وقتی مشکلات، حریف مهر مادری نمی‌شود ! / مراقبت ۴۹ساله مادر گالیکشی از فرزند معلولش
تعداد بازدید تعداد بازدید: 254 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 2:08 ب.ظ، چهارشنبه، 3 اردیبهشت، سال 1393 نظرات بدون نظر

مادرم وقتی که مرا زادی، نمی‌دانستی که نوزادی را در بطنت می‌پرورانی که قرار است تا ابد نوزاد بماند، جسمش بزرگ می‌شود اما رنج پرورشش همچنان نوزادانه تا ابد مهر مادریت را به آزمون می‌گذارد.

amin_1به گزارش رادکانا به نقل از نیلکوه، مادرم وقتی که مرا زادی، نمی‌دانستی که نوزادی را در بطنت می‌پرورانی که قرار است تا ابد نوزاد بماند، جسمش بزرگ می‌شود اما رنج پرورشش همچنان نوزادانه تا ابد مهر مادریت را به آزمون می‌گذارد.

مادرم نه زبانی برای از تو گفتن دارم، نه بازوبانی برای در آغوش کشیدنت و نه حتی پایی که بتوانم در مقابل شکوهت به سجده بیفتم، اما هر بار که صبورانه عشقت را دیکته می‌کنی ذکر و حمد فرشتگان الهی برای توست.

amin 1

مادرم وقتی مرا زادی تمام خستگی‌هایت در انتظار مرد شدن و به امید روزی که سایه‌سرت گردم در کنار گهواره‌ام آرام گرفت، اما امروز که 49 سال از آن روز می‌گذرد سایه تر و خشک‌کردن‌های تو، سایه مراقبت‌های تو، سایه پرورش و شب بیداری‌های تو، روزبه‌روز بر سر من بیشتر گسترده می‌شود اما هرگز سایه‌ای از من برای تو سایبان نشد.

مادرم آموزش ندیده شاگرد مکتب تو شدم، سال‌هاست در کلاس اول زندگی مانده‌ام اما هرگز صدایی از اخراجت و فریادی از شکایتت مرا تنبیه نکرد.

مادرم نور خدا را در چهره‌ات لمس کردم و عظمتش را در نگاهت دیدم، که تمامی این دردها را از زادروز من می‌کشی اما هرگز خستگی و ناامیدی را به من ارزانی نداشتی، مهرت باقی است و شکوهت پابرجاست؛ هر چند که زمانه ناملایماتش را بر تو کوفته است.

amin 1

من امین‌الله کمالی صدرآباد 49 ساله از معدود معلولین جسمی- حرکتی، ذهنی و تشنجی از نوع خیلی شدید (ایزوله) هستم که افرادی مانند من، به گفته پزشکان زیر 25 سال عمر خواهد کرد؛ با ایثارگری مادری صبور و مهربان توانسته‌ام تا سن 49 سالگی به زندگی خود ادامه دهم.

حال با مادر خود در روستای محمودآباد در فاصله یک کیلومتری از شهر گالیکش زندگی می‌کنیم.

در یک روز سرد زمستانی در دی ماه سال 91 به همراه اولین فرماندار شهرستان گالیکش رحمان صباغیان، مدیر کمیته امداد گالیکش علی حسنی و یعقوب حاجیلری رئیس وقت بهزیستی شهرستان گالیکش به دیدار مادری رفتیم که بهترین سالیان عمر خود را برای مراقبت از تنها فرزند دلبندش سپری کرده است.

گزارش سال 91 نیلکوه را اینجا بخوانید.

هفته گرامیداشت مقام مادر مجالی بود تا دوباره این بار با غلامرضا سبحانی فر تسهیل گر CBR مجتمع خدمات بهزیستی پردیس گالیکش به دیدار این مادر رفته تا ضمن تبریک این روز جویای قول‌های مسئولین در بازدید سال 91 باشیم.

بانو ” نازآتون میرگلی گرما سفلی ” از زندگی با فرزند معلولش می‌گوید: همه سهم من از این دنیا، یک فرزند معلول است که توان حرکت کردن و حرف زدن ندارد. 49 سال پیش وقتی فرزندم را در سن 25 سالگی به دنیا آوردم، دارای سری نرم بود و بیست روزه بود که برای معالجه به دکتر مراجعه کردیم و پزشک بعد از معالجه، ملحفه روی تخت را پیچاند و گفت این بچه را داخل سطل بینداز و به خانه برو.

amin 1

من و شوهرم به حرف این پزشک گوش نکردیم، زیرا خداوند امین‌الله را بعد از سه فرزندی که مرده به دنیا آمده بودند، به ما بخشیده بود و تصمیم به نگهداری از وی گرفتیم.

