کسب عناوین قهرمانی ووشو کاران شهرستان کردکوی
تعداد بازدید تعداد بازدید: 1,949 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 8:47 ب.ظ، چهارشنبه، 12 مهر، سال 1391 نظرات ۱۱ نظر

  تیم ووشو شهرستان کردکوی  درمسابقات قهرمانی بزرگسان استان که باحضور ۱۰تیم به میزبانی شهرستان آق قلابرگزارگردید٬شرکت نموده٬آقایان احمدروزخون٬پوریامازندرانی٬وحیدکشیری وحسن حسینی مقامهای دوم وآقایان امیربهمن درزی٬فرزاد عقیلی نژاد٬آرش کیا٬میثم میرزایی ومرتضی امیری مقامهای سوم این دوره  مسابقات را از آن خود نمودند. منبع: اداره ورزش و جوانان شهرستان کردکوی اخبار مرتبط: درخشش آزاد کاران کشتی […]

 

تیم ووشو شهرستان کردکوی  درمسابقات قهرمانی بزرگسان استان که باحضور ۱۰تیم به میزبانی شهرستان آق قلابرگزارگردید٬شرکت نموده٬آقایان احمدروزخون٬پوریامازندرانی٬وحیدکشیری وحسن حسینی مقامهای دوم وآقایان امیربهمن درزی٬فرزاد عقیلی نژاد٬آرش کیا٬میثم میرزایی ومرتضی امیری مقامهای سوم این دوره  مسابقات را از آن خود نمودند.

منبع: اداره ورزش و جوانان شهرستان کردکوی

سيامك مهاجر می گوید:

ووشو را مادر هنرهای رزمی می نامند وکشور چین مهد این رشته است ووشو یکی از زیباترین رشته های هنرهای رزمی میباشد تنوعی که در ووشو وجود دارد مانندانواع فرم وتکنیکهای فراوان سلاح های مختلف(چوب نیزه انواع شمشیر و…..) مبارزه،دفاع شخصی، ژیمناستیک،تکنیکها و حرکات حیوانات،فرم های سخت ونرم،تمرینات پایه ای و….باعث شده طرفداران زیادی رو از سنین نونهالی تا افراد سالمند به خود جلب کنه،در کشور چین وکل جهان بجز ایران (بخاطر تشابه اسمی رشته ای دیگر که خود را کونگ فو نامیده)ووشو را با عنوان کونگ فوچینی میشناسند.هنرپیشگانی از قبیل جکی چان، جت لی، بروسلی به این رشته فعالیت داشتند. ووشو ایران جزءچندکشور برترجهان هست.این رشته در کردکوی ازسال۱۳۷۱سابقه فعالیت وبازیکنان تیم ووشو کردکوی جزءقویترین شرکت کنندگان درمسابقات استانهای مازندران وگلستان میباشند. هیات ووشو کردکوی در حال حاضر جهت توسعه وگسترش امر ورزش در بین شهروندان محترم،اقدام به برگزاری کلاس های آموزش رایگان در کلیه رده های سنی ویژه بانوان و آقایان در سالن خانه ووشو واقع در مجموعهاداره ورزش وجوانان نموده است

سيامك مهاجر می گوید:

از ووشو چه میدانیم؟

ووشو

ووشوی سنتی همان ووشویی است که قبل از اشغال چین توسط کمونیست‌ها تمرین می‌شد. این ورزش بر استفاده از حمله و افزایش انرژی درونی تأکید می‌ورزد. آموزش ووشوی سنتی دارای هر دو نوع درگیری جسمی و روحی است.

ووشو در چین همان شیوه زندگی و بخش لاینفک فرهنگ چینی‌ها است. تمام افراد با هر سنی و سال و سابقه‌ای برای دفاع شخصی و سلامتی و نظم روحی به ووشو می‌پردازند.
اگر سؤالات بیشتری در این زمینه دارید، مبحث زیر اطلاعات بیشتری در اختیارتان خواهد گذاشت.
آمریکائی‌ها اصطلاح ”کونگ‌فو“ را در طول دهه‌های گذشته به غلط معنا کرده‌اند. ووشو حقیقتاً اصطلاح صحیح هنرهای رزمی چین است. از نظر لغوی ووشو یعنی ”هنر رزمی“ کونگ‌فو هرگز به سبک چینی اشاره نمی‌کند. اگرچه در طول دهه‌های گذشته آمریکائی‌ها به‌طور گسترده از این اصطلاح استفاده می‌کردند. کونگ‌فو واقعاً به معنای ”کار سخت“ یا ”مهارتی است که در اثر کار سخت به‌دست می‌آید“. پس کونگ‌فوی شما اساساً چیزی است که شما آن را خوب انجام می‌دهید. مثلاً برای یک رقاص، رقص همان ”کونگ‌فوی“ اوست. یا برای ما ووشوکاران، ”کونگ‌فو“ همان ووشوست.
● تفاوت بین ووشوی مدرن و سنتی
ووشوی سنتی همان ووشویی است که قبل از اشغال چین توسط کمونیست‌ها تمرین می‌شد. این ورزش بر استفاده از حمله و افزایش انرژی درونی تأکید می‌ورزد. آموزش ووشوی سنتی دارای هر دو نوع درگیری جسمی و روحی است. ضمناً بر آموزش ”پی“ یا تمایل به تحویل ”چی“ به میزان‌های مختلف و تبدیل آن به چینگ، انرژی درونی جهت حمله، نیز تأکید دارد. ووشوی سنتی به زیبائی نسخه جدید و مدرن آن نیست. چرا که تأکید اصلی آن بر حمله است.
در مورد ووشوی مدرن، می‌توان گفت بعد از اشغال کمونیست‌ها شروع شد. ووشوی مدرن ترکیبی از ژیمناستیک، حرکات موزون و ووشو است . اکنون استفاده از حمله در نسخه سنتی جای خود را به رقابت داده است. شاید ووشوی مدرن رایج‌ترین شکل آن باشد و علت آن فنون آکروباتیک تأکید بیشتر داشته و توانمندی ورزشی و فیزیکی بالائی را می‌طلبد.
سبک‌های زیادی در هر دو نوع ووشو وجود دارد. شما می‌توانید آنها را به‌عنوان سبک‌های داخلی (زینگ آی چوآن، باگوآ زانگ و تای چی چوآن)، سبک‌های خارجی (شائولین شمالی، سبک جنوبی) و داخلی / خارجی (باجی وآن، بیکوآزانگ، تونگ بی‌چوآن) تقسیم نمائید. در شیوه‌های سنتی هم فرم‌های زیادی برای هر سبک به چشم می‌خورد. در ووشوی مدرن، فرم اجباری فرم مدرن اختیاری و برخی حرکات برای هر سبک تعریف شده است.
● آموزش ووشو
هدف از آموزش ووشو همان افزایش ثبات و قدرت تمام بدن است و هرگز به یک بخش و فیزیک خاص تأکید ندارد. آموزش سنتی باعث افزایش قدرت، توانائی، انعطاف‌پذیری، سرعت کنترل و تعادل می‌شود که از طریق تکرار حرکات شامل مشت‌زنی و فنون دست و پا اعمال می‌گردد. تمرین یک سری از حرکات و فنون باعث افزایش همکاری، سرعت و تناسب آیروبیک خواهد شد.
پنج استقرار پایه در ووشو عبارتند از: مابو، گانگ بو،پوبو ،شی بو،چیه بو.سه شکل اساسی دست در ووشو عبارتند از: مشت، کف دست و پنجه. ازآنجا که سبک‌های زیادی در ووشو وجود دارد، شش سیستم اساسی ارائه‌کننده پایه و اساس یادگیری تمام فرم‌های بی‌شمار دیگر است:
چانگ چوآن (مشت بلند)
نان چوآن (مشت کوتاه)
تای چی چوآن (مشت سبک درونی)
دائو شو (شمشیر پهن)
جین شو (شمشیر باریک)
گون شو (چوب)
چیانگ شو (نیزه)
سایر شیوه‌های رایج و اصلی عبارتند از: ، دیتانگ چوآن (بوکس چرخشی)، پنجه عقاب، میمون، آخوندک ، زوییجی چوآن (سبک مست) و سایر اسلحه‌ها نظیر: شلاق ۹ بخشی، شمشیر دوبله و شمشیر پهن دوبله، کوآنگ دائو (شمشیر هلالی)، ریسمان و دارت، شمشیر چنگکی و شلاق ۳ بخشی. ووشوی رقابتی بدون تماس و بدون حمله است. رقبا مهارت‌های رزمی خود را در فرم و نظم نشان می‌دهند که برخی از آنها اجباری است و بقیه هم توسط رقبا طراحی می‌شود اما باید شامل برخی فنون اجباری باشد.

سبک های شمالی (چانگ چوان)

1) سیر تکاملی و خصوصیات

نام چانگ چوان اولین بار در کتاب جی چی گوانگ که 32 فرم چانگ چوان را ذکر کرده بود ، دیده شد . هر چند بعدها ، اصطلاح چانگ چوان ، بر تنوعی از مدارس شمالی سنتی ووشو اطلاق شده نه یک فرم مجزا . بنابراین امروزه چانگ چوان بر سبک ها یی نظیر زاچوان ، هائو چوان ، پائو چوان ، هونگ چوان ، هوا چوان ، فنزی چوان ، چائو جیائو و تن توئی اطلاق می شود . همگی دارای حرکات سریع ، نیرومند ، گسترده با جهش ها و چرخش های فراوان اند . در مبارزه با پیش گامی در حمله ، ضربات بلند ، پیش روی و عقب نشینی سریع و مغلوب کردن حریف با سرعت ، تاکید دارند . در سال 1920 نظریه پرداز ووشو ژدونگ در کتاب خود « طرحی از ووشوی چینی » این سبک ها را این طور توصیف کرد:

« همه چیز حول محور نشاط و سرعت ، حمله و عقب نشینی با سرعت ، تحرک و غیر قابل پیش بینی بودن ، حریف را در حال شک و تردید نگه داشتن و سعی در استفاده از هر روزنه می چرخد . در نتیجه حریف به قدری مشغول است که نمی تواند دفاع موثر انجام دهد . از آنجا که از پیش روی و عقب نشینی سریع ، گریز ، حملات بلند و حرکات گسترده بهره می گیرد ، نام ان چانگ چوان ( مشت بلند ) است » .

پس از تشکیل چین جدید ، سازمان تربیت بدنی ، بر مبنای خصوصیات مشترک سبک های سنتی چانگ چوان ، فرم های جدیدی به وجود آورد . ویژگی چانگ چوان جدید ، حرکات سریع ، پر حرارت ، و آرام ان است . با افزایش شدت حرکات ، فشار بر مفاصل ، عضلات و رباط ها افزایش می یابد ، چانگ چوان جدید با حفظ ویژگی های سبک های سنتی ، هنرمندانه تر و نرم تر و موزون تر است . این امر سبب شده هنرجویان راحت تر مهارت ها و چابکی لازم را کسب کنند . مبنای چانگ چوان جدید ، روتین های فردی است ، گر چه تمارین دو نفره در ان دیده می شوند : روتین های فردی 2 فرم دارد :

الف) روتین های تنظیم شده

سه رده است که توسط سازمان تربیت بدنی چین تنظیم شده هر مرحله شامل فرم های بدون سلاح ، شمشیر پهن ، باریک ، نیزه و گرز است . هر مرحله دارای حرکات متفاوت است که تکنیک های متفاوت و شدت های خاص خود را می طلبد . هر مرحله رفته رفته دشوار می شود .

ب) روتین های آزاد

ورزشکار با توجه به مشخصات ، سطح و ترکیب روتین ها ، حرکات خود را انتخاب می کند . برای مسابقات ملی ووشو ، قوانین حداقل 3 الگوی حرکت دست ، 5 نوع حرکت پا ،بیش از 5 نوع ضربه مشت و کف دست ، 3 دسته حرکات تعادلی و جهش و 4 نوع روش لگد ، به علاوه پشتک و وارو را الزامی کرده اند . کل روتین باید کمتر از یک دقیقه و 20 ثانیه نشود . در کنار چانگ چوان جدید ، هنوز هم به سبک های سنتی پرداخته می شود این سبک ها در سالیان اخیر محبوبیت یافته اند . هیچ قانون واحدی ، محتوا ، ترکیب و سطح این روتین را تعیین نمی کند . این امر به سبک های شاخص سنتی ، اختیار کامل می دهد ، مانند زاچوان ، که بر تحرک و انعطاف پذیری تاکید دارد و ، ضربه های متغیر و سریع خاص فنزی چوان و تاکید چائو جیائو و تن توئی بر لگد .

2) مهارت های اساسی

عناصر اساسی در تمرین سبک های شمالی ، استقرار ، هماهنگی ، قدرت ، سرزندگی ، ریتم و سبک است . مسابقه دهندگان را بر اساس موفقیت در انجام فنون لازم و چگونگی ترکیب این فنون در روتین می سنجند . الزامات سبک های شمالی عبارتند از :

الف ) استانداردهای حرکات

حرکات و استقرار های سبک های شمالی به عنوان چهار چوب ان شناخته می شوند . چهار چوب شامل استقرار ، حالت (بدن ) بین حرکات و همین طور خود حرکات میشود . استاندارد های حرکت اقتضا دارند که حرکات و استقرار ها در هنگام مسابقه و تمرین درست باشند . این نکته اساسی است که سایر مهارت ها بر پایه ان شکل میگیرند . استانداردهای حرکتی 60 در صد از امتیاز نهایی در هنگام مسابقه اند .

استقرار صحیح یعنی اینکه ، دست ها و پا ها ، همین طور تنه باید برای هر حالت با نیاز های خاص یکسان شوند . همین طور حالت هایی که به صورت جهشی اجرا میشوند . برای نمونه ، در گونگ بو پای جلو باید 90 درجه خم شود ، پای پشت صاف و در مابو ، باید کاملا به صورت افقی قرار گیرد . لازمه استقرار های استاندارد ، سر افراشته ، گردن صاف ، شانه ها افقی ، سینه جلو ، پشت صاف و کمر پائین است .

حرکات دقیق بر 4 مهارت اصلی ، ضربه زدن، لگد زدن ، پرتاب کردن ، و انجام با مهارت حرکات دست برای متوقف کردن حریف بر می گردد . هر یک از تکنیک های مبارزه ، پیش روی یا عقب نشینی ، بلند شدن و افتادن ، پشتک و غلت زدن ، پریدن یا تعادل ، باید واضح و دقیق بوده و دست ها ، پاها ، بدن و چشم ها مطابق استاندارد باشند . سرعت ، قدرت ، بلندی ارتفاع ، ثبات و بلندی صدای حرکات هم باید مطابق الزامات باشند . برای مثال ، هل دادن ، ضربه نوک انگشت ها ، ضربات کوتاه ، ضربه تیغه کشیدن ، همه روشهای حمله با دست باز می باشند ، اما هر کدام متفاوت از دیگری است . جهت ضربه ، و منبع نیرو و نقطه حمله هر یک متفاوت بوده و هر کدام باید تشخیص داده شوند . طبق این گفته « باید در سبک های شمالی ضربه مشت مانند شهاب ، حرکات چشم مانند رعد ، کمر مانند یک مار نرم و پاها استوار و ثابت مثل ریشه درخت باشند » .

ب ) هماهنگی

در سبک های شمالی هماهنگی کامل دست ها ، چشم ها بدن و پاها و مفاصل ضروری است . بعلاوه تمرکز ، روحیه ، تنفس و نیرو باید با حرکات ترکیب شوند . دو اصطلاحی که اغلب در ووشو با ان رو به رو می شویم « 3 بخش » و « 6 ترکیب »اند . اولین اصطلاح به تقسیم بدن به سه بخش بالایی ، میانی و پایینی اشاره دارد، که باید کاملا هماهنگ باشند . اصطلاح دوم به هماهنگی دست ها و پاها ، شانه ها و کفل ها ، ارنج ها و زانو ها ، روح و ذهن ، ذهن و تنفس ، تنفس و نیرو ، اشاره دارد . این امر یک الزام ضرورت اساسی کلیه سبک های ووشو ، یعنی وحدت کامل بدن را بیان می کند .

ج ) استفاده از قدرت

ووشو بر نیرو تاکید دارد . لازمه سبک های شمالی ، استفاده کامل از نیرو در مبارزه ، حرکت سریع و دقیق و هماهنگی تنفس و نیرو است . حرکات باید پر حرارت ، سریع ، متمرکز و چابک باشند . با این حال ، فرد باید دقت کند که نیرویش هرگز سخت یا غیر قابل انعطاف نشود .

د ) تمرکز

روح و جسم هر دو باید پیشرفت کنند . حرکت چشم بسیار مهم است و باید کاملا با حرکات هماهنگ باشد هنگام حرکت دست ها ، چشم ها با تمرکز کامل باید دست را دنبال کنند . با این حال ، نباید تمرکز را از راه کشیدگی صورت، اخم کردن ، دندان های به هم فشرده یا فریادهای وحشیانه ، نشان داد . حالت صورت باید آرام و متین باقی مانده و حرکات قاطعانه اجرا شوند .

ذ ) ریتم واضح

سبک های شمالی مرکب از تغییر های بسیار ، در برابر هم قرار دادن حرکات سریع و آرام ، محکم و نیرومند افتادن و خیزان و کشیده و شل است . این تغییرات به تمرین ، ریتم و نوسان می دهند . بدون این ریتم ، فرم خشک و یکنواخت می شود . « متحرک مانند موج ، مرتفع مانند کوه ، پران مانند میمون ، پایین آمدن مثل زاغ ، سر افراز مثل خروس ، تا شونده مثل کمان ، صاف و سیخ مثل کاج ، چرخان مثل چرخ ، سبک مثل برگ درخت ، سنگین مثل یک تکه اهن ، به آرامی عقاب ، و وارد عمل شدن به سرعت باد » این تشبیهات به وضوح ریتم چانگ چوان را توصیف می کنند .

ر ) سبک های شاخص

هر فرم ووشو از راه استقرار ، تکنیک ها ، قدرت و ریتم ، نشان دهنده یک سبک شاخص ووشو می باشد . حرکات باید : جسورانه ، تند و تیز و روان باشند .

نان چوان(سبک جنوبی)

نان چوان یا بوکس جنوبی یکی از سه سبک اصلی و استاندارد ووشو جهان بوده که به علت دارا بودن مشخصات منحصر به فرد خود اعم ازقدرت وسرعت و انعطاف پذیری جایگاه ویژه ای در بین هنرجویان ایرانی دارد . این سبک در قسمت تالو ( اجرای فرم) به سه صورت اجرای فرم استاندارد نان چوان(فرم بدون سلاح با مشخصات سبک) نن گوئن(فرم سلاح چوب) نن دائو(فرم سلاح شمشیرپهن) به مسابقات جهانی والمپیک قدم می گذارد.ودرقسمت سانشو(مبارزه آزاد) با قوانین کاملا”علمی همگام با دیگر سبکهای ووشودرمیادین جهانی حاضرمی گرددنان چوان بطورگسترده ای درجنوب چین تمرین می شود.درزمان سلسله مینگ(1368-1644م)پایه گذاری شده وسبکهای مختلفی دارد.بین مشهورترین آنها پنج سبک وجود دارد.

خانواده ای هو و نگار و کای و لیو و لی و مو و چندسبک دیگرکه کمترشناخته شده مانند بوکس(پنجه)و(بوکس ببرسیاه).

نان چوان روی حالت چمباته زدن همواره با نقطه ثقل پائین وکارپیوسته پاها تاکید دارد و دارای ضربه های مشت نیرومندی است. نان چوان بوسیله ترکیب حرکات با تعدادی پرش و قدرت پا و نفس کشیدن و صداهای مقطعی تولید می شود.

نان چوان در تمام مناطق جنوب رود CHANGJمشهوریت داردومحبوب میباشد.

مخصوصا در فی جین، گوان دونگ و وهیان و جاین جین و زی جاجین و جیانگ شو از محبوبیت خاصی برخوردار است.

نان چوان یکی از منابع و سرچشمه های بوکس چینی می باشدبا یک سرگذشت وتاریخ دیرینه.

تای چی چوان

الف) منشاء تای چی چوان

در مورد منشا اصلی تای چی چوان، افسانه های زیادی وجود دارد . روایتی می گوید که تای چی چوان در قرن 12 بوجود آمده است در زمان امپراطور هوئی زونگ از سلسله سونگ یک راهب تائویی در کوه وودانگ به نام ژانگ سان فنگ از طرف دربار به پایتخت آن زمان کای فنگ فرا خوانده شد در راه گروهی متشکل از 100 دزد به او حمله کردند و او مجبور به پناه گرفتن شد.شب هنگام ، روح کوه وودانگ به خواب او آمد و فنون یک سبک ووشو را به او آموخت روز بعد ژانگ با استفاده از این فنون جدید، دزد ها را دور کرد. این سبک که در طی قرن ها دست به دست شده، به یک مدرسه بین المللی بوکس که همان تای چی چوان امروزی است، مبدل شده است.

طبق روایتی دیگر تای چی چوان در قرن 14 بوجود آمده است داستان می گوید که همان ژانگ سان فنگ در اواخر سلسله یووان و اوایل سلسله مینگ می زیسته او در کوه وودنگ تحصیل می کرده تا راهب تائویی شود او در سراسر یین و یانگ تئوری بوکس هشت حالتی جستجو کرده و با مطالعه زندگی درنا و لاک پشت، 2 حیوان طویل العمر ، برای آموختن راز جاودانگی تلاش می کرده است. روزی مبارزه یک مار و درنا را دید و با الهام از آن، کم کم 13 استقرار تای چی که اساس تای چی چوان امروزی است را بنیان گذاشت.

