروغی که جایزه بین المللی اسکار گرفت! وقتی کاخ سفید بخشنامه می دهد
تعداد بازدید تعداد بازدید: 592 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 9:08 ب.ظ، چهارشنبه، 16 اسفند، سال 1391 نظرات بدون نظر

اندر حکایت تحریف تاریخ ( فیلم ضد ایرانی آرگو )یا همان سیاست زدگی بنگاههای بین المللی غرب

imagesچرا هر روز که می گذرد دستهای پنهان ایالات متحده برای ملت های جهان رو می شود و با اقدامات کودکانه، غیر واقعی بودن چهره  نهاد های بین المللی برای جهانیان روشن تر می گردد.

بی پرده هنوز چند روزی از جشنواره فیلم برلین بواسطه  فیلم بدون مجوز ” پرده ” جعفر پناهی که  از خرس اروپا مویی به او رسید و جانیان جنگ جهانی دوم به مترسک خود جایزه خرس طلایی دادند نمی گذرد که ایالات متحده در تکمیل حماقت های خود به فیلم ضدایرانی آرگو از جشنواره فیلم آمریکا اسکار می دهد البته اگر آمریکا بخواهد به فیلمش جایزه بدهد و جعل حقیقت کند می بینی که یک فیلم بی محتوی و سراسر دروغ هم یک شبه راه صدساله می پیماید و همانند کار صهیونیست ها که در جریان جنگ جهانی با تحریف تاریخ،  هولوکاستی ساختند و پرداختند.

 با تحریف تاریخ این بار در جهت جمع کردن  آبروی سیاه، فیلم آرگو را می سازند و با بنگاههای خود هی به آن جایزه می دهند. به نظر شما در این شکل جوایز زیر چقدر اعتبار جهانی دارند و زائیده استاندارهای بین المللی یک اثر می تواند باشد؟ آیا این جوایز در جهت گول زدن اذهان عمومی و تحمیق انسانها نیست؟ در صورتی که اهل فن در خصوص ارزش و اعتبار جوایز به این فیلم تردید دارند و آن را صرفا سیاسی تلقی کرده اند.

images (2)

images (1)

IMAGE634975026376068864

با نگاهی به عنوان برنده شدن این فیلم به عمق فاجعه جهانی و بی اعتباری سازمانها و ارگانهای جایزه دهنده این گونه آثار پی می بریم که هر روزه در جهت مطامع غرب تکرار می شود!

آیا در صورتی که کاخ سفید بخشنامه نمی کرد باز هم اسکار به آرگو می رسید…؟ نمونه این تحریف از قول  ویکی پدیا اینطور می شود:

”  آرگو (به انگلیسی: Argo)‏ این فیلم نامزد پنج جایزه گلدن گلوب شد که دو جایزه (بهترین فیلم درام و بهترین کارگردانی) را از آن خود کرد؛ آرگو همچنین نامزد هشت جایزهٔ مختلف در جوایز اسکار ۸۵ام شد. آرگو همچنین برنده جایزه بهترین فیلم از طرف انجمن تهیه کنندگان امریکا شد. آرگو برنده جوایز بهترین فیلم و بهترین کارگردانی از جشنواره های سانتاباربارا و روتن توماتوی طلایی شده است. آرگو جایزه بهترین فیلم بهترین کارگردانی و تدوین از جشنواره فیلم بفتا بدست اورد. بعنوان بهترین فیلم، برنده جایزه اسکار ۲۰۱۳ گردید.  “

البته بنده فکر می کنم سوای فیلم ها و اسم هنرمندان و فیلم سازان و بعضی بازیگران خیانت کار چیز دیگری در جریان است و این دشمنان نادان ناخواسته با مهر تایید زدن بر فیلم های ایرانی وبازیگران ایرانی…  نام ایران را بر سر زبانها می اندازند و با رسانه های خود هر از چند گاهی به ذهن جهانیان می آورند که ملت بزرگ ایران کجای بازی آنهاست و طرف حساب چه کسانی هستند و ظرفیت های ایران تا چه حدی است و نگرانی آنها تا کجاست!

زیرا همه حیثیت  مستکبران جهان همین رسانه های آنهاست که امروز وسیله ای برای معرفی ایران و ایرانی گردیده است و بی شک خبط ابلهانه آمریکا این است که نمی فهمد مردم فهیم دنیا دو طرف بازی را شناخته اند و هر چه این بازی گشادتر می شود به همان اندازه که عرصه بر ایران اسلامی باز می گردد، عرصه بر آمریکا و متحدانش  تنگتر می گردد.

براستی چه اتفاقی افتاده است که ایالات متحده ” پول “، با همه به اصطلاح  قدرتمندی  و  توانایی مادی که توسط آن بعد از 1948 جنگ جهانی دوم از خود لولوخرمنی ساخته و هر روز به شکلی سعی دارد تا با چماق این قدرت دست ساخت اقتصادی، سیاسی و نظامی خود هی بر سر جهان سوم بکوبد و با تحقیر، تحمیق، طعمه های مستحصل خود را برای خیانت به ملت های جهان به استیصال وا دارد ولی امروز می بینیم کدخدای غرغروی جهان به هنرپیشه های هالیوود دستاویز شده است تا اگر نتوانسته است در میدان عمل بر حریف خود پیروز شود و34 سال پشت درهای بسته جواب ”  نه ” گرفته است، حداقل در پرده سینما با آکتور های خود موفقیتی کسب کند و به مخاطبان جهانی خود بفهماند که بابا… اونجا ما همه کاره بودیم! ولی خوب خدا یار ایرانیها بود!

و چند جا اشتباهاتی کردیم اخیرا پهپاد را به باد دادیم!… قبلش درانتخابات تر زدیم!… قبلش تو هسته ای باخت دادیم!… قبلش هشت سال تو جنگ گند زدیم!… ضد انقلاب هم که وبال گردن خودمان شد!… قبل از آن تو تحریم هم که خوب لابد آب و باد و خاک تو سر ما ریخت!… قبلش تو طبس دست ما نبود!… قبلش لبنان و انتفاضه و چند جای دیگه که پیش میاد!… فقط می مونه سفارت و جاسوس ها که به هرحال فیلمش را ساختیم تا بعد…

بابا  بقول ما ایرانی ها رو نیست که سنگ پا قزوینه!… هرچه مثل فرش کاشون پا بخوره جوانتر می شه!…

ایالات متحده مثل شیر بی یال و دم اشکمی است که سر پیری دندانهایش ریخته و ناخون هایش در رفته و حالا قدرتش به چانه هایش افتاده و نشسته و بچه های کم تجربه و پیر و پاتال های بی قواره رو جمع کرده و با زبان هالیوود روی پرده سینما نقش رستم می کشد و هی خالی می بندد، که 34 سال پیش فلان کردیم و بهمان کردیم.

 شاهد شیر روباه شده چه کسی می باشد؟ “دمش” و هی شاباش میدهد (اسکار)  و مردم هم هورا می کشند: کجا؟ توی خونه خودش؛ پیش چه کسی؟ پیش آباجی! ….

 نویسنده رادکانا: محک

ارسال نظر