میلاد باسعادت حضرت حجت بن الحسن مهدی فاطمه (عج) و نیمه شعبان مبارکباد
تعداد بازدید تعداد بازدید: 564 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 4:01 ب.ظ، پنج شنبه، 22 خرداد، سال 1393 نظرات بدون نظر

مولای من: وقتی چشم انداز نگاهم را به آفاق جهان می دوزم، همراهی و جنبش هستی را نیز احساس می کنم. می بینم که زمین و زمان در شتاب تدارک جشن آمدنت، به تکاپو افتاده و خلق محروم جهان از شوق رویش دوباره به وجد و خروش آمده تا برای در آغوش کشیدن تجسم آرمان ها، خود را آماده کنند ـ ای کعبه مقصود دل ها.

97071517281015257085سلام بر آل یاسین

سلام بر بلندای قیام و قعودت

سلام بر معراج رکوع و سجودت

سلام بر ذکر قرائت و قنوتت

سلام بر هنگامه طلوع و غروبت

سلام بر تو ای یگانه دوران

سلام بر تو ای موعود قرآن

سلام بر ای مهدی فاطمه علیها السلام

سلام بر تو که پرچم برافراشته هدایتی

سلام بر تو که خود سلام و پیام آور سلامتی

سلام، سلام، سلام… .

مهدی جان: شکوه هجران و غم دوری از مصاحبت و دیدار تو را، فقط با تو نجوا می کنم ـ ای انیس رفیق.

مولای من: گرچه توان سرودن نام بلندت ما را نیست. اما دیدگان ناقابلم را وقف تماشای قامت رعنای تو نموده ام و گوشه نگاهم را به ضریح سبز بشارت ظهورت، گره زده ام ـ ای طلعت رشیده.

مولای من: از بی قراری اندوه دوری تو، گاه دیوانه وار سر به بیابان می گذارم، گاه از حاجیان سفر مکه، منی و عرفات، نشان بی نشان تو را پرس و جو می کنم و گاه خود در طواف مسجد مقدس جمکرانت، کنار دیوار، می نشینم تا شاید عبور مهرانگیز تو را شاهد باشم و در خلوت سکوت تنهایی، حدیث دلتنگی ام را با تو گفتگو کنم ـ ای مونس دل های بی قرار.

مولای من: از درازای تیره شب غیبت، چشم ها همه فرو خفتند، جز چشمان شیدای چشم به راهان که در سیاهی آسمان، فروغ تو را می جویند ـ ای نور دیده چشم انتظاران.

مهدی جان: در کویر غربت و تنهایی، از عطش جانکاه فراقت، گل بوته ها همه خشکیدند، سینه چاکان دل سوخته ات در جست وجوی نگاهت، تراوش باران بی ابر تو را می طلبند ـ ای جوشش چشمه سار حیات.

مهدی جان: رهپویان جاده اندوه فراقت، در فراز و نشیب کرانه های اقیانوس انتظارت، پیوسته نگران آنند که داغ حسرت دیدار تو را، ته نشین تپش قلب های آکنده از عشق تو گردانند ـ ای تندیس آرزوها.

مهدی جان: چه بسیار بوده اند؛ آنانی که طومار حریر عشق تو را بر دل پیچیده و آرزوی هم نفس شدن با تو را، با خود به دل خاک هدیه برده اند و چه فراوان اند کسانی که سخت مشتاق اند تا سروش رهایی «نُرید اَن نَمُنَّ» را از زبان پر مهر تو بشنوند و گوش جان شان را با ندای دل انگیز پیام تو نوازش دهند ـ ای آرامش قلب ها.

مولای من: من با تو، عهد و پیمان می بندم که در شبستان غیبت و غربت، هیچ گاه از آمدنت نومید نخواهم شد. و سوگند وفاداری یاد می کنم که در رفت و آمد شب های بی فروغ، اگر صبح ظهورت همچنان محجوب و پنهان بماند، باز هم می آیم و در کمینگاه افق آرزوها، چشم به راهت می مانم و در پی جوشش ترحم نگاهت آرام آرام اشک می بارم تا شاید طلوع فجر تو را، از فراز قله صبر و امید، به تماشا بنشینم ـ ای صبح امید و آرزوها.

مولای من: محبت و عشق تو، با تار و پود وجودم آمیخته است و امید دیدارت، در اعماق قلبم، جوانه زده است. با پیمانه ای از امید و التماس، از تو می خواهم بیش از این وقفه و تأخیر روا مدار، که در زنگ آمدنت طاقت و بردباری ام را به آخر رسانده، بدنم نحیف گردیده، اشک چشمانم خشکیده، نور دیدگانم تیره و تار گشته، مگر نه این است که این سوز و آه را مرحمی، این درد و نالیدن را درمانی و این غم را پایانی نیست؛ جز هنگامه ظهور و اجلال حضور، پس بیا و برخیز که:

دیگر قرار بی تو ماندن نیست ما را کی می شود روشن به رویت چشم یاران.