این گونه داستانها بسیار جذابند، اما در اینکه تای چی چوان توسط چانگ سان فنگ ابداع شده یا نه سئوال باقی است. زیبائی مناظر کوه وودنگ، واقع در شمال غرب ایالت هیوبی معروف است. این کوه از قرن هفتم ، مرکز تائوئیسیم بوده است . طبق گفته اسناد تاریخی محفوظ در کوه دو نفر به نام چان سانگ فنگ وجود داشته اند، اولی در سلسله چانگ می زیسته و خاطر مهارت های مبارزه اش مشهور بوده، دیگری یک تائویست مشهور در اوایل سلسله مینگ که در بکار بردن شمشیر بسیار زبر دست بوده و مکرر به دربار امپراطور خوانده می شده اما، از رفتن امتناع کرده و انزوا را ترجیح می داده است . داستان های زیادی در باره این مرد نقل شده است. هر دو نفر آموزه های معنوی تائویسم را با مهارتهای ووشوی خود ترکیب کرده اند ، با این وجود بسیاری از محققین ووشو فکر می کنند برای نامیدن هر کدام از این دو نفر به عنوان موسس تای چی چوان مدارک کافی در دست نیست.

منشا اولیه تای چی چوان هر چه که باشد، می توان ریشه های امروزی آن را در ونگ چیان در ایالت هنان جست. مردم بومی هم درباره منشا آن دو نظر دارند یکی ، تای چی چوان مدرن توسط چان وانگ تینگ در دهکده چن جیاگو بوجود آمده، دیگری اینکه توسط جیان فا در ایالت شانگ زی آموخته شده و او آن را به دهکده محل زندگی خود زیائولیو که آن هم در ناحیه ونگ چیان بوده، باز گردانده است .

چن وجیانگ هر دو اساتید ورزیده ووشو در زمان سلسله مینگ بوده اند، چن در سال 1641 م مسئول بخش نظامی ناحیه خود شد، در سال های بعد او در انزوا به تحقق روش های دفاع شخصی ووشو پرداخت، و در نهایت برای خود سبک جدیدی پایه ریزی کرد. جیان فا، متولد سال 1571 در ووشو خیلی ماهر شد. بر طبق افسانه ها او با 100 گام می توانست به یک خرگوش صحرایی در حال دویدن، برسد. تای چی کم کم به دنیای خارج منتقل شد.

تای چی چوان 3 بخش اصلی دارد

الف) جذب اصول و تجربه فرم های سنتی ووشو: کتابهای اولیه تای چی چوان استقرار ها و عبارتهایی به عنوان راهنمای تمرین دارند، که نظیر آن را در راهنمای بوکس ژنرال جی گوانگ می توان یافت، بخشی از کتاب او اثری جدید درباره تاثیر هنرهای رزمی قبلا” ذکر شده است سبک ووشوی جی ترکیبی از 16 مدرسه مشهور آن زمان است.

ب) جذب روشهای سنتی برای بهبود سلامتی: به نظر می رسد تای چی چوان ساخته جریانی تدریجی است که در طی قرن ها، ووشو را با فرم های سنتی ورزشهای درونی، مدیتیشن و نرمش، برای ایجاد سلامتی و طول عمر، در آمیخته است. این تمرین های تمرکز اعصاب، تمرکز و تنفس تنوع وسیعی دارند و بسیاری از این عناصر در تای چی چوان دیده می شود.

ج) جذب تئوری های پزشکی و فلسفی کلاسیک: تای چی چوان مانند بسیاری از روشهای سلامتی ذکر شده در بالا، تئوری پزشکی سنتی، یعنی افزایش گردش چی یا انرژی حیاتی در بدن برای حصول اطمینان از حرکات روان اندام های داخلی، همین طور، تئوری های فلسفی تای چی، یین ویانگ، روزینگ با گوا و غیره را اتخاذ کرده است ،از آنجا که تای چی چوان متشکل از 8 مهارت اصلی و 5 نوع اصلی بود ، آن را در اصل 13 استقرار می نامیدند. این مهارتها و انواع اصلی مربوط به تغییر باگوا و وزینگ می باشند.

و د(( وانگ زونگ یو)) یک ووشوکار معروف قرن 18 در مقاله هایی درباره تای چی چوان تئوری های آن و کاربردشان را توضیح داده است.، این نشان میدهد که توسعه ووشو و تنظیم اصول اساسی آن، ارزش زیادی داشته است .از این زمان بود که عنوان تای چی چوان وضع شد .تای چی به حالت اولیه عالم، یعنی آغاز تغییر اشاره دارد این واژه مبین این باور است که تای چی چوان عمیق و بی نهایت متنوع بوده است.

ب) مدارس مختلف تای چی چوان

در فرم های اولیه تای چی چوان، جهش، پا کوبیدن و حرکات انفجاری ناگهانی وجود داشت در اوایل قرن 19، مردی از ناحیه یانگ نیان در ایالت هبی به نام یانگ لوچن به ناحیه ون زیان رفت تا در دهکده چن جیاگو کارگری کند، او آنجا تای چی چوان آموخت و بعد ها به شهر خود بازگشت به خاطر مهارتهای بوکس اش به یانگ شکست ناپذیر معروف شد، مدت زیادی نگذشت که، توسط دربار سلطنتی چیانگ به پایتخت گسترش یافته بود، در سالهای بعد با توسعه یافتن توسط یانگ و دیگران، حرکات شدیدتر خود را از دست داد و نرم تر، آرام تر و یکنواخت تر شد. از این رو برای تمرین سالمندان و جوان ترها مناسب ترشد و به عنوان تمرینی ایده آل برای سلامتی شناخته شد.

همانطور که پیش تر ذکر شد، تای چی چوان امروز به چندین مدرسه منشعب شده، که اصلی ترین آنه عبارتند از:

1- سبک چن:

این فرم اصلی که توسط خانواده چن در ایالت هنان بوجود آمده، تا سال 1928 به پکن نرسید. این سبک هنوز هم دارای پرش، کوبیدن پا و انفجار نیرو است و حرکات شدید و نرم را با هم در آمیخته است این سبک با پیچ و تاب ها و پرش های ناگهانی کاملا” نیرو گیر است.

2- سبگ یانگ:

این سبک بوسیله یانگ لوچن از سبک چن اقتباس شده است. نوه او یانگ چنگ فو شکل امروز آن را بوجود آورده است و فعلا” محبوبترین سبک در چین است حرکات آن یکنواخت و نرم با حرکات کمانی بسیار زیاد است.

3- سبک وو(WU ) :

این سبک توسط مردی از نژاد منچو به نام ووچنگ یو و پسرش و چوان یو بر اساس تمرین سبک یانگ بوجود آمده است تنها سبک یانگ از نظر محبوبیت به آن مقدم است حرکات آن آرام، مختصر، بدون شتاب و با کمان های متوسط است.

4- سبک هائو:

در اصل توسط وو یوزیانگ که سبک چن تای چوان را در هنان می اموخت، یوجود آمد.شاگرد وو، هائوویزن آن را به پکن آورد خصوصیات آن، سادگی، وضوح، اختصار، حرکات نرم و آهسته با دامنه کم و حرکات پای سخت و استقرارهای عمودی است.

5- سبک سان:

سان لوتنگ در اواخر سلسله چینگ، ابتدا زینگ یی چوان و سپس به تمرین باگوا چوان و در نهایت سبک هائو، تای چی چوان پرداخت که بر اساس تای چی هائو سبک مخصوص به خودش را ابداع کرد. حرکات آن چابک، به همراه نوسان ها با متد های باز و بسته دست است. یک ویژگی مشخص سبک سان حرکات پای پر تحرک آن می باشد که با چابکی پیش می راند و عقب می نشیند.

با وجود متدهای متفاوت، 5 سبک تای چی چوان ذکر شده در بالا، همگی در اصول اساسی خود یکسان هستند. از هنگام تشکیل جمهوری خلق چین ، تلاشهای زیادی برای ارتقاء هر چه بیشتر تای چی چوان شده است. سازمان فرهنگ و ورزش ، بر اساس سبک سنتی، فرم های جدید زیر را تائید کرده است.

1- تای چی چوان ساده سده:

بر اساس سبک یانگ، برای مبتدیان طراحی شده و حرکات اصلی آن را در 24 گام ترکیب کرده اند، یادگیری اصول آن ساده است.

2- تای چی چوان 88 گام:

این نیز بر اساس سبک یانگ است و با حفظ حرکات تای چی جوان سنتی، خصوصیات سبک یانگ را در یک فرم متمرکز تر نشان می دهد.

3- تای چی چوان 66 گام( ترکیبی):

منتخبی از نقاط قوت سبک های مختلف است و نسبتا” نیرو گیر و مناسب افراد تا حدودی ورزیده است.

4- تای چی چوان 48 گام :

این هم برای هنرجویان ورزیده تر و بر اساس سبک یانگ است با این حال ویژگی هایی از سبک های دیگر را هم در بر دارد. سرزنده، متعادل، ظریف، و بیگانه با ترتیب سنتی حرکات است.

ج) ورزشهای تمرینی:

روشهای تمرین تای چی چوان از نظر اصل، برای تمامی سبک ها یکسان است و شامل سه عنصر اساسی، تمرین فردی، تمرین مبارزه دو نفره و توئی شو( هل دادن دستها) می باشد.آنچه مهم تر است و بیشتر تمرین می شود، تمرین های فردی است ماهیت این تمرین ها از نظر مدت زمان، پیچیدگی، سختی و سرعت در سبک های مختلف متفاوت است.

تمرین فردی شامل، تمرین استقرارهای فردی مانند استقرارهای 37 تایی تای چی چوان است که از 70 سال پیش وجود داشته اند، تمرین های درونی تای چی که امروزه به عنوان تمارین درمانی استفاده می شوند، تمرین های مهارت های اصولی تای چی است.

مبارزه دو نفره مربوط به حملات منظم و دفاع و سایر مهارتهای اصولی تای چی است.مبارزه دو نفره مربوط به حملات منظم و دفاع و سایر مهارت های مبارزه بر اساس یک الگوی مشخص است و توسط 2 نفر یا بیشتر می توانند تمرین شوند.

توئی شو یا هل دادن دسته سبکی برای تمرین یا مسابقه است و توسط هر کدام از سبک های تای چی چوان برای ایجاد عکس العمل، مهارتهای مبارزه و کنترل، استفاده می شود.همین طور تمرین های زیادی با سلاح هایی نظیر شمشیر باریک ، شمشیر پهن، نیزه و گرز وجود دارد که توسط یک یا دو نفر اجرا می شوند.

د) پیش نیازهای اصلی در تمرین:

با وجود تنوع سبک ها، همگی پیش نیازه ای اصلی و یکسانی در تمرین دارند.

1- استقرار

سر- بطور طبیعی افراشته، بدون نوسان یا کج کردن، دید رو به جلو، دهان بسته، زبان در تماس با سقف دهان-گردن- افراشته، اما منقبض نباشد تا در هنگام تمرین انعطاف داشته باشد.

شانه ها- راحت، شیب دار، نباید خمیده، عقب کشیده، فرو افتاده یا رو به جلو باشند.

آرنج ها- همیشه به طور طبیعی خم و رو به پایین باشند، هرگز نباید خشک و بالاتر از کمر باشد.

مچ ها- راحت، هرگز شل نباشد، هرگز بیش از اندازه خم نکنید، تا نیرو بتواند به راحتی به دستها برسد.

سینه- راحت، کمی فرو رفته هرگز به داخل نکشید و یا بیرون ندهید.

پشت- افراشته و راحت، هرگز خم نکنید.

کمر- رو( مایل) به پایین و قابل انعطاف، از جلو یا پشت بیرون نزده باشد.

ستون فقرات- افراشته، بطوریکه بتوان نیم تنه را به طور طبیعی صاف نگاه داشت.

باسن- اندکی به داخل کشیده و بیرون نزده باشد.

کفل ها- صاف تا اینکه نیرو بتواند آزادانه از پاها عبور کند، پیچیده یا بیرون زده نباشند.

پاها- ثابت، محکم، زانوها همیشه اندکی خمیده و قابل انعطاف ، آزاد برای چرخیدن و گردش – حرکاتشان نرم، سبک و موزون با توزیع یکسان وزن در آنها.

2) روش های حرکت

در تمام طول تمرین تای چی چوان بدن باید آرام و طبیعی باشد. هرگز نباید کج و دارای انحناء باشد . ذهن هدایت حرکاتی که باید آهسته، نرم و سبک باشند را به عهده دارد. حرکات بصورت دورانی یا مارپیچ و بدون استفاده از نیروی شدید، سفتی یا نوسان در سرعت، انجام می شوند. با وجود پر تحرکی و سبکی حرکات، انسان یاید همواره کاملا” ثابت باشد و هرگز تمرکز خود را از دست ندهد . هماهنگی بدن ضروری است و در انفجارهای ناگهانی نیرو باید سریع و بدور از خشکی باشد، باید تمام بدن یکپارچه حرکت کند.

تنفس باید آرام و طبیعی باشد تا، نرم، عمیق و متعادل شود. حرکات و تنفس باید با هم هماهنگ باشند، هر چند برای این منظور نباید تنفس اجباری باشد.

در مبارزه ، تای چی چوان بر حفظ سکون و انتظار برای حرکت و واکنش در برابر حرکات حریف، تاکید دارد، شخص باید با پیروی از نیروی پیش رونده اش حریف را کنترل کند، و با یافتن نقاط ضعف او و استفاده از حداقل نیرو از راه مهارت و حساسیت زیاد نیروی بزرگتر را مغلوب کند این امر مستلزم، تمرین زیاد، ایجاد هوشیاری، قضاوت دقیق، عکس العمل هایی سریع و آرامش زیاد است. بعلاوه ، انسان باید نیرویش را افزایش دهد تا مکمل مهارت و آگاهی در مبارزه باشد.

ه) تای چی چوان و سلامتی

یکی از دلایل محبوبیت تای چی چوان در چین و سایر کشورها ارزشهای درمانی آن می باشد. تمرین های تای چی چوان که همزمان باعث ورزیدگی ذهن و بدن می شوند، مغز را تحریک کرده و باعث انگیختگی در بعضی از قسمتهای آن و موانع حفاظتی در بعضی دیگر می شوند. این امر باعث استراحت ذهن شده، مغز را از برخی هیجانات آسیب زننده ناشی از بیماریها نجات داده و در نتیجه به درمان برخی از بیماریهای مزمن ناشی از اختلال سیستم عصبی کمک می کند.

در تای چی چوان تنفس طبیعی و گاهی شامل تنفس شکمی نیز می شود، بنابراین باعث افزایش تنفس، گردش خون و هضم شده، و به آرامی متابولیسم و عملکردهای خود تنظیم بدن را تحریک می کند، بعلاوه در درمان و پیش گیری از اختلالات عصبی، بیماری قلبی، فشار خون بالا، سل، ورم نای، زخم معده و سایر بیماریهای مزمن، موثر شناخته شده است. موارد بیشماری از بهبود بیماری در اثر تمرین تای چی چوان وجود دارد.

سان شو

قضاوت در سان دا

هرمسابقه سان دا در 3 راند 2دقیقه ای و1دقیقه استراحت بین هر راند ، برگذار می شود

گروههای وزنی مردان به شرح زیر می باشد:

گروه 48- کیلوگرم
گروه 52- کیلوگرم
گروه 56- کیلوگرم
گروه 60- کیلوگرم
گروه 65- کیلوگرم
گروه 70- کیلوگرم
گروه 75- کیلوگرم
گروه 80- کیلوگرم
گروه 85- کیلوگرم
گروه 90- کیلوگرم
گروه 90+ کیلوگرم

پوشش یک مبارز سان شو

شرکت کنندگان باید دستکش بوکس ، کلاه و محافظ سینه ، لثه ، بیضه بند (زیرشورت) ، استفاده کنند پوشش و تجهیزات ایمنی شرکت کنندگان باید قرمز یا سیاه باشد.

شرکت کننده باید از پیراهن ، شورت و تجهیزات ایمنی یک رنگ استفاده کنند.

وزن دستکشها :

230گرم برای گروه وزنی 65کیلوگرم و پایین تر ( شامل خانمها و نوجوانان نیز می شود)

280گرم برای گروه وزنی 70کیلوگرم به بالا

وقتی که شرکت کنندگان معرفی می شوند باید با کف دست و مشت (سلام ووشو) به حضار احترام بگذارند.

قبل از شروع هر راند شرکت کنندگان با کف دست و مشت ( سلام ووشو ) به یکدیگر احترام می گذارند.

وقتی نتیجه مبارزه اعلام می شود ، شرکت کنندگان جای خود را عوض می کنند.

پس از اعلام نتیجه شرکت کنندگان با کف دست و مشت ابتدا به یکدیگر و سپس به داور زمین احترام می گذارند.

داور نیز به آنها احترام می گذارد و بعد هم شرکت کننده به مربی حریف خود احترام می گذارد و مربیان نیز احترام وی را پاسخ می دهند.

معیارهای امتیازات و جرائم

روشهای مسابقات:

از فنون حمله و دفاع هر نوع مکتب ووشو برای رقابت در سن شو می توان استفاده کرد.

بخشهای ممنوعه بدن که نباید به آنها ضربه زد :

پشت سر ، گردن ، بیضه

بخشها مجاز بدن :

سر ، بالاتنه و رانها

روشهای ممنوع :

– حمله از طریق سر ، آرنج و زانو و یا فشار دادن مفاصل حریف در جهت مخالف.

– وادار کردن حریف به فرود آمدن با سر و یا عمدا” حریف را به زمین کوبیدن.ُُ

– حمله به سر حریف از طریق هر نوع فنی در هنگامیکه حریف بر روی زمین افتاده باشد.

معیارهای امتیاز دهی

کسب 2 امتیازی

رقابت کنندگان هنگامی برنده دو امتیاز می شوند که :

– حریفش از سکو (زمین ) خارج شود.

– حریف به زمین بیفتد در حالی که او سرپاست

– وقتی که به بالا تنه و یا سر حریف ضربه پا وارد کند

– وقتی از طریق به زمین انداختن عامرانه خود حریف را به زمین بزند و سپس خود به ایستد

– وقتی حریف وادار به شمارش شود ( نا کدان )

– وقتی حریف اخطار دریافت کند

رقابت کنندگان هنگامی برنده یک امتیاز می شوند که :

– با ضربه دست به یکی از قسمتهای مجاز بدن حریف ضربه وارد کند

– با پا به ران حریف ضربه وارد کند

– هر دو حریف بر زمین بیافتند ولی او روی حریف قرار بگیرد

– از طریق به زمین انداختن عمدا” خود حریف را نیز به زمین بزند و خودش هم نتواند بایستد

– حریف 8 ثانیه پس از دریافت دستور کم تحرکی از داور زمین ، حمله نکند

– حریف عمدا خود را به زمین بیاندازد و مدت 3 ثانیه در آن حالت باقی بماند

– حریف یک تذکر دریافت کند

به هیچیک از طرفین امتیازی داده نمی شود وقتی که:

– فن به کار گرفته شده واضح نباشد

– هر دو رقیب همزمان به زمین بیفتند و یا از زمین خارج شوند

– یکی از طرفین به قصد مبارزه خود را به زمین بیاندازد

– در حین گلاویز شدن به حریف ضربه وارد کند

– هردو حریف همزمان به هم ضربه وارد کنند

خطاها و جرایم

خطا های فنی

– گلاویز شدن به حریف بدون تحرک

– درخواست وقت استراحت وقتی که رقابت کننده در موقعیت نامناسب باشد

– تلف کردن وقت مسابقه به صورت عمدا”

– بروز رفتار غیر ورزشی در برابر داور زمین و سرپیچی از تصمیم وی

– نگذاشتن محافظ لثه ، بیرون انداختن محافظ لثه از دهان و یا شل کردن لوازم ایمنی به طور عمد

– رفتار رقابت کنندگان پروتکل را نقص کند

– دادن راهنمایی و رهبری کردن مبارزگر در حین مبارزه از خارج از زمین

خطا های شخصی

– حمله به حریف قبل از اعلام شروع و بعداز دستور توقف داور

– ضربه زدن به اعضاء ممنوعه بدن

– ضربه زدن به حریف با استفاده از روشهای ممنوع

جرایم

– برای خطاهای فنی تذکر داده می شود( 1 امتیاز منفی )

– برای خطاهای شخصی اخطار داده می شود ( 2 امتیاز منفی )

– از رقابت کننده ای که 3 خطای شخصی داشته باشد سلب صلاحیت می شود دیگر امکان ادامه آن مسابقه را ندارد

– رقابت کننده ای که عمدا” به حریف خود آسیب برساند از شرکت در کل مسابقات سلب صلاحیت می شود و نتایج بدست آمده وی نیز باطل می شود.

تعلیق مبارزه

مبارزه وقتی معلق می شود که :

– یکی از مبارزان به زمین بیفتد و یا از زمین خارج شود(مگر اینکه زمین خوردن وی عمدی باشد)

– یکی از مبارزان جریمه شود

– یکی از مبارزان آسیب ببیند

– دو شرکت کننده به مدت دو ثانیه گلاویز شوند و حمله نکنند

– یکی از مبارزه کنندگان عمدا” خود را به زمین بزند و بیش از سه ثانیه در همان حال باقی بماند

– یکی از مبارزان به علت وجود مانعی با بلند کردن دست خود درخواست تعلیق کند

– سرداور قضاوت اشتباه یا نادیده گرفتن خطایی را تصحیح کند

– مشکل یا خطری در زمین به وجود آید

– در صورتیکه نور یا محوطه رقابتها مشکلی ایجاد کند

– پس از هشت ثانیه از دستور حمله همچنان تحرکی از خود نشان ندهند

سبکهای دیگر ووشو

سبکهای بوکس چینی

بررسی دقیق این مطلب که امروزه چند سبک در سراسر چین تمرین می شود کار دشواری است. بیش از صد مدرسه ( معبد ) وجود دارد و هر مدرسه به نوبه خود شامل چندین سبک جداگانه می باشد.