وی با اشاره به این مطلب که پدر امین‌الله 5 سال است که به رحمت خدا رفته گفت: پنج سال پس از تولد امین‌الله پدرش ما را ترک کرد و زندگی جدیدی را شروع کرد.

ناز آتون گفت: اکنون با یارانه و مستمری و بن‌هایی که به امین‌الله از سوی بهزیستی و مستمری که از سوی کمیته امداد به من داده می‌شود، امرارمعاش می‌کنیم و راضی ام به رضای خدا.

amin 1

این مادر سالخورده که خود نیز از ناراحتی قلبی رنج می‌برد، گفت: حدود دو سال است ناراحتی قلبی هم گریبان گیرم شده و ضمن این مریضی باید از امین‌الله که به خاطر شرایطش همیشه بر روی تخت قرار دارد نیز مراقبت کنم.

وی اظهار داشت: امین‌الله از دست کسی حتی آب هم نمی‌خورد و باید حتماً خودم به او غذا و آب دهم و اگر روزی نباشم از کسی غذا قبول نمی‌کند.

این مادر 76 ساله عنوان می‌کند: یک روز که برای ناراحتی قلبی روانه دکتر شده بودم، امین‌الله تمام آن روز چیزی نخورده بود و گرسنه و تشنه مانده بود.

این مادر گالیکشی با اشاره به هزینه بالای داروی قلبی و داروی تشنج امین‌الله، گفت: گاهی داروهای خودم را برای تأمین داروهای پسرم تهیه نمی‌کنم.

amin 1

وی در پاسخ به اینکه چرا امین‌الله را به بهزیستی نسپرده است، می‌گوید: فرزند امانت خداست و خداوند صلاح دانست که او را معلول به من دهد و وظیفه‌دارم تا روزی که زنده هستم از امین‌الله نگهداری کنم.

مادر امین‌الله که چشمانش نم اشک گرفت ادامه داد: تنها روزی که در این دنیا نباشم اجازه می‌دهم فرزندم را به بهزیستی بسپارند.

این مادر فداکار می‌گوید: به خاطر فرزند معلولم، هیچ‌وقت از خدا گله‌ای نکردم. همیشه با خودم می‌گویم، حتماً صلاح و مصلحتی بوده که این بچه، معلول شده است. در همه این سال‌ها به عشق امین‌الله، همه سختی‌ها را به جان خریده‌ام و ازخداخواسته ام که تا زمانی که زنده هستم، قدرت و توانایی بدنی به من بدهد تا هیچ‌وقت از نگهداری فرزندم خسته نشوم.

amin 1

از این بانوی گالیکشی در خصوص وعده‌های مسئولین در بازدید سال 91 جویا شدیم که گفت: در اتاق نموری در حیاط خانه خواهرزاده خود نور احمد امینی نیا زندگی می‌کردیم.

مسئولین شهرستان گالیکش پس از بازدید گفتند اقدام به ساخت اتاق 3 * 4 در این حیاط نمایم، مسئولین تأکید کردند که هزینه ساخت این اتاق پرداخت خواهد شد، اما 50 میلیون ریال برای ساخت اتاق هزینه کرده‌ام و کسی در این رابطه مرا یاری نکرد.

جمیله امینی فرزند نور احمد امینی نیا که پیگیر کارهای بیرونی مادر امین الله است در این خصوص گفت: به دفعات 11 میلیون و 500 هزار ریال فاکتور هزینه آهن ریزی این اتاق را به کمیته امداد گالیکش ارائه کرده‌ام ولی کسی جواب گو نشد.

علی حسنی رییس کمیته امداد شهرستان گالیکش در این خصوص گفت: تاکنون این خانواده مدارکی به این اداره ارائه نکرده‌اند، ضمن اینکه معاون خود را برای سرکشی از این خانواده فرستاده ام درصورتی‌که فتوکپی شناسنامه و کارت ملی به کمیته امداد گالیکش ارائه کنند مبلغ 3 میلیون ریال کمک‌هزینه مصالح ساختمانی دریافت خواهند کرد و اگر قولنامه یا سند خانه ارائه کنند نیز دیگر هزینه‌های ساخت خانه را دریافت خواهند کرد.

سبحانی فر نیز به خبرنگار نیلکوه گفت: سال گذشته مبلغ 10 میلیون ریال توسط مجتمع خدمات بهزیستی پردیس گالیکش و یک میلیون و 500 هزار ریال توسط خیرین شهرستان گالیکش به این خانواده کمک شده است.

هموطنانی که قصد کمک برای بهبود و رفع مشکلات این مادر فداکار را دارند می‌توانند با تماس با شماره 5837070 با پیش‌شماره 0174 “مجتمع خدمات بهزیستی پردیس گالیکش” تماس بگیرند.

ای مادر، ای شکوه پابرجا، به احترامت باید تمام قد ایستاد.

amin 1

ارسال نظر