مهدی جان: در تاریخ عشق و حرمان و وصل و هجران، کدامین محبوبی را می توان یافت که ناز آمدنش این گونه دیر پا و فرسایش کننده باشد، مگر جذبه و ناز تو؟ پس بنمای رخ و برخیز که رؤیت هلال چهره دلربایت چه قدر شوق انگیز و بهجت آور است ـ ای طلوع تماشا.

گر تو به صدهزار چهره نمایان شوی مرا من با دو صد هزار دیده تماشا کنم تو را.

مولای من: در پهن دشت وا ماندگی و اضطرار، از سر بی قراری و ناچاری تو را می خوانم که ای آخرین امید، بیا و دریاب شوریده دلان دل رمیده را:

بیا که در این انتظار خواهم مرد در انتظار تو من تا بهار خواهم مرد.

مهدی جان: تو خود می دانی که چه دشوار است سپری نمودن دوران انتظار و چه بی مقدار است دنیایی بی تو بودن. اما تو خود، آگاهی که در این گردش تا ریکی ها، با کوله بار سنگین اندوه دیدارت، نشان کوی بی نشان تو را می پایم و به امید فردای با تو بودن، نفس می کشم ـ ای مونس و هم نفس بی نوایان.

مهدی عزیز: هر سال در پانزدهم شعبان، تولد خجسته تو را جشن می گیریم و بزم سرور و شادی، برپا می کنیم اما این بزم بی حضور دلدار را، هیچ طراوت و شکوه نمی بینم. زیرا شکوه و خرمی را در طراوت بهار، باید نظاره نمود که تویی بهار همه رویش ها و طراوت همه گل ها. ـ ای تنها گل نرگسی آفرینش.

مهدی جان: گرچه عندلیبان غزل خوان بوستانت، شادمانه در ترنم سرود آمدنت، ترانه بهار را می سرایند. اما داستان طولانی مشتاقی و مهجوری تو، گو اینکه بهار بی حضور تو را، پاییز همیشگی خسته دلان نموده است ـ ای بهار بی پایان برکت و رحمت.

مولای من: پس بیا که سر سپردگان حریم ولایت، نوید آمدنت را لحظه شماری می کند و چشم انتظاران ساحل سبز نجاتت، نستوه و پایدار همچنان تو را می خواند ـ ای موعود قرآن: موعود من که چشم به راهت نشسته ایم آواز می دهیم تو را با گلوی عشق.

مهدی عزیز: از اینکه می بینم تلالو نور طلوعت، بر روزنه های افق آسمان بیداری، کم کم پدیدار می گردد و شکوفه های صبر و امیدم به بار می نشیند، از سرور و هیجان، همه وجودم لبریز می گردد چون صدای پای آمدنت به گوش می آید و نوید فرح بخش نزدیک شدن ظهورت در فضای جهان طنین انداز می باشد. بی بینم که شکوه طبل رسیدنت، کاخ های سفید و سیاه فرعونیان زمان را به لرزش و ریزش انداخته و وحشت از هیبت و رعبت، خواب راحت را از چشم جباران و طاغوتیان جهان خوار، ربوده است ـ ای آخرین طوفان.

مولای من: وقتی چشم انداز نگاهم را به آفاق جهان می دوزم، همراهی و جنبش هستی را نیز احساس می کنم. می بینم که زمین و زمان در شتاب تدارک جشن آمدنت، به تکاپو افتاده و خلق محروم جهان از شوق رویش دوباره به وجد و خروش آمده تا برای در آغوش کشیدن تجسم آرمان ها، خود را آماده کنند ـ ای کعبه مقصود دل ها.

محبوب دل ها: هم اینک خیل عظیم مشتاقانت، در صف طویل انتظار، به پیشواز مژده ظهورت به پا خواسته اند تا در همایش بزرگ آدینه روز موعود، هم صدا با فرشتگان آسمان، فرمان «جاء الحق» حضور شکوهمندت را در پهنه گیتی جشن بگیرند.

میلاد باسعادت آخرین گل فاطمه (س) حضرت حجت بین الحسن مهدی فاطمه (عج) را خدمت رهبر معظم انقلاب امام خامنه ای (مدظله العالی) و تمامی شیعیان جهان تبریک و تهنیت عرض می کنیم.

ارسال نظر