یانگ چون چوان ( بوکس جوانی جاودان) در استان فوجیان ابداع شد و بعد ها به طرف جنوب در گوانگ دونگ، ماکائو و هنگ کنگ گسترش یافت . یانگ چون چوان یکی از چندین سبک زیر مجموعه نان چوان( مشت جنوبی) است. سبک پویا و نیرومندی که در جنوب رود یانگ تسه بسیار پرطرفدار است .در میان سبکهای مختلف نان چوان ، معروف ترین آنها عبارتند از: هانگ جیاچوان ، لیا جیا چوان، کای جیا چوان، لی جیاچوان، موجیاچوان ، اینها پنج مدرسه برتر نان چوان می باشند. مدرسه های دیگر نان چوان عبارتند از: بوکس درنا و ببر و یانگ چون چوان( بوکس جوانی جاودان)، جیاچوان( بوکس شوالیه)، هاکاچوان و فوجیا چوان( بوکس بودائی) و پای می چوان و ریو چوان( بوکس کونفوسیوسی)، نان جی چوان، لی یان شائو چوان، دیائوجیائو چوان، یوجیاجیائو و سونگ جیاجیائو این تعداد مدارس مختلف، تنوع وسیعی از سبکها را در بر دارند به عنوان نمونه در استان گوان دونگ بیش از 350 روتین بدون سلاح و 100 روتین با سلاح وجود دارد که متعلق به مدارس مختلف می باشند .بی چوان، ( بوکس شمالی) اصطلاح عامی می باشد برای مدارس مختلف ووشو در استان های شمال رود یانگ تسه سرعت و قدرت، از ویژگیهای مدارس شمالی است و این مدارس بر روی انواع لگدها و حرکات پا تاکید فراوان دارند.از این رو گفته می شود(( مشت های جنوبی، پاهای شمالی)) سبکهای عمده مدارس شمالی ووشو عبارتند از: شائولین چوان، فنزی چوان، پائو چوان، هانگ چوان، تونگ بی چوان، میزون چوان، لی یوهه چوان، تن توئی، چیوجیائو( ضربه های تند پا)، باجی چوان( بوکس نهائی) ، تای زوچانگ چوان و میان چوان( بوکس نخ ابریشمی). همین طور سبکهای پر طرفدار تای چی چوان و چانگ چوان و زوئینگ یی چوان و غیره وجود دارد . هر کدام از این سبکها متون خاص خود را دارد. فرم های متعدد، حاصل رشد در مدارس عمده سبکهای محلی، متناسب با دست آورد اساتید برجسته ووشو است. بعضی از این سبک ها علاوه بر روتین های ساده، فنون پایه و تمرین هایی برای مبتدیان، تمرین های پیچیده ای هم برای هنرجویان پیشرفته دارند. برای نمونه تای چی چوان به 5 شاخه اصلی sun ،yang،chen ،woo ،hawoo تقسیم می شود .هر یک از این شاخه ها شامل انواعی از فرم های گوناگون می باشند.مثلا” شاخهchan دارای روتین قدیمی، روتین جدید و روتین ژائو بائو است. شاخهyang دارای روتین های بلند و روتین های کوتاه است. با توجه به این همه گروه، مدارس و سبکه، جهت ترتیب دادن مسابقات و ترویج ووشو، نیاز به سازمان دهی امور، کاملا” مشهود است.

امروزه در مسابقات، سبکها در 7 دسته قرار می گیرند:

1- دسته چانگ چوان آزاد: روتین هایی که از زمان تاسیس چین جدید بوجود آمده اند. این روتین ها که بر پایه شاخه سنتی چانگ چوان شکل گرفته اند شامل استقرارهای معین، استانداردها و مواد آموزشی یکنواخت است و به خاطر حرکات پر تحرک و گسترده شان برای کودکان مناسب تراند.

2- دسته تای چی چوان: شامل تمامی سبک های سنتی و جدید می باشد . این استقرارها که برای بیشتر افراد مناسب اند، در درمان بیماری و تقویت ساختار بدنی مفید می باشند.

3- دسته نان چوان: حرکات این سبکهای جنوبی قدرتی و پرتکاپو هستند و دارای تنوعی از ضربات دست و فریادهای انفجاری هماهنگ با حرکات می باشند.

4- دسته زونگ پی باگوا: ویژگی آن حرکات با ثبات، ریشه دار و فرم های ساده است . رهبری حرکات بر عهده ذهن می باشد و بر هماهنگی ذهن، فرم و نبرد تاکید دارد.

5 – دسته تونگ بی پی گوا:سبکهایی که ویژگیشان حرکات آزاد در مسیر های وسیع، ضربات بلند و با فاصله زیاد، تحت فشار قرار دادن حریف با انفجارهای سریع و متمرکز می باشند.

6- دسته دی تانگ: تقلیدی- سبک زنده و پر شوری که پرش ها و غلتیدن های فراوانی به تقلید از حیوانات مختلف دارد.

7- دسته آزاد: آمیزه ای از سبکهای مختلف سنتی شمالی است. این سبکها همراه حرکات پر تحرک و موج دارشان با سرعت بالائی اجرا می شوند.

18 نوع سلاح

همانطور که قبلا” گفته شد ، ووشوی چینی علاوه بر فنون استاندارد مبارزه تن به تن به تمرین با سلاح هم توجه دارد0 نه تنها اکثریت این سلاح ها بر گرفته شده از سلاح های سنتی می باشند بلکه عبارت (( 18 سلاح رزمی)) نیز از زمان قدیم مرسوم بوده و در زمان سلسله سونگ (960 – 1279 ) کاربرد وسیعی داشته که در کتاب(( راهزنان مرداب)) رمان نوشته شده در زمان سلسله مینگ به کرات از آن نام برده شده، یک نسخه از این کتاب نام این ((18 سلاح رزمی)) را این طور ثبت کرده:

نیزه بلند، کمان بلند، کمان تفنگی ، چکش، گرز، عصا، چماق، شمشیر، زنجیر، قلابها، خنجر ترکیبی با تبر، تیشه ساتور ، تبر دسته کوتاه، تبرزین، سپهر ، چوب دستی ، نیزه، شن کش.

در دوره های تاریخی مختلف و شاخه های متفاوت ووشو ، سلاح هایی که عنوان (( 18 سلاح )) را یدک می کشیدند، متغیر بوده اند . امروزه این عبارت معمولا” بر سلاح های زیر اطلاق می شود:شمشیر پهن، نیزه، شمشیر دو بند، تبرزین، تبر دسته کوتاه، پارو( بیل) ، چنگال، عصا، ساتور،چکش، چماق، نیزه تیغه بلند، گرز(( چوب))، خنجر ترکیبی با تبر، چنگک، نیزه سه شاخه0 این عبارت یک عبارت کلی است زیرا سلاحهای رزمی هرگز محدود به 18 ن.ع نبوده اند.. سلاح های دیگری که معمولا” استفاده می شوند عبارتند از: خنجر امی، ایپون –نام آن بر گرفته از کوه emmi در استان سی چوان است ، جایی که زادگاه این سبک است- چماق دسته خمیده و قلاب است0 هر کدام از این دسته ها ، دارای نمونه های زیاد است .برای مثال دسته شمشیر پهن دسته کوتاه و بلند، شمشیر پهن تکی ، شمشیر، شمشیر پهن دو تائی و شمشیرهای سه سر و دو سر هستند. گرزها شامل چوب بلند، چوب متوسط ، چوب کوتاه، نانچکو دسته بلند و دسته کوتاه و سه قسمت. هر سطح سلح مهارت خاصی برای استفاده از خود می طلبد بنا به گفته برجستگان ووشو: (( نیزه در طول یک خط صاف ضربه می زند، گرز در یک محدوده ضربه می زند ، شمشیر پهن مثل یک ببر وحشی است ، شمشیر دو لبه مثل یک اژدها می چرخد )) هر سبک معمولا” روشن خاص خود را برای بکار بردن سلاح ها دارد.مثلا” فرقی نمی کند که گرز در چه سبکی بکار می رود ، در حمله های بلند با فشار ضربه می زند ، می شکافد، کشیده می شود و چرخانده می شود و در مبارزه در فاصله نزدیک دارای ضربات تند و کوتاه، تکان ها و ضربه های با فشار می باشد. هر چند که گرز یک سر سبک نان چوان بیشتر بر نیرو تاکید دارد تا تکان دادن در حالیکه گرز متوسط سبک چانگ چوان بیشتر دارای چرخش و تکان است. امروزه سلاح های گوناگون بکار رفته در ووشو به 4 دسته تقسیم می شوند:

1) سلاح های بلند: بلندتر از قامت انسان اند و با دو دست بکار می روند و شامل: نیزه، چوب، شمشیر پهن بزرگ، نیزه دسته بلند، کوان دائو، چنگال، نیزه سه شاخه وبیل هستند.

2) سلاح های کوتاه : کوتاه تر از قامت انسان اند و با یک دست بکار میروند و شامل: شمشیر پهن، شمشیر باریک، ساتور، چکش، چوب دستی، عصا، خنجر و سپهر هستند.

3) سلاح های نرم: از طناب، زنجیر و یا حلقه ها برای درست کردن، سلاح های متصل به هم که می توانند به دور یا نزدیک ضربه وارد کنند ، استفاده می شود. اینها با یک یا هر دو دست استفاده می شوند و شامل : زنجیر نه تکه، سانچکو ، چکش پرنده که عبارتند از 2 گوی آهنی که به دو سر یک زنجیر آهنی متصل شده اند- ایپون، پنجه پرنده و نانچکو.

4) سلاح های دو قلو: در این مورد یک جفت سلاح وجود دارد که هر یک در یکی از دست ها قرار می گیرد و شامل: شمشیر پهن 2 تایی، شمشیر باریک دو تایی، قلاب های دو قلو، عصاهای دو قلو، چماق دسته خمیده دو قلو، نیزه های دو تایی، ساتورهای دو تایی، خنجر دو قلو، خنجرهای دو دو، میله های دو تایی با سر هایی به شکل مشت و تبرزین می باشند.

روشهای تمرین ووشو

روشهای زیادی برای تمرین ووشوی چینی وجود دارد. سه روش اصلی عبارتند از: روتین های تمرین، نبرد تن به تن و تمارین پرورش مهارت روتین های ووشو شامل سری کاملی از حرکات زنجیره وار بی وقفه است که گاهی به 100 حرکت پشت سر هم می رسد برای هر روتین ترکیب، ترتیب و ریتم حرکات متفاوت است و تغییراتی هم در شدت دشواری تکنیکی تمارین به چشم می خورند این روتینهای تمرینی ممکن است به صورت های زیر باشند:

روتین های تک نفره بدون سلاح ، با سلاح، روتین های مبارزه تن به تن نمایشی که توسط 2 یا 3 نفر با یا بدون سلاح یا ترکیبی از مبارزین مسلح و با سلاح گروهی ، بدون سلاح یا با سلاح که همزمان توسط چهار نفر یا بیشتر اجرا می شوند مبارزات تن به تن مبارزاتی اند که توسط 2 مبارز انجام می شوند.

معمولی ترین فرم های آن عبارتند از:

1) مبارزه آزاد: مسابقاتی که دارای مبارزه تن به تن و بدون سلاح هستند.. هدف در این مسابقات زمین زدن حریف با مشت و لگد است. مبارزین در پوشیدن لباس های محافظ مختارند.

2) مبارزه با دست: مسابقه ای با دست خالی که در آن مسابقه دهندگان در ناحیه مچ با هم تماس مداوم دارند و هدف غلبه بر حریف از راه هل دادن یا کشیدن است. مشت، لگد و گلاویز شدن ممنوع است .

3) مبارزه با چوب دستی کوتاه: هر نفر چوب دست کوتاهی که پوشیده از چرم یا پنبه است در دست دارد .

هر دو لباس محافظ می پوشند و برنده کسی است که اولین ضربه را به حریف بزند.

4) مبارزه با چوب دست بلند: هر مبارز میله یا چوب دستی بلندی در دست دارد و لباس محافظ پوشیده است.

نفر اول که به حریف ضربه بزند برنده است.

یکی از اصول آموزش ووشو ، تمارین پرورش مهارت، برای بهبود نیرو و تکنینک های پایه ای می باشد.. این تمارین شامل تمرین حرکات تعادلی که در آن هنرجو برای مدتی حالت را حفظ می کند و تمارین پاها ، لگد زدن، کشش و غلتیدن است برخی از اساتید فن علاوه بر تمارین 4 روش زیر را هم معتبر و مفید می دانند: استفاده از کیسه بوکس ، کاغذ چند لایه ای برای تمرین ضربات، میله های متحرک و میله های چوبی .

ارزشهای ووشو

یکی از ویژگی های ووشوی چینی این است که در طول تاریخ طولانی اش ، همواره به خاطر ترکیب منحصر به فرد خود از تمرین های سلامتی بخش ، دفاع شخصی و هنر و انضباط فردی، بوجود آمده است.

1) ورزش سلامتی بخش

بیش از 100 سال قبل ، یک استاد تای چی چوان در کتاب خود (( سرود 13 استقرار)) این طور نوشت:

(( اکنون به هدف این وضعییت ها بیاندیش – کسب عمر طولانی و جوانی جاودان)) این جمله منعکس کننده یکی از اهداف اساسی ووشوی چینی است. بخشی از تمارین ووشو،چینی است . بخشی از تمارین ووشو، سکون و حرکت ، چرخش و بسیاری از حرکات دیگری که نیازمند مهارت های خاص می باشن د را در هم می آمیزد . ضربات سریع و قدرتی و پرش های چالاک آن نیازمند قدرت، سرعت و انطباق پذیری هستند . نیاز به تمرکز و تصمیم، ذهن و روح را همزمان تحریک می کند.

سازمان تربیت بدنی پکن، بر روی قلب و عروق گروهی از دانشجویان که مرتبا” ووشو تمرین می کردند و گروه دومی که تمرین نمی کردند، آزمایشی مقایسه ای انجام داد. از هر دانشجو خواسته شد که در مدت 30 ثانیه 20 بار کلاغ پر انجام دهد.

نتایج حاصله نشان می دهد که:

ووشو می تواند عملکرد سیستم قلب و عروق را بهبود ببخشد و ضربان قلب و فشار خون را کاهش دهد.

ارزش درمانی تای چی چوان از این هم چشم گیر تر است. در این ترکیب ، ووشو و تنفس سنتی و تمرین های بدنی، برای رهبری حرکات از ذهن استفاده می شود، ماهیچه ها تا حد امکان شل و آرام اند و از فشار زیاد اجتناب می شود در هنگام تمرین، برای رسیدن ذهن به یک وضعیت آرام و کنترل شده، باید تا حد امکان از مزاحمت های بیرونی جلوگیری شود. به این ترتیب ذهن استراحت می کند و هم زمان حرکات آرام و کنترل شده، اجازه می دهد تا خون بدون محدودیت از جانب مفاصل قفل شده و عضلات منقبض، آزادانه گردش کند تنفس عمیق و راحت می شود . تمرین ملایم به تدریج ارگان های داخلی و سیستم قلب و عروق را تحریک می کند ، بدون اینکه هنرجو خسته شود یا نفسش بند بیاید. به این ترتیب بنا به وضعیت هنرجو، سرزندگی، تمرکز و نیرو به طور طبیعی بوجود می آید این ورزش مخصوصا” مناسب افراد ضعیف یا مسن است.

2) مهارت های دفاع شخصی

از نظر تاریخی، ووشو در اصل بیشتر وابسته به جنگ بود . روش تمرینی که برای دفاع از خود شکل گرفته بود. امروزه هنوز هم ویژگی های مبارزه ای خاص خود را حفظ کرده و چند سبکهنوز هم بر تمرین و توسعه فنون موثر مبارزه تاکید دارد . قرن های اخیر شاهد بسیاری از اساتید بزرگ ووشو بوده اند . آنها گام های بلندی در راه ترکیب فنون مبارزه و روش های سلامتی بخش برداشته اند روش های آموزشی که برای تمرین بدن و ذهن و مهار کردن کامل توانایی های بدن طراحی شده بودند.

3) زیبائی ووشوی چینی

ووشو تنها راهی برای افزایش سلامتی و مهارت های فرد نیست . پیوند طولانی آن با حرکات به آن کیفیت هنرمندانه ای بخشیده است. هم زمان بر روی بدن، تعادل، تسلط بر اعصاب و روحیه تاکید دارد. تمارین زنده آن بر جسم تاثیر زیبائی بخش دارند و بر خلق و خو تاثیر مثبت می گذارند. این خصوصیات ، ووشو را به (( وویی)) یعنی هنر رزمی تبدیل می کنند.

ووشو همین طور می توا

سيامك مهاجر می گوید:

ده فرمان تاریخی ووشو کونگ فو چینی
ووشو کونگ فو چینی

این فرامین در سلسله مینگ در اوایل قرن ۱۶ توسط شخصی به نام جوئید به رشته تحریر در آمد و طی قرنها به عنوان اصول اخلاقی و روحی در دستور کار ووشو کاران قرار گرفت.

۱-هنرجو باید بدون انقطاع تمرین کند.

۲- رزم باید فقط برای دفاع از خود و بطور مشروع استفاده شود.

۳- تمام استادان و بزرگسالان باید مورد احترام و ملاحظه قرار گیرند.

۴- هنرجویان باید با همدوره ای های خود مهربان و صدیق باشند.

۵- هنرجویان باید از خودنمایی و نشان دادن قدرت به دیگران خودداری کنند.

۶- هنرجویان نبایستی پرخاشگر و اهل منازعه باشند.

۷- در خوردن شراب و گوشت پرهیز نمایند.

۸- افراط در تمایلات جنسی جایز نیست.

۹- فنون خود را عجولانه به هر کسی نیاموزند.

۱۰- هنرجویان باید از تهاجم،حرص و اعمال تهدید آمیز دوری ورزند.

سيامك مهاجر می گوید:

اصول تغذیه در ووشو
تغذیه مناسب ورزشی چیست؟

رژیم غذایی مناسب، یکی از مهم ترین اصول حفظ تناسب اندام برای ورزشکاران است و این در حالی است که برنامه غذایی یک ورزشکار باید با در نظر گرفتن نیازهای انرژی خاص هر ورزش و حجم‌ تمرین روزانه، سن، جنسیت و اولویت‌های رژیمی او تنظیم شود.
ووشو
ورزشکاران به چه مقدار انرژی نیاز دارند؟

انرژی مورد نیاز ورزشکارانی که در ورزش‌های گروهی، قدرتی و استقامتی شرکت می‌کنند، بین 2500 تا 4000 کیلوکالری برای خانم‌ها و 3000 تا 6000 کیلو کالری برای آقایان متغیر است. افراد با فعالیت کمتر در سن 18 تا 35 سالگی، روزانه تقریبا به 1800 تا 2100 کیلو کالری برای خانم‌ها و 2200 تا 2500 کیلو کالری برای آقایان انرژی نیاز دارند. حتی ممکن است نیاز انرژی در دوران رشد، بیشتر و با افزایش سن، کمتر شود.

گروه‌هایی از ورزشکاران مانند ژیمیناست‌ها،تالوکاران کسانی که پاتیناژ(اسکیت روی یخ) بازی می‌کنند و همچنین ورزشکارانی با گروه ‌وزنی مشخص مانند وزنه برداران،سان شو کاران، کشتی‌گیران و جودوکاران، باید تلاش کنند تا توده بدنی خود را در حد مشخصی نگه دارند و به احتمال زیاد، کالری بسیار کمتری برای فعالیت‌هایشان دریافت می‌کنند.

در مواقعی که دریافت انرژی، از انرژی مورد نیاز کمتر است، سوءتغذیه نسبی رخ می‌دهد. گاهی زنان ژیمیناست روزانه کمتر از 1200 کیلوکالری مصرف می‌کنند که ممکن است به دریافت کم ریزمغذی‌ها مانند ویتامین‌های B1، C و E ، فولات و مواد معدنی از جمله آهن ، منیزیم ، کلسیم و روی منجر شود. برای این گروه از ورزشکاران علاوه بر مشاوره تغذیه در مورد نیازهای انرژی، مصرف مکمل‌های غذایی می‌تواند مفید باشد.
تغذیه‌ مناسب ورزشکاران

تغذیه مناسب شامل رژیمی است که اساسا گیاهی، پُر کربوهیدرات (55 درصد تا 65 درصد کل کالری)، کم ‌چربی (کمتر از 30 درصد کل کالری) و از نظر پروتئین، کافی (10 درصد تا 15درصد کل کالری) باشد.

نتیجه ده‌ها سال تحقیق نشان می‌دهد که رژیم‌های غنی از حبوبات، سبزی‌ها و میوه‌ها(غذاهای پرکربوهیدرات) به پیشگیری از بیماری‌ها کمک می‌کند، وزن بدن را ثابت نگه می‌دارد و عملکرد ورزشی را به حد مطلوب می‌رساند.
نباید این نکته را فراموش کنید که رژیمی که به مقدار کافی کربوهیدرات ندارد، موجب تخلیه سریع ذخایر گلیکوژن موجود در عضلات و کبد می‌شود و ظرفیت تمرینات ورزشی شدید و طولانی مدت را کاهش می‌دهد.

بیشتر ورزشکاران، روزانه به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن خود به 4 تا 6 گرم کربوهیدرات نیاز دارند. در فعالیت‌هایی که 70 درصد انرژی دریافتی روزانه را کربوهیدرات ها تشکیل‌ می‌دهند، این مقدار به 7 گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن افزایش می‌یابد.

در هنگام تمرینات استقامتی شدید یا در طی مسابقات طولانی مدت ممکن است مصرف 9 تا 10 گرم کربوهیدرات به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در روز ضرورت پیدا کند.
همه‌چیز درباره کربوهیدرات‌ها

کربوهیدرات‌ها موادی هستند که بدن در طی ورزش به عنوان سوخت از آنها استفاده می کند و مقدار ذخیره آنها مستقیما بر توانایی و استقامت ورزشکار، اثر می‌گذارد و به مقدار محدود به صورت گلیکوژن در کبد و عضلات ذخیره می‌شوند. گیلکوژن عضلات، سوخت عضلات را تامین می‌کند، در حالی که گلیکوژن کبد، قند خون را جهت خون‌رسانی به مغز در حد طبیعی نگه می‌دارد. به این ترتیب ورزش و تغذیه به موقع و مناسب می‌تواند ذخیره گلیکوژن را افزایش دهد.
در کدام مواد غذایی دنبال کربوهیدرات‌ها باشیم؟

کربوهیدرات‌ها به طور عمده بر اساس وزن مولکولی به انواع ساده و پیچیده طبقه‌بندی شده‌اند:

کربوهیدرات‌های ساده شامل مونوساکاریدها، دی‌ساکاریدها مثل گلوکز، فروکتوز، ساکاروز و گالاکتوز است که در قند و شکر، کیک، شیرینی‌ها، شکلات و آب‌نبات یافت می‌شوند. کربوهیدرات ساده همچنین به صورت طبیعی در میوه‌ها و سبزی‌ها تولید می‌شود.
کربوهیدرات های پیچیده

کربوهیدرات‌های پیچیده نیز عبارتند از پلی‌ساکاریدهایی که شامل نشاسته‌های قابل هضم(در انواع ماکارونی، نان، غلات، حبوبات و سبزیجات نشاسته‌ای مثل سیب زمینی) و فیبرهای غیرقابل هضم هستند که از انواع این فیبرها می‌توان به فیبرهای محلول مثل همی‌سلولز(در بلغور و برنج قهوه‌ای)، پکتین(در سیب، مرکبات، توت‌فرنگی)، صمغ‌ها(درجوی ‌دوسر، لوبیای خشک) و یا گروه فیبرهای غیر محلول مانند سلولز(در آرد و نان سبوس دار، لوبیا، نخود و سبزی‌های ریشه‌ای و خانواده کلم) ولیگنین(سبزی‌های رسیده، گندم) اشاره کرد.
آشنایی با هرم راهنمایی غذایی

اداره کشاورزی ایالات متحده، “هرم راهنمای غذایی” را به منظور برنامه‌ریزی و انتخاب غذا طراحی کرده است و به وسیله آن، تعداد واحدهای مصرفی پنج گروه اصلی غذا را برای تامین کالری روزانه توصیف کرده است؛ برای مثال در یک رژیم 2400 کالری در روز، ورزشکار باید از هر گروه مواد غذایی، این مقادیر را مصرف کند: 12واحد غلات(برنج، نان، ماکارونی و…) 4 واحد میوه، 5 واحد سبزی‌ها، 4 واحد شیر و لبنیات، 9 واحد گوشت(گوشت قرمز، مرغ، ماهی، تخم مرغ ، آجیل و حبوبات).
گروه های غذایی هرم

گروههای غذایی هرم

عزیزان ، با مطلب گذشته دانستید که هرم غذایی چیست و هدف از تنظیم آن مصرف امن و کافی از مواد غذایی برای تامین نیازهای بدنمان می باشد. گروههای غذایی را شناختیم،

گروه نان ، گروه سبزیها ، گروه میوه ها ، گروه گوشت و گروه لبنیات

. در هر کدام از این گروهها مقداری از مواد مغذی – نه همه آنها – برای شما فراهم می شود. غذای یک گروه نمی تواند بجای غذای گروه های دیگر مصرف شود وهیچکدام ازگروههای غذایی هرم از گروه دیگر مهمتر نیست. درواقع انسان برای سلامت خود به همه گروهها نیازمند است.

گروههای غذایی هرم

گروه نان:

شامل غلات کامل ( گندم، جو ، جودوسر، ارزن)، برنج، و انواع ماکارانی( لازانیا، رشته فرنگی، رشته پلویی و رشته آشی) است. این گروه کربوهیدرات پیچیده و فیبرهمچنین ویتامینهای خانوادهB و املاحی چون آهن و پروتئین مورد نیار بدن ما را تامین می کند.

گروههای غذایی هرم

گروه سبزیها:

شامل بسیاری ازسبزیهای متنوع از جمله سبزیهای سبزرنگ ( مثل سبزی خوردن) ، صیفی جات و سبزیهای نشاسته ای ( مثل باقالا) است . این گروه تامین کننده املاح و ویتامین مورد نیازماست از جمله ویتامینA , C واملاح کلسیم و منیزیم همچنین تامین کننده فیبرنیز می باشد.

گروههای غذایی هرم

گروه میوه ها:

شامل انواع و اقسام میوه هایی است که شما با آن آشنا هستید . این گروه تأمین کننده فیبر، ویتامینA ,C و پتاسیم است. این گروه با اهمیت است چرا که فاقد سدیم چربی و کلسترول می باشد.

گروههای غذایی هرم

گروه گوشت:

شامل گوشت قرمز، گوشت ماکیان، ماهی، تخم مرغ و حبوبات است .

این گروه غذایی برای تامین پروتئین، فسفر، ویتامین هایB12, B6,B3 , B1 و بسیاری از املاح چون آهن می باشد . حبوبات زیر گروه سبزیهای نشاسته ای هستند ولی چون از نظرغذایی ، محتوای پروتئین واملاح شبیه گوشت هستند دراین گروه قرار دارند.

گروههای غذایی هرم

گروه لبنیات:

شامل شیر، ماست و پنیر است بهترین منبع تامین کننده کلسیم هستند و تامین کننده پروتئین ویتامینB12 , A , B2 می باشند.

چربیها:

چربی ها ، روغنها و شیرینیها این دسته از آنجا که کالری رژیم را تأمین می کنند قابل توجه هستند اما چون دارای مواد مغذی کمی می باشند مصرف به کمترین میزان توصیه می شود . این گروه شامل : کره، مارگارین، سس سالاد، روغنها، مایونز، خامه، پنیرخامه ای، سرشیر، چیپس ها است و مواد قندی که شکلاتها، آب نبات، شیرینی کیک، نوشابه، شربت، ژله، دسر، مربا، شکر و عسلاست .

میزان مصرف مجاز از هرگروه

گروه غذایی

11- 6 واحددرروز

5- 3واحد درروز

4- 2واحد درروز

3-2 واحددر روز

3-2 واحددرروز

گروه نان

گروه سبزیها

گروه میوه ها

گروه شیر

گروه گوشت

واحدهای گروههای غذایی چه اندازه است؟

1 واحد از گروه نان = 1 برش نان ( تافتون، سنگگ، بربری) به اندازه کف دست 30 گرم

2/1 لیوان برنج پخته یا ماکارانی پخته

4/3 لیوان از غلات آماده خشک

1 واحداز گروه سبزی = 1 لیوان سبزی خام خرده شده ( 1 لیوان سالاد)

2/1 لیوان سبزی پخته

1واحد از گروه میوه = 1 عدد میوه متوسط مثل یک سیب متوسط

4/3 لیوان آب میوه

1 واحد از گروه گوشت = 60 گرم گوشت یا یک تخم مرغ

2/1 لیوان حبوبات پخته

1 واحد از گروه لبنیات = 1 لیوان شیر یا یک لیوان ماست

2 لیوان دوغ

بیان این واحدها تنها به این منظور است که شما بدانید آیا مصرف روزانه شما از گروههای غذایی درحد مورد نیاز است یا خیروآیا خیلی کمتر ازاین میزانها مصرف می کنید ؟ پس مطمئنا در آینده ای نزدیک مبتلا به کمبود مواد غذایی خواهید شد و یا اینکه خیلی بیشتر مصرف می کنید؟ پس اضافه وزن و چاقی در انتظار شماست.

ولیکن با وجود تعیین میزان دقیق انرژی مورد نیازو تنظیم یک رژیم صحیح بر اساس تمایلات و شرایط خاص شما بر عهده یک رژیم شناس است و تنظیم رژیم های دقیق چاقی ولاغری باید فردی صورت گیرد.

تغذیه در ووشو

در ورزش های رزمی مثل ووشو، فرد با توجه به متابولیسم و ترکیب بدن و مقدار انرژی مورد نیاز خود، باید تغذیه مناسبی داشته باشد. یکی از شاخص های متابولیسم بدن،BMR یا متابولیسم پایه است که برابر با مقدار انرژی است که بدن در حال استراحت می سوزاند.

با سوختن چربی های اضافی بدن، می توان عضلات بدن را افزایش داد. بدون پرورش عضلات، انرژی دریافتی اضافی در بدن تبدیل به چربی می شود. هنگامی که می خواهید وزن اضافی خود را کاهش دهید ، باید مطمئن شوید که چربی های بدنتان کم می شوند نه ماهیچه ها.

یک ووشوکار باید وزن سالم خود را حفظ کند و آن را تغیییر ندهد، ولی ترکیب بدن خود را باید تغییر دهد ، یعنی مقدار چربی بدن را نسبت به عضلات کاهش دهد. افزایش عضلات باعث افزایش قدرت، سرعت و مهارت فرد در انجام حرکات ورزشی می شود. در حالیکه کاهش عضلات بدن باعث کاهش قدرت، سرعت و مهارت در انجام حرکات ورزشی می شود.

یک ووشوکار باید وزن سالم خود را حفظ کند و آن را تغیییر ندهد، ولی ترکیب بدن خود را باید تغییر دهد

در مردان 10 تا 15 درصد وزن بدن و در زنان 25- 20 درصد وزن بدن را چربی تشکیل می دهد. شما باید بدانید در طی روز چه مقدار انرژی نیاز دارید تا به طور مطلوب ورزش کنید و وزن ایده آل خود را حفظ کنید. به خاطر داشته باشید که اگر کمتر از مقدار مورد نیاز خود، غذا مصرف کنید، هم سلامتی تان به خطر می افتد و هم اینکه بطور مؤثر نمی توانید ورزش کنید. اگر بیشتر از 5/0 کیلوگرم در هفته کاهش وزن داشته باشید، نشان می دهد در معرض کمبود انرژی و مواد مغذی هستید.

با توجه به نوع ورزش ( استقامتی یا قدرتی ) و وضعیت بدنی فرد، باید مقدار چربی، پروتئین و کربوهیدارت مورد نیاز تعیین شوند.

ورزش ووشو، هم استقامتی و هم قدرتی و به سرعت کافی هم نیاز دارد ، بنابراین 25 درصد انرژی مورد نیاز در طی یک روز از پروتئین،55 درصد انرژی مورد نیاز از کربوهیدرات و 20 درصد انرژی مورد نیاز از چربی باید تا مین شود.

مواد مغذی مورد نیاز بدن

1- کربوهیدرات ها :

کربوهیدرات های ساده مثل نان سفید، شیرینی جات، آب نبات ، چیپس ، قند و شکر باید به مقدار خیلی کم مصرف شوند و بیشتر از کربوهیدرات های پیچیده ( نان سبوس دار ، ماکارونی، سیب زمینی ، سبزیجات، برنج و جو ) استفاده شود. زیرا کربوهیدرات های ساده خیلی سریع هضم می شوند و انرژی فوری ایجاد می کنند و انرژی حاصل از آنها برای مدت طولانی حفظ نمی شود. همچنین سریع به چربی تبدیل می شوند. بنابراین باید در مصرف آنها دقت کنید و بطور متعادل مصرف کنید.

2- چربی ها :

بدن برای حفظ سلامتی خود نیاز به چربی دارد و اگر مقدار چربی بدن کمتر از 10 درصد شود خطرناک است. چربی ها برای خون، سیستم عصبی، تولید هورمون ها، چرب کردن مفاصل ( نرمی مفاصل) و حفظ اندام های داخلی بدن از ضربات، لازم و ضروری هستند. نوع چربی که مصرف می کنید، در سلامتی شما مؤثر است.

بیشتر از چربی های غیراشباع مثل

روغن زیتون ، سایر روغن های گیاهی و چربی های حاوی اسیدهای چرب اُمگا – 3 که در انواع ماهی ، آجیل ، کره بادام زمینی و روغن گلزا ( کانولا) وجود دارد، استفاده کنید و مصرف چربی های اشباع مثل روغن نباتی جامد، کره و چربی گوشت را کاهش دهید.

3- پروتئین ها :

دریافت بیش از حد

پروتئین بی فایده است. یک فرد ووشوکار نیازی به مقادیر خیلی زیاد پروتئین ندارد، زیرا پروتئین برای ساخت، ترمیم و رشد عضلات استفاده می شود و به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار نمی گیرد.

4- آب :

به یاد داشته باشید که 70 درصد وزن بدن ما را آب تشکیل می دهد و عضلات برای کار خود به آب نیاز دارند. بنابراین همیشه به مقدار کافی آب بنوشید وهیچ وقت صبرنکنید تا بعد ازاحساس تشنگی آب بنوشید( یعنی قبل از تشنه شدن آب بنوشید) .

ورزشکاری که در رشته ووشو فعالیت می کند بایدگاهی فراتر از رژیم سنتی که شامل 3 وعده غذایی بی کم و کاست در هر روز است مصرف کند. رژیم غذایی مناسب ومکمل درمانی باعث افزایش میزان انرژی ، ارتقاء رشد ماهیچه ها و بهبودی بعد از انجام فعالیت ورزشی می شود. با رژیم غذایی مناسب ومکمل درما نی شما قادر خواهید بود که سخت تر تمرین کنید وسریع تر به حالت اولیه قبل ازانجام فعالیت ورزشی بر گرد ید. وقتی شما سخت تر تمرین کنید، سطح آمادگی شما نیز بهتر می شود.

ورزشکاران رشته ووشو به مقدار بالاتری از ویتامین ها و مواد معدنی نیاز دارند، که این هم بدلیل طبیعت ورزشی است که انجام می دهند.

ویتامین ها:

متابولیسم ،رشد مناسب و برگشت به حالت اولیه هر یک از سلول های بدن بعد از انجام فعالیت های ورزشی سنگین، به عکس العمل های بیوشیمیائی وابسته است. این عکس العمل های بیوشیمیائی به ویتامین ها و مواد معدنی خاصی ( که عمل آنها را تسهیل می کنند) وابسته هستند. عدم توانایی در تأمین مقدار کافی این مواد مغذی منجر به کاهش سطح توانایی افراد می شود. همچنین تولید

انرژی و رشد ماهیچه ها به مقدار زیا دی به ویتامین ها و مواد معدنی خاص وابسته است. بدون ویتامین ها توده عضلانی ضعیف خواهد شد ، تراکم استخوانی کم می شود و سیستم های بدن به خوبی کار نمی کنند. ورزشکاران رشته ووشو به مقدار بالاتری از ویتامین ها و مواد معدنی نیاز دارند، که این هم بدلیل طبیعت ورزشی است که انجام می دهند. انجام ورزشهای سخت منجر به تخلیه مواد مغذی می شود.

گلوتامین:

گلوتامین بیشترین اسید آمینه مو جود در داخل بافت های ماهیچه ای است. گلوتامین، بیشتر از 60 درصد حوضچه اسید آمینه داخل ماهیچه اسکلتی را تشکیل می دهد.

گلوتامین، نیتروژن مورد نیاز برای ساختمان ماهیچه را به درون سلولهای ماهیچه آزاد می کند. این مطلب ثابت شده است که، گلوتامین با جلوگیری از تخریب بافت ماهیچه به رشد ماهیچه کمک می کند. وقتی ما سخت تمرین می کنیم سطح گلوتامین به طور شدیدی پایین می آید. غلظت گلوتامین تا وقتی که برگشت به حالت اولیه به طور کامل انجام نشود پایین باقی می ماند. این روند بسته به شدت ورزش متفاوت است. درطی انجام ورزش ووشو گلوتامین زیادی از بافت ماهیچه تخلیه می شود. در این حالت ما با خستگی مواجه می شویم که مکمل درمانی با گلوتامین می تواند مفید باشد. مکمل درمانی با گلوتامین جلوی کاهش سنتز پروتئین ماهیچه را می گیرد.

کراتین:

کراتین مونوهیدارت باعث افزایش توده بدنی می شود که این بدلیل افزایش برگشت انرژی به ماهیچه است. کراتین، سطح انرژی را از طریق افزایش میزان ATP زیاد می کند. ورزشکاران رشته ووشو باید مراقب دریافت کراتین باشند. چون با دریافت کراتین افزایش خفیفی در وزن مشاهده می شود.

کراتین می تواند باعث افزایش نیروی کششی شود. ورزشکاران رشته ووشو باید در روز 3 گرم مکمل کراتین دریافت کنند. ولی باید از مصرف زیاد کراتین اجتناب کنند. توصیه ما این است که مقدار بسیار کمی کراتین را در جلسات ورزشی غیر هوازی استفاده کنید. کراتین را درست قبل از مسابقه استفاده نکنید، چون ممکن است باعث افزایش وزن شود ( بنا به دلیلی که در بالا گفته شد.) که این در زمانی که وزن کشی قبل از شروع مسابقات انجام می گیرد، ممکن است مشکل ساز باشد. اگر مکمل کراتین درست دریافت شود وزن بدست نخواهید آورد. مکمل کراتین را در بین زورآزمائی ها یا در زمانی که در حال تمرین نیستید استفاده کنید.

بهترین زمان برای دریافت مکمل اسید های آمینه شاخه دار بلافاصه قبل و بعد از انجام فعالیت ورزشی است.

اسیدهای آمینه:

اسید های آمینه واحدهای ساختاری پروتئین ها هستند. بدن انسان به 22 نوع اسید آمینه نیاز دارد. این اسیدهای آمینه مولکولهای بزرگ پروتئین را تولید می کنند که باعث می شوند شما زنده بمانید. اسیدهای آمینه، موادی مانند آنزیم ها ، هورمون ها و نوروترانسمیترها ( انتقال دهنده های عصبی ) را می سازند که این مواد به تنظیم بدن شما کمک می کنند. از بین این 22 اسید آمینه 9 اسید آمینه ضروری هستند، یعنی اینکه باید از طریق غذا تامین شوند. درصورت تا مین نشدن اسید های امینه ضروری، بدن فیبرهای ماهیچه ای را نمی تواند دوباره بسازد .وقتی ما به طور سخت تمرین می کنیم فیبر های ماهیچه ای تجزیه می شوند. ما باید بلافاصله فیبرهای ماهیچه ای را از طریق مصرف پروتئین جبران کنیم. 3 اسیدآمینه شاخه ای وجود دارد که برای برگشت به حالت اولیه بعد از انجام فعالیت ورزشی مهم هستند. این 3 اسید آمینه، لوسین ، ایزولوسین و والین هستند. اینها باید از طریق رژیم غذایی تأمین شوند. بهترین زمان برای دریافت مکمل این اسید های آمینه شاخه دار بلافاصه قبل و بعد از انجام فعالیت ورزشی است. از طریق تأمین اسیدهای آمینه شاخه دار شما می توانید از آسیب ماهیچه ای جلوگیری کنید. بدین ترتیب توانایی شما برای انجام تمرین های ورزشی سخت افزایش می یابد.

سان شوی ووشو از جمله فعالیت های ورزشی سنگین و یکی از پرجنب و جوش ترین ورزش ها ی رزمی می باشد و سان شو کار نیازهای تغذیه ای منحصر به فردی دارد. دلیل این امر آن است که اگر چه مدت زمان مسابقه ی سان شو کوتاه و در حد چند دقیقه می باشد، لیکن یک سان شو کارمی باید در طول روز، مدت زمان زیادی را به تمرین اختصاص دهد و این امر به افزایش نیاز فرد منجر می گردد. یک سان شو کار برای آن که بتواند در یک مسابقه پیروز شود، می باید در بهترین شرایط قرار داشته باشد. بر این اساس دانستن اصول مقدماتی تغذیه و به کارگیری آنها برای چنین فردی، حیاتی خواهد بود.

مهم ترین مطالب قابل ذکر در این رابطه عبارت اند از:

آب :

کمبود آب بدن (دهیدراتاسیون)، دشمن اصلی شماست. زمانی که بدن شما کم آب می شود، حجم خون شما به شدت کاسته می گردد و افت فشار خون رخ می دهد. در چنین شرایطی خون رسانی به بافت ها به خوبی انجام نمی شود و سلول های بدن مواد مورد نیاز خود را نمی توانند دریافت کنند و مواد دفعی در اطراف آنها تجمع می یابد. این مجموعه ی عوامل، موجب تشدید احساس خستگی می گردد.

مطالعات متعددی تاکنون بر روی این موضوع صورت گرفته و همگی نشانگر آن است که کم شدن آب بدن حتی در مقادیر اندک نیز موجب آسیب رساندن به عملکرد ورزشی و ضعف عضلانی ورزشکار می گردد. زمانی که بدن فرد کم آب می شود، عمل تعریق به سختی انجام می شود. در این حالت فرد بیشتر در معرض آسیب های ناشی از افزایش دمای داخلی بدن و گرما قرار می گیرد، زیرا بدن انسان با انجام عمل تعریق، بخشی از دمای داخلی را به بیرون رانده و سبب خنک شدن محیط داخلی می گردد. قابل توجه آن که افزایش دمای محیط داخلی بدن نه تنها موجب بیماری فرد می شود، بلکه می تواند به آسیب های عضلانی، نارسایی کلیوی و حتی مرگ منجر شود.
حدود یک ساعت قبل از ورزش یا مسابقه، 3-2 لیوان آب بنوشید و پس از ورزش، مصرف آب میوه های طبیعی را فراموش نکنید.

بنابراین برای نوشیدن آب، منتظر احساس تشنگی نشوید. مصرف مایعات مورد علاقه یا نوشیدنی های ورزشی نیز به شما کمک می کند. البته در صورت عدم دسترسی به این موارد، به مقدار زیاد آب بنوشید. در مرحله ی پس از ورزش، مصرف آب میوه های طبیعی را فراموش نکنید.

حتی اگر تشنه نیستید، حدود یک ساعت قبل از ورزش یا مسابقه، 3-2 لیوان آب بنوشید. این کار جلوی تشنگی شما را گرفته و به شما کمک می کند تا شدیدتر و برای مدت طولانی تری به مسابقه پرداخته یا تمرین کنید.

فراموش نکنید اثر بخشی تمرینات سخت و شدید، تنها در صورت وجود ذخایر کافی ومطلوب آب در بدن شما میسر خواهد بود.

املاح معدنی :

برای آن که فعالیت عضلات شما به خوبی انجام شود به میزان متناسبی از الکترولیت ها و مواد معدنی نیاز دارید. بدن شما در هنگام تعریق برخی مواد معدنی نظیر : سدیم ، پتاسیم ، کلسیم و منیزیم را از دست می دهد که این اتلاف در طی ورزش به دلیل افزایش میزان تعریق، افزایش می یابد. عدم جایگزینی این الکترولیت ها که از طریق عرق و ادرار از دست رفته است، به توان و عملکرد ورزشی شما آسیب می رساند. جالب توجه آن که تحقیقات نشان می دهد که افراد با وزن مطلوب، کمترین میزان تعریق را داشته و بر این اساس الکترولیت کمتری را از دست می دهند.
افراد با وزن ایده آل، کمترین میزان تعریق را داشته و بر این اساس املاح کمتری را از دست می دهند.

در صورتی که از نوشیدنی های ورزشی استفاده می کنید، انواعی را که حاوی الکترولیت ها هستند، انتخاب کنید تا به تأمین نیاز شما به مواد معدنی کمک نماید. البته برای مصرف در حین ورزش، بهتر است نوشیدنی از انواع ایزوتونیک ( نوشیدنی حاوی الکترولیت ها که غلظت آن مشابه خون باشد ) انتخاب شود تا با سهولت بیشتری جذب شده و موجب ناراحتی های گوارشی نگردد. برای آن که انتخاب درستی داشته باشید به برچسب محصول مراجعه نمایید.

کربوهیدرات برای حداکثر ذخیره ی انرژی :

کربوهیدرات مصرفی روزانه ی شما به صورت گلیکوژن در عضلات ذخیره می شود. اگر چه پروتئین و چربی نیز به عنوان منابع انرژی مورد استفاده قرار می گیرند، لیکن کربوهیدرات سریع ترین و به صرفه ترین منبع انرژی بوده و نیازهای فوری انرژی را تأمین می نماید.

برای آن که عضلات شما ذخایر قابل توجهی از این مواد را در خود جای دهند، در طی چند روز قبل از مسابقه میزان کربوهیدرات برنامه ی غذایی خود را افزایش داده و از منابع غنی از کربوهیدرات استفاده نمایید. مواد غذایی غنی از کربوهیدارت شامل : انواع نان ، برنج و سایر غلات ، سیب زمینی ، ماکارونی ، کیک و شیرینی هاست.
در طی چند روز قبل از مسابقه میزان کربوهیدرات برنامه ی غذایی خود را افزایش داده و از منابع غنی از کربوهیدرات استفاده نمایید.

برخی متخصصان به ازای هر ساعت فعالیت ورزشی شدید، حدود 60-30 گرم کربوهیدرات را توصیه می کنند. حال آن که در طی دوره های مسابقات فشرده، به طور معمول، ورزشکار زمان کافی برای مصرف یک وعده ی غذایی مطلوب جهت تأمین نیازهای خود را ندارد.در چنین شرایطی، یک میوه و یک مکمل انرژی زای کربوهیدراته می تواند منبع خوبی از کربوهیدرات، برای ورزشکار باشد.

ویتامین ها و آنتی اکسیدان ها :

این سئوال برای بسیاری از ورزش کاران وجود دارد که آیا دریافت مکمل ویتامینی در بهبود عملکرد ورزشی یک سان شو کار مؤثر بوده و اساساً مورد نیاز می باشد؟

در پاسخ به این سئوال ذکر این نکته لازم است که در صورت دریافت یک برنامه ی غذایی متعادل که حداقل 5 واحد میوه و سبزی در تنظیم آن در نظر گرفته شده باشد، به احتمال زیاد اکثر ویتامین های اساسی، در حد مورد نیاز دریافت گردیده و مصرف مکمل لزومی نخواهد داشت. البته سان شو کاران در دوره ی تمرینات فشرده و نیز دوره هایی که قصد کاهش وزن دارند؛ برنامه ی غذایی متعادلی دریافت ننموده و این امر به طور معمول در یک دوره ی زمانی طولانی صورت می گیرد. لذا برای اطمینان از آن که امکان بروز کمبود ویتامینی را در این موارد از بین ببریم، مصرف یک مکمل ویتامینی می تواند مفید باشد.
برای پیشگیری و کاهش ضایعات اکسیداتیو(تخریب) بافت ها، مصرف آنتی اکسیدان هایی مثل ویتامین E و C می تواند مفید باشد.

از طرف دیگر انجام فعالیت بدنی سنگین، با افزایش میزان رادیکال های آزاد در خون، به بافت های بدن آسیب وارد می کند. لذا برای پیشگیری و کاهش ضایعات اکسیداتیو بافت ها، مصرف آنتی اکسیدان هایی مثل ویتامین E و C می تواند مفید باشد.

بهترین منبع ویتامین E آجیل و روغن های گیاهی مثل : روغن جوانه گندم، آفتابگردان، بادام، گردو ، فندق ، ذرت و زیتون است.

ویتامین C در سبزیجات و میوه های تازه و بیشتر در مرکبات ( پرتقال ، گریپ فروت، انواع لیمو و نارنگی )، کیوی ، انواع توت، گوجه فرنگی ، فلفل دلمه ای، هندوانه ، طالبی ، توت فرنگی ، سیب زمینی و سبزیجات برگ سبز موجود است.

کراتین برای توان و عملکرد ورزشی بهتر :

کراتین ترکیبی است پروتئینی که در گوشت قرمز و در برخی مواد غذایی دیگر یافت می شود. این ترکیب در بدن، به عنوان ذخیره ی انرژی، برای انجام فعالیت های بدنی به ویژه انواع ورزش های بی هوازی که با شروع تند همراه بوده و نیز حرکات سریع ورزشی نظیر زیرگیری ها در سان شو به کار می رود. برخی از مکمل هایی که در حال حاضر توسط ورزشکاران مصرف می شوند، اساس علمی ندارند. ولی این موضوع در مورد کراتین صادق نیست.

مطالعات علمی متعدد، نشانگر آن است که کراتین موجب افزایش قدرت، اندازه و عملکرد ورزشی می شود. مطالعات بسیاری نیز تأیید کننده ی بی ضرر بودن این ماده می باشند و محققان با به کارگیری این مکمل تحت شرایط کنترل شده، هنوز عوارض جانبی خاصی از این ماده گزارش ننموده اند.
مصرف کراتین باید تحت نظر پزشک یا متخصص تغذیه باشد.

این مکمل حدود 150 سال است که به مصرف می رسد و نخستین بار توسط پزشکان، برای بهبود عملکرد عضلات و سلول های عصبی استفاده شد. مطالعات بر روی سان شو کاران نشانگر آن بوده که مصرف این ماده، موجب افزایش قدرت بدنی و کاهش درد ناشی از ورزش سنگین می شود. علاوه بر این ، مصرف کراتین در ورزشکارانی که برنامه ی غذایی کم کالری دارند، به حفظ اندازه و توان عضلات کمک می نماید. توجه داشته باشید که در مصرف کراتین، باید به توصیه ی متخصص تغذیه یا پزشک عمل نموده و بیش از مقدار تجویز شده میل نکنید، زیرا مصرف بیش از حد آن، تنها دور ریختن پول بوده و ممکن است باعث بروز عوارضی در بدن شود.

توصیه های تغذیه ای برای سان دا کاران:

– هیچ گاه بیش از 1 کیلوگرم در هفته، وزن خود را کاهش ندهید. با رعایت این میزان استاندارد کاهش وزن، در واقع حداقل کاهش بافت عضلانی را دارید و با کاهش بیشتر ازاین مقدار، اتلاف بافت عضلانی رخ می دهد.

– در صورتی که به دلیل تمرینات سخت و فشرده، در هفته بیش از 5/1-1 کیلوگرم وزن کم کردید، مقدار بیشتری میوه، سبزی و غلات مصرف کنید تا نیاز شما برطرف گردد.

– برای کاهش وزن تنها، به برنامه ی غذایی کاهش وزن اکتفا نکرده و به یاد داشته باشید که انجام فعالیت های هوازی مثل پیاده روی، چربی بدن شما را خواهند سوزاند و انجام تمرینات با وزنه، وزن عضلات شما را افزایش می دهد. بنابراین توأم نمودن این ورزش ها با برنامه ی غذایی، مقدار چربی بدن شما را کم خواهد کرد.

– انرژی مورد نیاز شما، وابسته به اندازه ی بدن شماست. کوچک جثه ترین سان شو کارنیز حداقل 1700 کیلو کالری انرژی در روز نیاز خواهد داشت و دریافت انرژی کمتر از این میزان، به کاهش وزن فرد منجر می گردد.

– از دریافت مایعات روزانه غافل نشوید و سعی کنید دریافت مایعات شما در حد مطلوب باشد. برای آن که از کم آبی (دهیدراتاسیون) و خستگی زودرس جلوگیری شود، 5/1 برابر وزن از دست رفته ی خود، در طی تمرین و مسابقه، آب یا مایعات دیگر بنوشید.

– رژیم غذایی روزانه ی خود را با مشورت متخصصان تغذیه تنظیم کرده و از تمامی گروه های غذایی بهره ببرید. در عین حال به یاد داشته باشید مصرف غلات، سبزی جات و میوه جات به دلیل وجود کربوهیدرات در آنها، برای شما مفید خواهند بود.
برای جلوگیری از کم آبی (دهیدراتاسیون) بدن و خستگی زودرس ، 5/1 برابر وزن از دست رفته ی خود، در طی تمرین و مسابقه، آب یا مایعات دیگر بنوشید.

– از نوشیدنی هایی استفاده کنید که سریع تر جذب شوند و در عین حال ذخایر انرژی بدن شما را نیز تجدید نمایند. لذا از نوشیدنی های ورزشی که حاوی 17-14 گرم کربوهیدرات در هر لیوان (250 میلی لیتر) و مقدار کمی نمک طعام می باشند، مصرف کنید. این نوشیدنی ها علاوه بر تأمین مایعات و مقداری انرژی، املاح معدنی بدن شما را نیز تأمین می کنند.

– پس از وزن کشی، با مصرف مایعات، غذاهای کربوهیدراتی و نوشیدنی های کربوهیدراتی ورزشی، علاوه بر بازسازی ذخایر انرژی از دست رفته ی خود، وضعیت مایعات بدن را بهبود دهید. البته در دریافت این اقلام نیز زیاده روی نکنید تا دچار مشکلات و عوارض گوارشی نشوید.

– در رستوران ها و از بین غذاهای آماده، غذاهایی با چربی کمتر را انتخاب کنید. برای این منظور سس کم چرب و ماست کم چرب انتخاب های خوبی می باشند.

– غذاهای چرب، نظیر: کره، انواع روغن ها و غذاهای سرخ کرده را در برنامه ی غذایی روزانه ی خود به ویژه در روز مسابقات، به مقدار کم مصرف کنید و غذاها را بیشتر به صورت آب پز میل کنید.

توصیه های تغذیه ای برای تالو کاران

تالو کاران ورزشکاران بسیار خاصی هستند، زیرا تمرینات آنها احتیاج به مهارت ، زمان بندی در عملکرد، تمرکز و قدرت فوق العاده دارد که همگی موجب می شود بدنی ورزیده و در عین حال ظریف داشته باشند.

فعالیت های ورزشی یک تقسیم بندی کلی دارند :

1- ورزش های استقامتی و 2- ورزش های قدرتی که هر کدام زیر مجموعه ها و نیازهای فیزیکی خاص خودشان را دارند. ولی تالو کاران بی شک ورزشکاران قدرتی هستند. فعالیت آنها نیازمند به کارگیری پی در پی مقدار زیادی انرژی است. فشار اصلی به تارهای عضلانی تند در عضلات شانه و ران وارد می شود. انرژی زیاد و لحظه ای مورد نیاز این تارهای سریع از گلیکوژن ( فرم ذخیره ای قند بدن ) به عنوان در دسترس ترین سوخت بدن تامین می شود. به علاوه این تارهای تند نسبت به تارهای کند خیلی زود خسته می شوند، چون به سرعت از اسید لاکتیک انباشته می شوند.

نکته ی کلیدی در عملکرد مناسب این تارها، اطمینان از وجود ذخایر کافی گلیکوژن به عنوان سوخت اولیه است که با مصرف مقدار زیادی کربوهیدرات یک روز قبل از مسابقه و در روز مسابقه تامین می شود.

” روز قبل از مسابقه ”

توصیه های کلی :

• صبحانه، نهار و شام باید حاوی مقدار زیادی کربوهیدرات باشد.

آب و مایعات زیادی بنوشید تا آب مورد نیاز روز مسابقه تامین شود.

• از خوردن غذاهای چرب بپرهیزید.

صبحانه :

* 2 کف دست نان سنگک یا بربری به علاوه 2 برش کره و 2 قاشق مربا

* یک لیوان شیر کم چربی (5/1 درصد)

سیب با پوست یا پوره شده ( فالوده سیب : مخلوط سیب رنده شده با شکر و کمی گلاب )

* یک لیوان آب ولرم ( بهتر است قبل از صبحانه بنوشید )

نهار :

* ساندویچ همبرگر

* یک لیوان آب پرتقال طبیعی

* یک عدد موز

* یک لیوان نوشابه

عصرانه :

* یک لیوان چای و 6 عدد بیسکویت کوچک

* یک عدد میوه

* 3 لقمه نان و کره و مربا

شام :

* ماکارونی با گوشت یا مرغ ( کم چربی )

* سالاد فصل

* دسر

شکلاتی ( بصورت آماده موجود است ) یا یک عدد ویفر شکلاتی KIT KAT

* یک لیوان آب

بعد از شام :

* شیر موز یا ماست میوه ای

* یک لیوان آب

” روز مسابقه ”

توصیه های کلی :

• یک صبحانه سبک و زود هضم بخورید.

• در محل مسابقه تنقلات و میان وعده های پر کربوهیدرات و زود هضم به همراه داشته باشید، چون ممکن است به دلیل بعضی اتفاقات ، شروع مسابقات ساعت ها طول بکشد.

• در طول روز ، مرتب ولی به مقدار کم آب بنوشید تا دچار کم آبی و احساس تشنگی نشوید.

صبحانه :

* کف دست نان لواش یا نان باگت به همراه 2 تا 3 قاشق مربا

* یک لیوان آب میوه

* فالوده سیب یا نصف لیوان آب سیب طبیعی

* یک جرعه آب از بطری آبی که به همراه دارید بنوشید.

میان وعده ها

از مواد غذایی زیر می توانید به عنوان میان وعده در قبل یا حین مسابقه استفاده کنید :

* آب میوه

* ژله

* نان و مربا

* کشمش یا برگه آلو

* بیسکویت ترد

” در طول تمرینات ”

تغذیه اصولی در طول تمرینات نیز ضروری است. چون تمرینات ورزشی اصولاً بعد از ساعت مدرسه است، چیزی که به عنوان نهار و عصرانه خورده می شود ، بر چگونگی انجام تمرینات تاثیر بسیاری دارد. به دلیل اینکه بچه ها در مدرسه فرصت خوردن یک نهار کامل را ندارند و بعضاً از بوفه مدرسه خوراکی می خرند، باید آموزش های لازم را برای انتخاب و خرید خوراکی های سالم به آنها آموخت.

” اصول کلی ”

• از خوردن ساندویچ ها و غذاهای پر سس اجتناب کنید، چون موجب می شود مقدار زیادی چربی دریافت کنید.

• غذاهایی راکه خیلی سرخ شده اند نخورید.

• بهتر است فقط غذاهایی که کمی سرخ یا برشته شده اند را بخورید.

• به جای نوشابه بهتر است از

شیر کم چربی ، دوغ یا آب استفاده کنید.

• مقدار زیادی سالاد و میوه مصرف کنید.

جدول زیر انتخاب های صحیح غذایی را برای یک تالو کار نشان می دهد.

این مواد غذایی را انتخاب کنید این مواد غذایی را انتخاب نکنید
مرغ بریان مرغ سرخ شده یا کتلت سرخ شده ی گوشت
همبرگر و چیزبرگر بدون سس همبرگر با سس مخصوص
میوه تازه یا آب میوه تازه شیرینی خامه ای
شیر ، دوغ و آب نوشابه
پیتزای گوشت و سبزیجات با پنیر کم پیتزای مخصوص پر پنیر و پپرونی
ترد و بیسکویت خشک چیپس

تالو کاران جوان باید انرژی و مواد مغذی لازم را به مقدار کافی دریافت کنند ، چون هنوز در حال رشد هستند . اگر از خوردن غذا امتناع کنند قدرت عضلاتشان کم شده و توانایی تمرکزشان کم می شود و حتی ممکن است بلوغ جنسی در آنها دیرتر رخ دهد.

فرایند بلوغ نگرانی خاصی برای تالو کاران جوان به همراه دارد ، زیرا با تجمع چربی در سینه ها، ران ها و باسن همراه است. از این رو والدین باید مراقب غذا خوردن بچه هایشان باشند و آموزش های لازم را به آنها بدهند تا دچار کمبود انرژی نشوند. یک رژیم ایده آل برای آنها، باید شامل غلات خصوصاً

غلات سبوس دار ، میوه های تازه ، سبزیجات ، گوشت های کم چربی و لبنیات کم چربی باشد که زمینه ساز موفقیت و سیر قهرمانی آنهاست.

سيامك مهاجر می گوید:

آسیب شناسی ووشو و ورزشهای رزمی

شناخت آسیبها و جراحات در ورزشهای رزمی

ساندا

در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر ۱۰۰۰ ساعت بیـش از ۵ آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود. راگــبی و لاکروس با ۳۰ صـدمه در ۱۰۰۰ ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه بسکتبال و اسکواش هم با آمار ۱۴ صدمه در ۱۰۰۰ ساعت بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که بــدانید، دو، و ایروبیک هم با ۱۱ صدمه، زیاد از قافله ورزش های پرخطر عقب نیستند.
آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند.

در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم.
نکته: RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، فشار و بالا نگاه داشتن می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.
۱ ) ورم تاندون آشیل
وقتی از تاندون پشت زنو—تاندون آشیل—زیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق می افتد.
▪ پیشگیری و درمان:
دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضد-تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد.
۲ ) ضربه ی مغزی
این صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد. در ورزش های برخوردی مثل ووشو، بوکس و رزمی ها و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد.
▪ پیشگیری و درمان:
بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.
۳ ) کشید گی های ران
این عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهی کبودی داخل ران می باشد.

▪ پیشگیری و درمان:
بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضد-تورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.

۴ ) درد و ورم سا ق پا
این عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود.
▪ پیشگیری و درمان:
پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضد-تورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.
۵ ) درد پا یین کمر
این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان و رزمی کاران نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است.
▪ پیشگیری و درمان: اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضد-تورمی و کشش عضلات است.
۶ ) کشیدگی عضلا و ماهیچه ها
گرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.
▪ پیشگیری و درمان:
بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضد-تورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد. خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.
۷ ) آسیب های آرنج
تعجب آور است که این آسیب %۷ کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند.
▪ پیشگیری و درمان:
بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضه RICE و داروهای ضد-تورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.

۸ ) رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پا
این آسیب در میان افرادی که فوتبال، هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهی پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.
▪ پیشگیری و درمان:
تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید.

پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضد-تورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.
۹ ) آسیب دیدگی شانه
%۲۰ آسیب دیدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبال و والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.
▪ پیشگیری و درمان:
برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضد-تورمی است.
۱۰ ) آسیب دیدگی زانو در دونده ها
آسیب دیدگی زانو %۵۵ آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند. دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود.
▪ پیشگیری و درمان:
کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضد-تورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید.
پیشگیری بهترین درمان است
اکثر آسیب دیدگی های ورزشی به خاطر گرم نکردن صحیح و انجام حرکات کششی به طریقی نادرست قبل از ورزش کردن است. بالا بردن ناگهانی شدت ورزش هم می تواند به شما صدمه بزند. از این رو بهترین راه پیشگیری انجام حرکات صحیح کششی قبل و پس از ورزش و افزایش شدت ورزش به تناسب مهارت ها و تجاربتان در آن ورزش میباشد.

گرفتگی عضلات : عدم هماهنگی میان آبرسانی و ماهیچه ها

تئوری مشهور تمرینات محرکی گرفتگی عضلات EAMC که معتقد است گرفتگی عضلات در نتیجه عدم توازن مایعات بدن ، به خصوص عدم آبرسانی و ناهنجاری در سطوح الکترولیت خون بوجود می آید ، با یک تحقیق روی دوندگان دوی مسافت رد شد .

محققین همچنین توضیح می دهند که اختلالات الکترولیتی و اختلال در عملکرد مواد سیال بدن در شرایط بالینی خاصی با گرفتگی عضلانی همراه شده بوده اند و بنابراین اغلب چنین بنظر میرسد که با وجود فقدان مدرکی برای این معلول ، گرفتگی عضلات EAMC علت مشابهی دارد .

آنان بررسی های خود را چنین آغاز کردند که ابتدا مشخص کنند آیا گرفتگی عضلات EAMC در دوندگان ماراتن به تغییرات در غلظت الکترولیت سرم خون و شرایط آبرسانی وابسته است . یک گروه متشکل از 72 دونده مرد که در دو مسابقه دوی مسافت اقیانوسی که هر سال در مسیر 56 کیلومتری شهر کلیپ تاون برگزار می شود ، شرکت کرده بودند ، در مورد سابقه گرفتگی عضلات EAMC مورد پرسش واقع شدند . سپس به جهت بسط و تعمیم شرایط حین مسابقه ، موارد مورد پیگیری و بررسی قرار گرفتند .

همه افراد قبل و بلافاصله پس از مسابقه وزن شدند تا تغییرات وضعیت آبرسانی بدن شان مورد ارزیابی قرار گیرد . قبل از مسابقه ، بلافاصله بعد از آن و یک ساعت بعد ، از خون افراد نمونه گیری کردند و غلظت گلوکز ، پروتئین ، سدیم ، پتاسیم ، کلیسیم و منیزیم همچنین شاخص های مختلف آبرسانی مورد بررسی قرار گرفت .

از 72 دونده تحت بررسی ، 45 نفر سابقه گرفتگی عضلات EAMC داشتند حال آنکه 27 نفر تجربه قبلی در گرفتگی عضله داشتند . به این ترتیب 21 نفر از 45 دونده با سابقه گرفتگی عضلات هم در طول مسابقه و هم یک ساعت بعد آن ، گرفتگی شدیدی را تجربه کردند حال آنکه 22 نفر از 27 دونده با چنین معظلی روبرو نشدند .

یک گروه بازرسی بمنظور مقایسه اهداف تشکیل شد .

یافته ها به قرار ذیل بودند :

همه حوادث گرفتگی عضلات در نیمه آخر مسابقه یا بلافاصله پس از آن اتفاق افتادند . بیشترین دوندگان مبتلا به سه مورد یا بیشتر را گزارش کردند . بطور متداول عضلات پشت زانو 48% و ماهیچه های چهار سر 38% با این معظل درگیر بودند .

بسیاری از گرفتگی ها از نظر شدت ، متوسط تا وخیم بودند و با کند کردن قدم ها یا کشیدگی خفیف عضله درد کاهش می یابد .

گروه هایی که قبل و بعد از مسابقه وزن شدند درصد وزن ، حجم خون ، مقدار پلاسما و سلول های قرمز خون شان تفاوت چندانی نداشت . همچنان تفاوتی هم در وضعیت آبرسانی نشان ندادند .

غلظت سدیم خون بلافاصله بعد از مسابقه در گروهی که دچار گرفتگی عضله شده بودند ، بسیار کم بود . حال آنکه غلظت منیزیم بسیار بالا بود . به هرحال مشاهده شد که تفاوت ها بسیار کمتر از آن بود که از نظر بالینی مورد توجه قرار گیرد .

بعلاوه محققین گزارش کردند که کاهش غلظت سدیم سرم خون بعد از مسابقه در گروهی که دچار گرفتگی شده بودند ممکن است مربوط به جذب ماده سیال افزایش یافته و در طول مسابقه در میان افراد این گروه بوده باشد .

هرچند الگو و نحوه مصرف نوشیدنی ها بطور مستقیم اندازه گیری نشد ، بنظر میرسد اقزایش مصرف مایعات در گروهی که دچار گرفتگی عضله شده بودند تا حدودی به این خاطر است که این دیدگاه که گرفتگی عضلات به خاطر عدم آبرسانی است ، بسیار رواج یافته است .

این تصور با یافته هایی مانند : دوندگانی که حین تمرینات دچار گرفتگی عضله می شوند بسیار کمتر دچار کم آبی می شوند تا دوندگانی که بلافاصله بعد از مسابقه دچار این عارضه می شوند . درصد کاهش وزن در این گروه ها پس از مسابقه به ترتیب 2/9% , 3/6% بود .

نتیجه تحقیقات ما فرضیه متداول : تمرینات محرکی برای گرفتگی عضلات هستند ، را حمایت نمی کند .

گرفتگی عضلات در دوهای مسافت طولانی هم با تغییرات در غلظت الکترولیت سرم خون و هم تغییرات در وضعیت آبرسانی همراه است . بنابراین فرضیه های دیگر که به توضیح علت گرفتگی عضلات در تمرینات محرک می پردازند ، باید مورد بررسی قرار گیرند .

آسیب کشاله ران و معضلات مربوط به عضلات داخلی ران از جمله مهمترین نوع آسیب های ورزشی می باشند. کسانیکه این گونه آسیب می بینند به سه دسته تقسیم بندی می شوند

احساس سوزش در داخل قسمت فوقانی و داخلی ران می تواند بدین مفهوم باشد که یکسری از بافت های نرم دچار پارگی شده است. بروز بعضی از آسیب ها بر زانو و دیسک معمولا با صدا همراه است. زمانیکه در کشاله ران دچار صدمه دیدگی می شویم یخ درمانی بسیار موثر است. افراد باید بدانند یخ درمانی در ساعات اولیه آسیب دیدگی بسیار حائز اهمیت می باشد. تورم در ناحیه نرم ران فشار وارد کرده و طول درمان را طولانی می کند. در مرحله بعد باید اصطلاحا منطقه را ثابت نگه داشت. در این خصوص بانداژهای متفاوتی وجود دارد. در ابتدا بانداژ های کشی انعطاف پذیر و پس از آن بانداژهایی با خاصیت انعطاف کمتر توصیه می شود.

عمدتا ورزشکاران در آماده سازی عضلات دچار مشکل می شوند.آسیب های مربوط به بالای لگن خاصره و عضلات شکم آسیب های جدی ورزشی محسوب می شوند. از آنجا که در ورزش هایی مثل ووشو، کشتی ،جودو و کاراته باید دامنه و قدرت عضلات را بالا برد .

در بخش کشاله های ران می بینیم که باز کردن پا در ورزش هایی چون ژیمناستیک و شنا حتی به میزان 180 درجه بارها مشاهده می شود . بعضی از مربیان به دلیل فشارهای بیش از حد به شاگردان خود در این نواحی باعث آسیب دیدگی ورزشکاران می شود و حتی بعضی از آنها سعی می کنند در نقطه درد هم کشش ها را ادامه دهند که همین موجب تشدید آسیب دیدگی می گردد.در آسیب درجه دوم عملکرد کمتر و حساسیت درد بیشتر می شود.خون مردگی ها و تورم از دسته این نوع آسیب ها می باشند و با استراحت و دارو درمانی و در مواقعی بانداژ و یخ درمانی باعث بهبود آسیب خواهد شد.

هنر های رزمی

چگونه می توان از میزان بروز آسیب در ورزش های رزمی کاست ؟

استفاده از پوشش های محافظتی نقش موثری در کاهش میزان بروز صدمات ایفا میکند. این پوشش ها برای ساعد ، دست ها ، قفسه سینه ،

گونه ها و پا در دسترس هستند. حتی محافظ دهانی برای حفاظت از دندانها و پوششی برای محافظت از دندانها و پوششی برای محافظت از بیضه ها نیز وجود دارد.

در این ورزش ها چه نوع آسیبهایی بیشتر مشاهده میشوند؟

به طور کلی آسیب های دست و صورت نه و اندامها را می توان نام برد. در تمامی مطالعات انجام شده ، شایعترین آسیب ها به صورت خونمردگی ، پیچ خوردگی و کشیدگی بوده اند. آسیب های ارتو پدیک ناشی از ضربه های مستقیم ، تکرار زیاد حرکات و مانورهای بالستیک و چرخشی می باشند. موارد شدید آسیب مثل پارگی احشاء ، فلج و ضرببه مغزی هم مشاهده شده اند.

شایعترین آسیب های ناحیه سرو گردن

پارگی ها ، خونریزی از بینی ، هماتوم دور چشم از جمله این موارد هستند. خراشیدگی قرنیه در اثر برخورد ناخن انگشتان رخ می دهد. ضربه به مغز در اثر ضربات بلند و یا چرخشی ایجاد می شود. اگر ورزشکار ناک اوت شد . باید تشخیص آسیب ستون فقرات گردنی را مد نظر داشت .

آیا استفاده از وسیله محافظتی سر تضمین کننده جلوگیری از آسب ها ی فوق است ؟

این پوشش ها جلوی بسیاری از صدمات به بافت نرم صورت ( یعنی پارگی ،بریدگی و آسیب به بافت نرم گوش و جمجمه ) را میگیرند. اما متاسفانه بر عکس عقیده بسیاری از افراد ، برای جلوگیری از آسیب های مغزی مناسب نیستند.

اثر ضربات وارد شده به مغز چیست؟

بعضی شواهد نشان می دهند که آسیب های مکرر مغزی ، چه با بیهوشی و چه بدون آن ، سبب نوع خاصی از صدمات مغزی شده و سبب کاهش توانایی انجام فعالیت فرد می شود. اگر چه یک ضربه میتواند شدیدتر از دیگری باشد. اما هیچ ضربه ای جزیی و ناچیز تلقی نمی شود و در حقیقت اثر هر ضربه ای بر روی اثر ضربات قبلی اضافه خواهد شد. ضربات بسته به سر سبب اعمال فشار های پاره کننده ای برفیبرهای عصبی و نورونها می شود که در ضربات جانبی بسیار خطر ناک تر است . چون چانه به عنوان اهرم عمل می کند، ضربه به این ناحیه حداکثر نیرو را ایجاد خواهد کرد. پارگی عروق خونی درمغز سبب ایجاد خونریزی مغزی (Intracerebral hematoma) و یا بین مغز و پرده های پوشاننده آن(Subdural hematoma) خواهد شد.

استفاده از وسایل محافظتی دست و پا سبب کاهش شدت ضربه به مغز خواهد شد، اما احتمال پارگی فیبر های عصبی را افزایش خواهد داد.

چه نوع آسیب هایی در اندامها رخ می دهند؟

این آسیب ها متعدد هستند. پیچ خوردگی ، کشیدگی ، شکستگی ، در رفتگی و پاره شدن تاندون ها از جمله این صدمات می باشند . شایعترین آسیب ، ایجاد هماتوم در ساعد، ران ، پشت ساق و پا است.

آیا ورزش های رزمی مثل ووشو، کاراته و تکواندو سبب استنوآرتریت در استخوانهای دست می شوند؟

درمطالعه ای که در انگلستان انجام شده ، مدرکی به نفع شروع زودرس استئوآرتریت و یا تنوسینوویت به دست نیامده است . اما به هر حال چهار حرکت ذیل توان بالقو ه ای برای ایجاد این گونه آسیبها را دارند: حرکت شنا روی مشت بسته ، مشت زدن مکرر به اجسام سخت ، بوکس و شکستن اجسام .

نحوه آسیب دیدگی زانو در ورزش های رزمی چگونه است ؟

چون در این ورزشها از حرکات بالستیک و چرخشی به وفور استفاده میشود. آسیب ها معمولا در اثر راست شدن بیش از حد زانو ، چرخش ، خم شدن و حرکات جانبی بیش از حد ایجاد می شوند . آسیب در منیسک ها ، رباطها، تاندون کشکک و شکستگی های اپی فیز نیز شایعند . در رفتگی زانو بسیار نادربوده و اورژانسی جدی است.

شایعترین نوع و محل آسیب در ورزش های رزمی کدام است؟

هماتوم شایعترین نوع آسیب است که می تواند در هر عضوی ایجاد شود ، اما شایعترین محل آن عضله چهار سر رانی است . درد تشدید مانع ادامه فعالیت ورزشکار خواهد شد. یک عارضه دیررس آن، استخوان سازی درون بافت عضله در اثر التهاب میباشد (Myositis Ossificans)

چه آسیب ها یی در مچ پا و پا رخ می دهند؟

پیچ خوردگی مچ شکستگی ، آسیب به پشت پا ، انگشت دوم و پنجم هم شایع هستند و احتمال ایجاد استئوآرتریت در سالهای بعد را افزایش میدهند.

چرا در ورزش های رزمی به ضربه های ناحیه اپی گاستر ( بالای شکم ) اهمیت داده میشود؟

هدف از این گونه ضربات ، اثر گذاری بر روی شبکه خورشیدی است که گانگلیون سلیاک را احاطه کرده است . ضربه به این منطقه باعث اختلال تنفسی گذرا در حریف شده و لذا شخص برای ضربات بعدی آمادگی دفاعی لازم را ندارد ( برای حدود 20 تا 40 ثانیه ) و انی فرصت خوبی برای فرد حمله کننده است تا ضربات نهایی بعدی را وارد نماید.

شایعترین اسیبهای ناحیه تنه را نام ببرید.

دنده ها ، شبکه خورشیدی ، پانکراس و بیضه ها درمعرض آسیب ناشی از ضربه واقع میشوند.

آسیب هایی را نام ببرید که مانع ادامه مسابقه می گردند؟

1) شکستگی ها ، 2) ضربات مغزی که منجر به فراموشی ، اختلال درک زمان و مکان و خصوصصا از دست رفتن سطح هوشیاری شوند، 3) صدمات چشمی که سبب اختلال دید شوند مثل هماتوم ، پارگی و آسیب های دور کره چشم ، 4) صدمات خاصی که به بیضه ها وارد می شوند و هماتوم اسکروتوم ( کیسه بیضه) ایجاد می نمایند.

آیا ورزشکاری که سابقه صرع دارد،می تواند به ورزش رزمی بپردازد؟

به نظر می رسد برنامه تمرینات منظم ورزشی اثری مثبت روی کنترل تشنج خواهد گذاشت ، گزارشی از تشدید و یا آغاز حملات صرعی مکرر (Status epilepticus) با ورزش وجود ندارد . تصمیم قطعی در مورد اجازه دادن به ورزشکار برای شرکت در تمرین و مسابقه بسیار سخت است و باید موارد زیر را در نظر داشت :

الف – به نظر نمی رسد وجود تشنج در طی تمرین یا مسابقه ورزشکار را درمعرض آسیب ججدی مغز و یا نخاع قرار دهد.

ب – ضربات منفرد یا مکرر به سر سبب غیر قابل کنترل شدن تشنج و یا ایجاد آن نمی شوند، اما بهتر است که به علت وجود خطرات بالقوه ، از ضربه زدن به سر خودداری شود.

درصورت وجود چه نوع اختلالاتی ، ورزشکار مجاز به شرکت در مسابقه نخواهد بود؟

کاردیت یا التهاب قلبی ،فشار خون بالای کنترل نشده ، بیماریهای شدید مادر زادی قلب ، فقدان یک چشم یا اختلال عملکرد بینایی ، فقدان یک کلیه ، بزرگی کبد و طحال، صرع کنترل نشده ، نارسایی ریوعی ، عفونت های پوستی مثل زرد زخم ، گال و یا هر پس از جمله بیماریهایی هستند که ورزشکار درصورت ابتلا به آنها نباید درمسابقات شرکت نماید.

چنانچه ضربه به ناحیه اپیگاستر باعث افت فشار خون و کاهش تعداد ضربان قلب و تنگی نفس در ورزشکار شود، اقدامات اولیه شامل چه مواردی می باشد؟

اقدام درمانی باید در راستای ثابت نگاه داشتن فشار خون انجام گیرد. به همین جهت ورزشکار را به پشت خوابانده و پاهای وی را بالا می آوریم تا خون از اندام تحتانی به سمت قلب سرازیرشده و متعاقب آن با افزایش برون ده قلبی ، فشار خون بالا رود.

همچنین درصورت گرفتگی عضلات دیواره شکم ، ورزشکار باید زانو های خود را به سمت قفسه سینه در داخل شکم جمع کند تا درد و گرفتگی رفع شود. این عمل به بهبود نفس و برگشت به حالت عادی نیز کمک خواهد کرد.

درصورت ضربه به بیضه در ورزشکار رزمی چه اقداماتی لازم است؟

درچنین وضعیتی فرد باید به پشت خوابانده شود و زانو هایش را به سمت سینه جمع کند. سپس تکه های یخ بر روی کیسه بیضه قرار داده شود تا تورم و خونریزی اطراف آن کاهش یابد . در صورت ادامه تورم و درد باید مصدوم را فورا به بیمارستان ارجاع کرد.

روشهای پیشگیری و درمانی در بخش ابتدایی مقاله ذکر شده و یکسری روشهای اصلاحی آسیب دیدگی ها در بحث بعدی بیان خواهد شد.منتظر باشید.

هیات ووشو شهرستان کردکوی آماده ارایه آموزش رایگان به همشهریان است
سیامک مهاجر

سيامك مهاجر می گوید:

آموزش کمکهای اولیه عمومی مناسب با صدمات رایج رزمی کاران

آموزش احیای قلبی – ریوی

احیای قلبی ریوی یک مانور حیات بخش است که به کمک آن تنفس و گردش خون فرد مصدوم حفظ می شود تا از نرسیدن موادغذایی و اکسیژن به مغز او و مرگ مغزی در فرد جلوگیری شود.این مانور حیاتی می تواند بدون احتیاج به هیچ وسیله اضافی نیز انجام گیرد و انجام صحیح و به موقع آن جان انسانهای زیادی را از مرگ حتمی نجات بخشد .

آیا می دانید که چه بسا فردی که دچار ایست قلبی تنفسی شده است با انجام صحیح مانورهای احیا قلبی تنفسی می تواند از مرگ حتمی نجات پیدا کند.

در مواردی مثل ایست قلبی , غرق شدن , خفگی , مصرف زیاده از حد مواد مخدر .و مشروبات الکلی , احیای قلبی ریوی می تواند فرد را به زندگی بر گرداند.

جهت شروع احیای قلبی ریوی ابتدا باید مطمئن شوید که فرد مورد نظر شما به احیای قلبی ریوی نیاز دارد بدین منظور:

او را صدا زده و به آرامی تکان می دهید .

به دقت به چهره فرد و حرکات قفسه سینه او بنگرید . (( چهره کبود و زرد و لبهای تیره رنگ و کبود نشانگر نارسایی گردش خون فرد است )).

با دیدن این علایم بی درنگ از کسانی که در محل حادثه حضور دارند بخواهید تا با تلفن اورژانس 115 تماس بگیرند.

اگر می خواهید احیا’ قلبی ریوی را انجام دهید هرگز به بهانه تماس با اورژانس مصدوم را رها نکنید .

امانباید فرصت را از دست بدهید .شما هم می توانید با احیای قلبی ریوی زندگی این فرد را نجات دهید پس مراحل احیای ریوی را آغاز کنید.

هشدار

قبل از هرگونه اقدامی جهت انجام احیای قلبی تنفسی هر مصدوم اطمینان حاصل کنید که این عمل سلامتی شما یا مصدوم را از نظر سرایت بیماریهایی چون ایدز و هپاتیت تهدی نمی کند .

برای انجام مراحل CPR مرحل زیر را با دقت پیش می گیریم .

A of resuscitation باز کردن راه هوایی

B of resuscitation دادن تنفس مصنوعی

ماساژ قلبی C of resuscitation

باز کردن راه هوایی

باز کردن راه هوایی Air way

اولین قدم باز کردن راه هوایی فرد است .در فرد بیهوش تمامی ماهیچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از این قاعده مستثنی نیستند و احتمال دارد که زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوایی را مسدود کند .

کف دست را روی پیشانی مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانید . همزمان با این کار دست دیگر را زیر چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار دهیدبه طوریکه دندانهای فک بالا و پایین در مقابل هم قرار گیرند . در صورت انجام صحیح این مراحل شما موفق به باز کردن را ه هوایی مصدوم خواهید شد .

مراقب باشید که دهان فرد را بیش از حد باز نشود چون در این صورت ممکن است زبان به عقب برگردد و راه هوای را مسدود کند .

دادن تنفس مصنوعی

دادن تنفس مصنوعی Breathing
پس از بازکردن راه هوایی باید از وضعیت تنفس مصدوم أگاه باشید.ابتدا قفسه سینه فرد را برهنه کنید.
اگر صورت مصدوم کبود و رنگ پریده باشد .
نه جریان هوا از بینی و دهان فرد حس شو د و نه صدایی که نشانگر جریان هوا باشد به گوش برسد.
قفسه سینه حرکت نداشته باشد.
تنفس وی قطع شده است و باید تنفس مصنوعی را آغاز کنید حتی اگر نتوانستید تشخیص دهید که فرد مذکورتنفس دارد یا نه نفس مصنوعی را آغاز کنید چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعی متوجه می شوید.

تکنیک دادن تنفس مصنوعی

سررابه عقب متمایل کنید به صورتیکه دهان کمی بازتر باشد (نحوه باز کردن راه هوایی در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستی که روی پیشانی مصدوم است سوراخهای بینی فرد را ببندید .

دهان خود را روی دهان مصدوم بگذارید بطوریکه , لبهای شما کاملا اطراف دهان اورا بگیرد.با یک بازدم عمیق هوارا وارد دهان فرد مصدوم کنید.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سینه فردنگاه کنید وببینید آیا هنگامی که درون مجاری هوایی اومی دمید قفسه سینه بالا می رود یا نه ؟
وقتی قفسه سینه فرد بالا می آید تنفس را قطع کنید ودهان خود را از دهان فرد دا کرده و بینی اورا آزاد بگذارید و خودتان برا ی تنفس بعدی نفس بگیرید.
هنگام تنفس موثر سینه وشکم مصدوم بالاو پایین می آید , احیاگر حس می کند که بادکنکی را پر میکند و پس از دمیدن حجم معینی , مقابل ورود هوای اضافه تر مقاومت احساس میکند .به تدریج رنگ پوست فرد از زردی و کبودی به صورتی تغییر می یابد.
ماساژ قلبی

ماساژ قلبی Circulation
پس ازدادن یک یا دو تنفس مصنوعی در صورتیکه فرد تنفس خود را بازنیابد باید نبض فرد را کنترل کرد.
طریقه کنترل کردن نبض :
پس از آنکه تنفس مصنوعی تمام شد کف دست را از روی پیشانی فرد بر ندارید و دو انگشت دست دیگر را در وسط گردن بالای نای و حنجره روی برآمدگی جلوی گردن ( سیب آدم ) بگذارید .
انگشتان خود را به آرامی به سمت پایین و کنار آن قسمت بلغزانید و سپس کمی فشار دهید . به مدت 5-10 ثانیه این کار را ادامه دهید تامطمئن شوید که نبض را حس میکنید یا نه؟
کنترل کردن نبض احتیاج به مهارت و دقت خاصی دارد شما نیز میتوانید با تمرین کردن و شرکت در کارگاههای عملی احیا تنفسی این مهارت را کسب نمایید .
اگر فرد نبض داشت به تنفس مصنوعی با اندزه’ دوازده بار در دقیقه ادامه دهید . بیشتر
اگر فرد نبض نداشت باید بی درنگ ماساژ قلبی را همراه با تنفس مصنوعی آغاز کنید.زیرا فرد دچار ایست قلبی شده و احتمال دارد صدمات جبران ناپذیری به مغز وی برسد.
برای دادن یک ماساژ قلبی موثر علاوه بر اینکه باید ماساژ را با تکنیک صحیح انجام داد لازم است که وی را در وضعیت مناسبی بخوابانید.
بیمار را به پشت خوابانده , مطمئن شوید که وی روی یک سطح سخت قرار گرفته است . اما اگر فرد در رختخواب یا هر سطح نرم دیگری است وقت را تلف نکنید و فقط کافیست که اورا روی روی زمین بلغزانید یا اینکه یک تخته با هر شی صاف و سخت را از بین پشت او و ملحفه قراردهید .
کنار مصدوم زانو بزنید .

آخرین حددنده های او را با دو انگشت دستی که بالای فرد نزدیکتر است بیابید انگشتان خود را بسمت بالا بلغزانید تا یک فرو رفتگی در محل اتصال دنده های دو طرف برسید .
یک انگشت را در محل فرورفتگی بگذارید و انگشت دیگر را کنار آن قرار دهید سپس ته دست دیگر را در کنار آن دو انگشت قرار دهید .بعد ته دست دوم را روی دست اولی بگذارید .
موقعیت بدن خود را طوری تنظیم کنید که بازوها خم نشوند و شانه ها در امتداد نقطه اتکا دستها باشند . به اندازه ای بر جناغ فرد فشار وارد کنید که 4-5 سانتی متر پایین برود.
پس از انجام 15 عدد ماساژ پشت سر هم ( این 15 ماساژ در مدت 11 ثانیه خواهد بود ) دو عددتنفس مصنوعی به فرد بدهید شما برای انجام این دو تنفس 4 ثانیه فرصت دارید .این سیکل باید چهار بار در دقیقه تکرار شود برای اینکه بتوانید نسبت 15:2 را در هر دوره رعایت کنید بهتر است با هر ماساژ شماره آن را بلند بگویید .
بعد از یک دقیقه وضعیت مصدوم را ازریابی کنید .
اگر ضربان مداوم رگ گردن باز نگشته باشد دوباره احیای قلبی ریوی را با دو تنفس و 15 ماساژ قلبی از سر بگیرید . شما برای انجام این دو تنفس و 15 ماساژ , 15 ثانیه فرصت دارید.
این کار را برای مدت 3 دقیقه دیگر ادامه دهید .
اگر دراین مدت تنفس منظم فرد بازگشت نیازی به تکرار احیای قلبی ریوی نیست بلکه باید مرتب تنفس و نبض فرد را چک کنید .
اگر تنفس منظم فرد برنگشت تنفس مصنوعی را با سرعت 12 عدد در دقیقه شروع کنید و همزمان نبض فرد را چک کنید .
***************************
توجه داشته باشید که وقفه در انجام مراحل احیای قلبی ریوی بیشتر از 5 ثانیه نشود.
***************************

صدمات دستگاه اسکلتی – عضلانی

دستگاه اسکلتی
دستگاه اسکلتی شامل 206 استخوان است که چهارچوب بدن انسان را می سازد .
اعمال دستگاه اسکلتی
1- ساخت چهارچوب و شکل بدن 2- حفاظت از اندامهای حیاتی
3- کمک به حرکت بدن 4- ساخت گلبول قرمز خون
دستگاه اسکلتی به 7 ناحیه تقسیم می شود :
1- سر : شامل جمجمه و صورت است .
2- ستون فقرات : شامل ستون مهره هاست که نخاع را در بر می گیرد .
3- کمربند شانه ای : شامل طرقوه و کتف است و از بازو حمایت می کند .
4- اندام فوقانی : شامل یک استخوان بازو , دو استخوان ساعد و استخوان های مچ , کف دست و انگشتان می باشد .
5- قفسه سینه : شامل 12 جفت دنده , جناغ سینه و قسمتی از مهره هاست که از قلب , ریه , کبد وطحال محافظت میکند .
6- لگن : اتصال اندامی تحتانی به تنه و محافظت از دستگاه ادراری , تناسلی را بر عهده دارد .
7- اندام تحتانی : شامل یک استخوان ران , دو استخوان ساق پا , استخوان های قوزک ( مچ ) , کف و انگشتان پا می باشد .
محل اتصال دو استخوان را مفصل می نامند که انواع مختلفی دارد .بدن ما بیش از 500 ماهیچه عضله دارد که این ماهیچه ها باعث حرکت قسمتهای مختلف بدن می گردد. تاندون یا زردپی که در انتهای ماهیچه ها ( عضلات ) قرار گرفته است به استخوان می چسبد و با منقبض شدن عضله , استخوان متصل به آن حرکت می کند .
برای حمایت از مفاصل و استخوان ها طناب هایی بنام رباط ,( لینگامنت ) وجود دارد که استخوان ها را کنار هم نگه می دارد .
انواع آسیب و کمک ها ی اولیه آنها:

انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی

معاینه و نشانه های آسیب به دستگاه اسکلتی – عضلانی

کمکهای اولیه در آسیب های دستگاه اسکلتی – عضلانی

صدمات دستگاه اسکلتی – عضلانی

انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی
چگونه آسیب به استخوان ها ( دستگاه اسکلتی – عضلانی )
1- ضربه مستقیم
2- ضربه غیرمستقیم مانند افتادن روی بازو که باعث شکستگی ترقوه می شود .
3- نیروی چرخشی : پیچ خوردن پا هنگام دویدن یا اسکی و آسیب به فاصل و شکستگی استخوان ها
انواع آسیب های وارده به دستگاه اسکلتی
1- شکستگی 2- دررفتگی 3- پیچ خوردگی
انواع شکستگی
شکستگی باز : هرگاه در ناحیه ی دچار شکستگی زخمی وجود داشته باشد که با محل شکستگی استخوان مرتبط باشد , بطوری که باعث شود تا محل شکستگی با محیط بیرون ارتباط داشته باشد , به آن شکستگی باز اطلاق می شود . این مسئله باغث افزایش خطر عفونت در محل شکستگی می گردد .
شکستگی بسته : در این نوع شکستگی ها علی رغم شکسته شدن استخوان پوست سالم است ( زخم بسته ) و به این علت شکستگی بسته نام دارد .
در شکستگی باز به علت احتمال ورود میکروب امکان بروز عفونت های شدید بیشتر از شکستگی بسته می باشد .
دررفتگی :
هرگاه دو سطح استخوانی که در محل مفصل روبروی هم قرار می گیرند بطور کامل یا ناقص از محل خود جابجا می شوند به این حالت دررفتگی گفته می شود . این حالت معمولاً با پارگی و آسیب به رباطهای نگه دارنده اطراف مفصل همراه است . حرکت دادن محل دررفتگی همانند شکستگی بسیار دردناک و گاهی غیر عملی است . برای پیشگیری از آسیب به اعصاب و رگهای خونی و همچنین کاهش درد مصدوم باید مانع از حرکت مفصل شوید (آتل بندی) .
پیچ خوردگی :
آسیبی است که به علت کشیده شدن بیش از حد رباط های محافظ مفاصل به وجود می آید . در موارد پیچ خوردگی نیز برای کاهش درد مصدوم و جلوگیری ار ایجاد آسیب بیشتر , باید در اسرع وقت اقدام به بی حرکت کردن عضو صدمه دیده کنید (اتل بندی ).

صدمات دستگاه اسکلتی – عضلانی

معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی
علائم و نشانه های آسیب به دستگاه اسکلتی – عضلانی
1- درد در محل آسیب 2- زخم باز یا بسته 3- تورم شدید
4- تغییر شکل عضئ صدمه دیده 5- دردناک بودن محل آسیب هنگام لمس ( حساسیت به لمس )
6- عدم توانایی یا عدم تمایل بیمار به حرکت دادن عضو
توجه : دربرخی موارد شکستگی که شدت ضربه باعث جداشدن دو قطعه استخوان از یکدیگر می گردد , ممکن است علامت دیگری نیز علاوه بر علائم یاد شده وجود داشته باشد , که این علامت شنیدن صدای سائیده شدن دو انتهای شکسته ی استخوان به یکدیگر یا احساس این حالت توسط خود است . این علامت به هنگام حرکت دادن عضو صدمه دیده توسط خود مصدوم یا دیگران ایجاد می شود و به طور معمول با درد بسیار شدیدی نیز همراه است . اما به هیچ وجه نباید از حرکت دادن عضو آسیب دیده و ایجاد چنین صدایی برای تأیید وجود شکستگی استفاده کرد .دراین حالت احتمال صدمه به عروق , اعصاب , ماهیچه و دیگر بافت های اطراف استخوان شکسته بسیار زیاد می باشد و به همین علت باید عضو صدمه دیده را در اسرع وقت آتل بندی و بی حرکت کرد .
معاینه دستگاه اسکلتی – عضلانی
1- معاینه ی عمومی بیمار از نظر آسیب سایر قسمتهای مهم بدن مطابق روش ارزیابی بیمار
2- معاینه اندام آسیب دیده
3- بررسی گردش خون و حس در اندام آسیب دیده ( پر شدگی مویرگی )
معاینه اندام آسیب دید ه:
امدادگر ابتدا باید اندام را به طور کامل مشاهده و بررسی و شکل آن را با اندام طرف مقابل مقایسه کند . برای این کار ابتدا لباس های روی اندام را از محل درز لباس باز یا قیچی کنید و سپس آنها را از روی اندام صدمه دیده کنار بزنید . به هیچ وجه سعی در خارج کردن یا در آوردن لباس مصدوم به روش معمول را نداشته باشید زیرا ممکن است باعث تشدید صدمه به مصدوم شود .
در مشاهده به دنبال علائم و نشانه های زیر بگردید :
1- زخم باز 2- زخم بسته یا کبودی 3- تغییر شکل 4- تورم
وجود هر کدام از این علائم را بعنوان آسیب قلمداد کنید و کمک های اولیه مناسب را انجام دهید . برای معاینه ی سایر قسمت های مشکوک , اندام را از بالا تا پایین به صورت حلقوی و یا دو دست به ملایمت فشار دهید . احساس هرگونه درد به هنگام لمس , راهنمای مهمی جهت شک به امکان وجود آسیب است .
در مورد حس اندام از بیمارسئوال کنید . آیا احساس مورمور شدن یا کرختی دارد ؟ این علائم می تواند نشانه آسیب یا عصب خونرسانی اندام باشد . اگر در نهایت هیچ کدام از علائم یا شده مشاهده نشد , از بیمار بخواهید تا اندام را به آرامی و با احتیاط حرکت دهد . بروز درد به هنگام حرکت دادن عضو نیز می تواند نشانه ی وجود صدمه و آسیب اسکلتی باشد .
توجه : در صورت وجود هر کدام از علائم یاد شده از تکان دادن عضو یا درخواست از مصدوم برای حرکت دادن عضو به شدت پرهیز کنید .
وضعیت گردش خون و حس اندام آسیب دیده بوسیله عوامل زیر بررسی می شود :
1- نبض اندام 2- پرشدگی مجدد مویرگی 3- رنگ و حرارت اندام 4- حس اندام 5- حرکت اندام

صدمات دستگاه اسکلتی – عضلانی

کمکهای اولیه در آسیب های دستگاه اسکلتی – عضلانی
کمکهای اولیه برای تمام آسیب های اسکلتی ( شکستگی , دررفتگی و پیچ خوردگی ) یکسان است و شامل مراحل زیر می باشد:
1- با حفظ خونسردی , صحنه حادثه را ارزیابی و درخواست کمک می کنید .
2- وضعیت تنفسی و هوشیاری مصدوم را کنترل کنید .
3- تمامی زخم های باز را با گاز استریل بپوشانید و خونریزی را کنترل کنید .
4- اگر آسیب یا علامت واضحی وجود ندارد , ولی مصدوم از درد شکایت دارد, همیشه مبنا را بر وجود شدیدترین آسیب اسکلتی یعنی شکستگی بگذارید و اقدامات لازم را انجام دهید .
5- از اقدام برا ی جا انداختن موارد شکستگی یا در رفتگی به شدت پرهیز کنید . به علاوه اگر سر استخوان شکسته از زخم بیرون زده است , سعی در فرو بردن آن به درون زخم نداشته باشید , بلکه آن را با روش مناسب , پانسمان و بانداژ کنید و سپس عضو صدمه دیده را با روش صحیح آتل بندی و بی حرکت کنید .
***********
در مواردی که شک به دررفتگی یا پیچ خوردگی نیز وجود دارد , باید درست مثل موارد شکستگی عمل کنید و اقدامات لازم جهت بی حرکت کردن عضو را انجام دهید . استفاده از کمپرس آب سرد از تورم بیشتر و درد می کاهد . به یا داشته باشید که در این موارد نیز آتل بندی و بی حرکت کردن عضو لازم است .
در کل بی حرکت کردن عضو آسیب دید هاصل مهم و اساسی در موارد شکستگی ها و دیگر آسیب های اسکلتی می باشد . برا یاین منظور از وسیله ای بنام آتل استفاده می شود .
شکستگی جمجمه , دنده ها , ستون فقرات , لگن و ران شکستگی های خطرناکی هستند که به مراقبت های ویژه نیاز داند .
شکستگی جمجمه می تواند با خونریزی داخل جمجمه ای یا ضربه مغزی همراه باشد . بنابراین باید سطح هوشیاری مصدوم , وضعیت تنفس و گردش خون , واکنش تقارن مردمک ها و حس و حرکت اندام ها را بررسی کرد و در صورت لزوم و کمک های اولیه مناسب را برا ی مصدوم انجام داد . در این موارد ثابت کردن سر و گردن را فراموش نکنید .
شکستگی دنده ها گاهی با آسیب به ریه , قلب , کبد یا طحال همراه است . به تنفس , نبض و فشارخون مصدوم توجه کنید و ه دنبال علائم خونریزی داخلی باشید .
شکستگی لگن و ران به علت مجاورت با رگ های خونی بزرگ همیشه با خطر خونریزی شدید داخلی و حتی مرگ مصدوم همراه هستند . همچنین خطر دیررس دیگر حرکت چربی در خون (آمبولی چربی) به دنبال این شکستگی ها ( به ویژه شکستگی استخوان ران ) و انسداد رگ های ریه است که معمولاً در عرض 24 تا 72 ساعت بعد از شکستگی روی می دهد و با سرفه , تنگی نفس , احساس بی قراری و اضطراب , تند شدن تنفس و نبض مصدوم و علائم شوک همراه است . آتل بندی و ثابت کردن سریع شکستگی ران بلافاصله پس از وقوع حادثه , احتمال بروز این عارضه ی خطرناک را تا حد زیادی کاهش می دهد .
لگن در برگیرنده اندام ها یادراری – تناسلی است و شکستن لگن خطر آسیب به این اندام ها را در بر دارد .
شکستگی مهره های ستون فقرات ( به ویژه مهره های گردنی ) از اهمیت بالایی برخوردار است و نیاز به مراقبتهای خاص دارد . بنابراین به علائم و نشانه های آسیب به ستون فقرات (مثل زخم , کبودی یا سایر علائم ضربه به سر , گردن و ستون فقرات , دردناک بودن ستون فقرات هنگام لمس , ضعف , فلج یا عدم توانایی در حرکت دادن اندام ها و از دست دادن حس یا مورمور شدن قسمتی از بدن در زیر ناحیه صدمه دیده ) توجه کنید و در صورت لزوم کمک های اولیه زیر را برای مصدوم انجام دهید :
1- مصدوم را در وضعیت ثابت نگه دارید و از هر گونه جابه جایی مصدوم به شدت پرهیز کنید .
2- به سطح هوشیاری , راه هوایی , تنفس و گردش خون مصدوم توجه کنید . تنفس این بیماران ممکن است به صورت شکمی باشد (بالا و پایین آمدن شکم با هر بار تنفس )
3- نبض , حس و حرکت اندام ها رابررسی کنید .
4- کمکهای اولیه را برای سایر عوارض و صدمات جدی مصدوم را انجام دهید .
5- جز برای انجام احیای قلبی –ریوی یا دور کردن مصدوم از محل ناامن و خطرناک , اقدام به جابجایی مصدوم نکنید .
6- با کمک تخته کمری کوتاه یا بلند , ستون مهره های مصدوم را ثابت کنید .
7- تا رسیدن نیروهای امدادی به محل , از هرگونه جابه جایی مصدوم به شدت خودداری کنید و به ارزیابی مداوم و یادداشت علائم حیاتی وی ادامه دهید .

خونریزی Bleeding

خونریزی
شاید شما با انواع مختلفی از زخمها و خونریزیها برخورد کرده اید. آیا توانسته ایداز آن خونریزی جلوگیری کنید؟ اگر باز هم باچنین زخمهایی مواجه شدید، می توانید آنرا کنترل کنید؟
اگر شدت خونریزی به حدی باشد که فرصت اعلام به اورژانس ونیروهای امدادی وجود نداشته باشد و یا در مکانی دور از این امکانات باشید، چه کسی جز شما می تواند به شخص مجروح کمک کند؟ اگر یکی از نزدیکترین کسانتان مجروح شد و به دلیل نبودن ویا دیر رسیدن امدادگران، خون زیادی از او رفت و منجر به مرگ او شد، آیا خود را به خاطر اینکه نتوانسته اید کمکی به او بکنید، سرزنش نمی کنید؟…
پس بیایید هر چه زودتر کمکهای اولیه در خونریزیها را یاد بگیریم
در این بخش با انواع خونریزی، علل خونرریزی، اثرات خونرریزی در بدن و علائم و نشانه ها ی خونرریزی آشنا شده ودر نهایت کمکهای اولیه درخونرریزیها را یاد می گیرید.
تعریف:
خونریزی یعنی خارج شدن خون از درون عروق خونی که در نتیجه ی جراحت و بریدگی اتفاق می افتد.
اثرات خونریزی در بدن علائم ونشانه های خونریزی
انواع خونریزی علل خونریزی ها
اهداف کلی در خونریزیها کمک های اولیه در خونریزیها
روشهای مهار خونریزی

خونریزی Bleeding

اثرات خونریزی در بدن
اثرات کلی از دست رفتن خون عبارتند از:
1- از دست رفتن گلبول های قرمز به کاهش اکسیژن رسانی به بافتها منجر می شود.
2- کاهش در حجم خون سبب کاهش فشار خون میشود.
3- سرعت پمپاژ قلب جهت جبران فشار خون کاهش یافته، افزایش می یابد.
4- کاهش در قدرت ضربان قلب.
خونریزی های خفیف و آرام معمولا بی خطر بوده و علائم عمومی ایجاد نمی کنند.
عدم رسیدگی فوری در خونریزی های متوسط( که تا حدود 1 لیتر خون از دست
می رود)، منجر به بروز حالت شوک می شود.
در خونریزی های شدید، امکان بروز مرگ در عرض چند دقیقه نیز وجود دارد.
دستگاه گردش خون :
دستگاه گردش خون از مهمترین سیستمهای بدن میباشد که از سه جزء اصلی زیر تشکیل شده است :
1- قلب 2- رگها 3- خون
وظیفه این دستگاه انتقال مواد غذائی واکسیژن به سلولهای بدن وهمچنین انتقال مواد دفعی ودی اکسید کربن سلولها به اندامهای دفعی می باشد

علائم ونشانه های خونریزی
به صورت واکنشی و برای جبران خون از دست رفته، خون کمتری به قسمتهای کم اهمیت تر مثل پوست، می رسد و به همین دلیل رنگ پریدگی پوست و مخاطها جزو علایم شایع خونریزی است. در مراحل اولیه و یا خونریزی های خفیف به جز رنگ پریدگیهای مختصرپوست و افزایش تعداد ضربانقلب علایمی دیده نمیشود ولی با افزایش شدت خونریزی علایم زیر ظاهر میشود:
1- تشنگی
2- ضعف، بی حالی،بی قراری و پرخاشگری
3-تند شدن ضربان قلب و ضعیف شدن نبضهای محیطی
4-عرق سرد روی پیشانی
5-تنفس سریع و سطح
6-تهوع و استفراغ
7-افت فشار خون
8- خواب آلودگی
9-احساس سبکی سر، سرگیجه و سردی پوست
10-احساس سرما
11- وجود علایم خاص خونریزی در ارتباط با بعضی از قسمت های بدن مثلا خونریزی جمجمه، درون قفسه سینه یا شکم و…
12- مشاهده خروج خون از زخم در موارد خونریزی خارجی
ــ به خاطر کاهش رسیدن خون اکسیژن دار به مغز، فرد دجار خواب آلودگی، گیجی، سیاهی رفتن چشمها و یا اضطراب و بی قراری می شود.

خونریزی Bleeding

انواع خونریزی:
با توجه به نوع عروق آسیب دیده، خونریزیها به سه دسته تقسیم می شوند:
1) خونریزی سرخرگی: این نوع خونریزی به دلیل سرعت زیاد جریان خون به صورت جهنده و با فشار زیاد است.رنگ خون به دلیل محتوای اکسیژن بالا قرمز روشن است.
این نوع خونریزی به آسانی مهار نمیشود. درموارد قطع عضو به دلیل ضربه ممکن است سرخرگ به طور کامل و شدید منقبض شده و خونریزی قطع گردد.
2 ) خونریزی سیاهگی: سیاهرگها شامل خون تیره بوده و جریان خون در آن آرام است و در نتیجه این نوع خونریزی بدون جهت و فشار بوده و آسانتر از خونریزی سرخرگی مهار میشود. یک خطر جدی خونریزی سیاهرگی، ورود هوا (مکش هوا ) به درون خون و بروز مرگ ناگهانی است. این موضوع خصوصا در مورد خونریزی از سیاهرگهای بزرگ گردنی صادق است. گر چه خون از درون سیاهرگهای آسیب دیده بدون جهش خارج می شود و میتوان با فشار ملایم آنرا مهار کرد، ولی در موارد آسیب به سیاهرگهای بزرگ امکان وقوع خونریزی شدید و غیر قابل مهار وجود دارد.
3 ) خونریزی مویرگی: خون موجود در مویرگ ها مخلوطی از خون سرخرگی و سیاهرگی است. خون معمولا از زخم نشت می کند و مقدار خون از دست رفته نیز کم است. معمولا فشار روی زخم برای مهار خونریزی کفایت می کند و در بسیاری مواقع حتی بدون درمان، روی زخم خودبه خود لخته می بندد و خونریزی مهار میشود. در این نوع خونریزی خطر عفونی شدن زخم بیشتر از خطر از دست رفتن خون مطرح است.

باتوجه به کانون خونریزی، خونریزیها به دو دسته تقسیم می شوند:
1) خونریزی داخلی:در خونریزی داخلی،خون از درون عروق خارج شده، ولی داخل بدن باقی میماند.یعنی خون به درون حفرات بدن مثل شکم، قفسه سینه، جمجمه و … می ریزد. این نوع خونریزی را
با چشم نمی توان دید و تشخیص آن مشکل است.
2) خونریزی خارجی: در خونریزی خارجی، خون از بدن خارج شده و بیرون می ریزد و غالبا نتیجه ی بریدگی، جراحت جنگی و شکستگیهای باز استخوان ها ایجاد می شود.
علل خونریزی ها:
از علل خونریزی خارجی می توان آسیبهای ناشی از تصادفات، ضربه ها، بریدگی با آلات برنده و صدمات جنگی در اثر گلوله و ترکش و… را نام برد.
از علل خونریزی داخلی می توان آسیب و ضربه در اثر تصادفات، ضربه ها، وارد شدن گلوله به درون احشاء ، برخی بیماریهای خاص مثل خونریزی گوارشی و اختلالات انعقادی اکتسابی و ارثی را نام برد.

خونریزی Bleeding

اهداف کلی در خونریزی ها
1ـ شناسایی وضعیت مصدوم و شدت از دست رفتن خون
2ـ مهار خونریزی
3ـ تمیز نگه داشتن زخم و پوشاندن آن با گاز استریل جهت به حداقل رساندن خونریزی و ممانعت از بروز عفونت
4ـ انتقال مناسب مصدوم به بیمارستان

کمکهای اولیه در خونریزی ها
ــ در ارائه کمکهای اولیه سرعت عمل به خرج دهید اما خونسردی خود را حفظ کنید.
تاخیرممکن است به قیمت از دست رفتن جان مصدوم تمام شود.ــ علایم حیاتی را کنترل کنید
ــ مصدوم را به پشت بخوابانید و پاها را در وضعیت زانوخمیده بالا ببرید.
ـ خونریزی را کنترل کنید ?!?
ــ مصدوم را گرم نگه دارید
ــ مصدوم را در وضعیت استراحت قرار داده و اندام زخمی را بی حرکت کنید
ــ لباس مصدوم را شل کنید
ــ در صورت بروز شوک، پاهای مصدوم را بالا نگه دارید اما در صورت خونریزی سر و گردن نباید سر را نسبت به بقیه بدن پایین تر نگه داشت ، چون سبب خونریزی بیشتر می شود.
ــ در صورتی که خون لخته شده باشد، از کندن و تمیز کردن آن خودداری کنید؛ زیرااین کار سبب خونریزی مجدد میشود.
ــ هرگز اشیائی مانند چاقو، تکه های شیشه و… را از زخم خارج نکنید زیرا امکان تشدید آسیب و خونریزی بیشتر وجود دارد. در این شرایط، از یک دستمال و یا باند حلقه شده به نام تــامپون استفاده کنید. توجه داشته باشید که تامپون باید
کاملا اطراف جسم را بپوشاند طوری که وقتی خواستید روی آن باندپیچی کنید،
به جسم فشار وارد نشود.
ــ مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید.

خونریزی Bleeding

روشهای مهار خونریزی
برای این کار میتوانید از چند روش زیر استفاده کنید:
1ـ بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده
2ـ فشار مستقیم بر روی محل خونریزی
3ـ فشار بر روی نقاط فشار (منظور از نقاط فشار، نقاطی هستند که شریان یا همان سرخرگ اصلی، از آن عبور کرده است.)
4ـ اگر خونریزی جزئی باشد، خونریزی ممکن است با ریختن آب سرد بر روی آن بند بیاید.
5 ـ استفاده از تورنیکت یا شریان بند در خونریزی های شدید تورنیکت باند عریزی است که استفاده از آن به طور صحیح سرخرگ را بسته و مانع خونریزی میشود. از این وسیله تنها در موارد بسیار ضروری (نظیر قطع سرخرگ بزرگ، قطع عضو و یا عدم مهار خونریزی با روشهای دیگر) استفاده می شود.

کمکهای اولیه در خونریزی خارجی
جهت کنترل خونریزی خارجی باید چهار مورد اساسی زیر به ترتیب وبه سرعت انجام پذیرد :
1- فشار مستقیم
2- بالا نگه داشتن عضو
3- فشار بر نقاط فشار
4- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوایی

1- فشار مستقیم :
موثرترین روش در کنترل خونریزی از طریق فشار مستقیم میباشد که به یکی از دو روش زیر انجام میگیرد :
الف- گاز استریل (یا تکه پارچه تمیز) را روی محل خونریزی گذاشته وبا دست روی آن فشار وارد شود تا خونریزی قطع گردد.
ب- قطعه ای گاز استریل را روی محل خونریزی گذاشته وبه وسیله بانداژ محکم آنرا ببندید تا خونریزی کنترل گردد.

2- بالا نگه داشتن عضو دچار خونریزی :
این روش در کنترل خونریزی قسمت هایی از بدن که امکان قراردادن آنها در سطحی بالا تر از سطح بدن وجود دارد مورد استفاده قرارمیگیرد که به علت نیروی جاذبه ،فشار خونریزی کمتر میشود .
توجه : در صورت وجود شکستگی درعضو مربوطه استفاده ازاین روش محدودیت دارد .

3- فشار بر نقاط فشار :
اگر توسط فشار مستقیم و بلند کردن عضو ،خونریزی قابل کنترل نبود از فشار دادن بر نقاط فشار استفاده میشود .

نقاط فشار نقاطی است که شریان های اصلی بدن از نزدیک سطح بدن و روی استخوانها عبور میکند و تعدادی از آنها عبارتند از :
1) در خونریزی های دست 2) در خونریزی های پا
توجه : چنانچه در این محل ها شکستگی استخوانی باشد در استفاده از این روش محدودیت وجود دارد .

4- استفاده از تورنیکت یا کیسه هوائی :
این روش فقط زمانی انجام میشود که کوشش های قبلی جهت کنترل خونریزی موثر واقع نشود ویا در مواقعی که اندامی قطع گردیده و نگرانی درمورد ازبین رفتن بافتهای پائین تر از محل بستن تورنیکت نباشد .
روش بستن تورنیکت :
1- ابتدا گاز یا دستمالی بر روی بازو قرار دهید که علاوه بر نقش حفاظتی باعث افزایش فشار در آن نقطه گردد .
2- به وسیله باند نواری دستمال فوق را ثابت کنید. وسپس اهرمی مثل یک تکه چوب یا لوله یا حتی خودکار را روی آن قرار دهید وباند را بعد از قراردادن آن گره دیگری بزنید.
3- اهرم را به حول مرکز گره تا اندازهای بچرخانید که خونریزی قطع شود در اینحال اهرم را بوسیله گره ثابت کنید .
زمان بستن، تورنیکت را در محلی که قابل رویت باشد بنویسید . به هیچ وجه تورنیکت را به منظور خونرسانی به اعضا باز نکنید. چرا که این کار کمکی نمی کند و تنها احتمال خطر را برای فرد بیشتر می کند.
نکته : 1- اندامی که با تورنیکت بسته شده حتماً باید در معرض دید باشد .
2- حتی در زخمهای ران و بازو تورنیکت حداقل باید 2 اینچ یا5 سانتی متر بالاتر از آن بسته شود.

عده ای از پزشکان استفاده از کیسه هوائی دستگاه فشار خون با فشار حدود 150 میلی متر جیوه را پیشنهاد می کنندکه عملاً اگر امکان پذیر باشد راه ایمنی تری میباشد. در دهه های اخیر استفاده از وسیله ای به نام آتل بادی پیشنهاد شده که کیسه های پلاستیکی با حفره میان خالی هستند ومانند جوراب پوشیده و سپس باد می کنند. این وسیله علاوه بر اینکه میتواند به عنوان یک آتل مصرف شود درموارد خونریزیها نیز به عنوان کمک دهنده در جلوگیری از خونریزی یا در موارد شوک حاصل از خونریزی به عنوان کمک در کاهش جریان خون اندامها مورد استفاده قرار می گیرد.
دربستن تورنیکت باید بسیار دقت کرد . چه بسا افرادی که به دلیل سهل انگاری امدادگران عضو خود را از دست داده اند . به همین دلیل استفاده از تورنیکت و آتل بادی در بسیاری از نقاط جهان معلق مانده است و تنها در موارد خاص مورد استفاده قرار می گیرد .در بستن تورنیکت در قسمتی از اندام مثلاً دست باید توجه کرد برای جلوگیری از آسیب و قطع عضو سالم به اندازه ای تورنیکت را محکم کنیم که نبض احساس شود تا از تخریب عضو جلوگیری شود و حدالمقدور سعی شود از تورنیکت استفاده نشود .
کنترل بوسیله سرما :
در موارد شکستگی، سوختگی وخونریزیهای خفیف میتوان با استفاده از کیسه های حاوی یخ در محل ضایعه، علاوه بر کاهش درد و تورم باعث کاهش خونریزی نیز شد. توجه داشته باشید که استفاده از سرما به تنهائی نمیتواند در کنترل خونریزی موثر باشد وباید همراه با دیگراقدامات انجام گیرد.
توجه : برای جلوگیری ازسرمازدگی مورد نظر، کمپرس سرما را نباید بیش از 20 دقیقه ادامه داد.

با توجه به مطالب فوق در مصدوم دچار خونریزی اقدامات زیر را بترتیب به عمل أورید :
1- محل خونریزی را مشخص کنید.
2- نوع خونریزی را مشخص نمائید.
3- خونریزی را کنترل کنید ( باید از حداقل امکانات حداکثر استفاده بعمل آید ).
4- اگر جهت کنترل تورنیکت بسته اید زمان آن را درجائی که کاملاً در معرض دید باشد مثلاً سینه یا پیشانی بیمار بنویسید .
5- بیمار را جهت پیگیری صدمات وارد شده کنترل کنید.
فراموش نکنید که تمامی این عملیات را در موقعی میتوان انجام داد که ابتدا وضع تنفس وقلب بیمار کنترل شده باشد.
ت- خونریزی داخلی :
تعریف: چنانچه خون پس از خروج از رگ در داخل حفره ای از بدن ریخته ومحل خونریزی مشاهده نشود، خونریزی داخلی گویند. مانند خونریزی در داخل جمجمه، ویا در مجاری گوارشی.

کمکهای اولیه در خونریزیهای داخلی :
در مورد خونریزیهای داخلی مهمترین کار رساندن بیمار به مرکز درمانی است وبهترین اقداماتی که میتوان انجام داد به ترتیب زیر است :
1- کنترل علائم حیاتی
2- کنترل راههای هوائی
3- قرار دادن بیمار در بهترین وضعیت
مثلاً اگر بیمار دچار تهوع واستفراغ های مکرر است اورا به پهلو خوابانده واگر خونریزی داخلی اندامها ( دست وپا )است، اندام را بالا نگه دارید.
4- بیمار اگر دچار شوک است کمکهای اولیه در مورد او انجام شود.
5- در صورت امکان به بیمار اکسیژن داده وبه او هیچ چیز نخورانید.
6- در اولین فرصت ممکن بیمار را به مرکز درمانی انتقال دهید.
نکته1 : در صورت ضربه به سر – استفراغ های مکرر زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل مغزی میباشد که میتواند باعث مرگ مصدوم گردد.همچنین خروج مایع مغزی نخاعی که همانند آبریزش بینی از بینی و مایع شفافی از گوش می باشد از علایم ضربه مغزی می باشد .
در ضربه مغزی :
سر مصدوم را بالاتر از سایر اندام او قرار دهید . از خروج مایع مغزی نخاعی به بیرون جلوگیری نکنید و هر چه سریعتر مصدوم را به مرکز درمانی انتقال دهید .
نکته2 : در صورت ضربه به شکم – دل درد شدید زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل شکم میباشد ودر صورت عدم توجه باعث مرگ مصدوم خواهد شد.

سيامك مهاجر می گوید:

مختصری از چی کونگ (چگونگی دست یافتن به نیروی درونی که خداوند به انساها عطا فرموده وبا بدست آوردن آن قادر به انجام کار سخت نیز میباشیم)

چی کونگ چیست؟

لغت چی، کلمه ای است چینی و دارای معانی مختلفی می باشد نظیر: تنفس نیروی حیاتی، اکسیژن و … . اما معنی واقعی این کلمه از نظر چینی ها انرژی درونی است. در فرهنگ هندی به چی “پرانا” و در ژاپنی به آن “کی” گفته می شود. چی، در تمام چیزها وجود دارد. در آب، غذا ( مخصوصا حبوبات ) و حتی اجسام بی جان مثل سنگ. چون بر طبق قانونی از فیزیک که می گوید : ماده می تواند به انرژی تبدیل شود، سنگ نیز شکل فشرده انرژی چی است .

نیروی چی در بدن انسان از بدو تولد وجود دارد و زمانیکه این نیرو در بدن انسان از بین برود انسان می میرد با این همه مقدار
نیروی چی موجود در هوا بیش از دیگر چیزهاست و مثل ماهی ها که در آب شناورند ما نیز در چی هوا غوطه وریم. اصولا این نیرو از جنس الکتریسیته و مغناطیس است و در هنرهای رزمی درونی مثل چی کونگ و تای چی تمریناتی جهت بیداری و تقویت این
نیروی عظیم وجود دارد .

تعریف چی کونگ :چی کونگ رشته سنتی چینی را تشکیل می دهد که موضوع آن هنر تسلط پیدا کردن بر تنفس است . در واقع چی کونگ به طور تحت اللفظی به معنی “کنترل انرژی ” یا “عملکرد تنفس” است . همانگونه که توسط دو لفظ چی QI (تنفس و انرژی)

و کونگ ( عملکرد و اجرا ) معرفی میشود که برای نشان دادن آن به کار می رود .

چی کونگ از حدود 5000 سال پیش در چین به وجود آمد . چی کونگ و روحی که به آن حیات می بخشد تحت تاثیر بسیاری از جریان های فلسفی و معنوی که پی درپی در طول تاریخ رشد یافتند ، به وجود آمد به ویژه تائوئیسم و برخی از فرم های بودیسم .

با وجود اختلافات اعتقادی عمیقی که این جریان های فکری از هم جدا میکنند ، با وجود این همه آنها با حقیقت هر فرد انسانی صرف نظر از اینکه به چه جامعه ای متعلق است مطابقت میکند ( با در نظر گرفتن اینکه پیش از هر چیز او یک موجود زنده است )

چی کونگ تابع قانون های جهانی طبیعت است که از بین آنها تنفس و انرژی نقش مهمتر و غالب را بازی میکنند .

چی (QI) : مفهوم تنفس یا انرژی جایگاه سرنوشت سازی در کیهان شناسی و تکنیک های درمانی سنتی چینی دارد .

ولی از همین حالا درک کردن این موضوع مهم است که برای چینی ها تنفس ،در حد کمال، منشا حیات است بر پایه همه آنچه که وجود دارد و عالم هستی را شکل میدهد .

زنده بودن ، در ابتدا، نفس کشیدن و داشتن دم است ، تمام دنیا زندگی میکند و نفس میکشد ، زندگی میکند چرا که نفس میکشد .

براساس این واقعیت ابتدایی ، چی کونگ از یک آگاهی و از عمل تشکیل شده با هدف دست یافتن به تسلط بر تنفس و انرژی .

در واقع اگر بودن و زندگی کردن بدون تنفس و انرژی غیر ممکن است ، در عوض نفس کشیدن ( نفسی که همراه خود انرژی دارد) برای خوب زندگی کردن کافی نیست ؛بطوریکه تمرین تسلط پیدا کردن براین تنفس و انرژِی برای خوب بودن با خود و دنیای پیرامون لازم است.

کونگ : به طور تحت اللفظی “تمرین با نیرو و اراده ” ترجمه میشود .

کونگ ایده عمل و مهارت و تحقق را بیان میکند ، که به ویژه در لفظ ” کونگ فو” دریافت میشود .

پنج چی کونگ عظیم بودایی

پنج چی کونگ عظیم بودایی، تکنیک خاص تنفسی و روشی سری برای تامین سلامت بدن است. در گذشته این تکنیکها را ((معمای پنج انگشت)) می‌نامیدند.

راهبان شائولین، نامی‌برای هر 49 بار عمل فرو بردن هوا در نظر می‌گرفتند. این تکنیک به نام چون تایچی کونگ شناخته می‌شود، زیرا هوا در هر بار زمزمه ترانه چون تای فرو برده می‌شود. کونگ فو شائو لین بسیار عمیق و ژرف و بسیار به چی کونگ وابسته است. واژه چی کونگ شامل دو عمل می‌شود:

1- چی پرورش دهنده (پرورشی)

2- چی تمرین دهنده (تمرینی)

چی پرورشی به پرورش روحیات و باطن شخص می‌پردازد که به فرد، قدرت و آرامش داده و شخص توان کنترل خود را در می‌یابد. چی تمرینی و چی پرورشی بر مبنای یک چی واحد هستند و تنها تفاوت را می‌توان مانند تفاوت بین ذات و معنی، جنبش و عدم جنبش و ماده در برابر غیر ماده دانست. پرداختن به چی کونگ شامل دو مرحله است:

1- استفاده از چی ـ نحوه در اختیار گرفتن جریان چرخه چی.

2- تمرین چی ـ به نحوه استفاده از تنفس (دم و بازدم) می‌پر دازد.

هنگامی‌که چی از نرم به سخت و سپس از سخت به نرم تبدیل شود، کمال مطلوب حاصل شده است و حرکت آن تحت کنترل و هدایت فکر و اراده در آمده است. چی می‌تواند نرم، سخت، نیمه سخت و یا نیمه نرم با شد.

در صورت مواجهه با یک امر ذهنی، چی نرم است و در موجهه با اشیای مادی سخت می‌باشد و با پیشروی نرمی، سختی کاهش می‌یابد و بالعکس. نرمی‌و سختی مکمل یکدیگرند.

موارد ذهنی و مادی تواما مورد استفاده قرار می‌گیرند و نیروی چی به تان تی ان می‌رود. قسمت پایین بدن استوار است. موارد ذکر شده شامل قسمت میانی چی کونگ می‌با شند و اجرای حرکات و اعمال باید تحت کنترل فکر باشند. در جایی که چی هست قدرت یافت می‌شود و با این نیرو می‌توان به تمرین کونگ فو پر داخت. برای اجرای حرکات کونگ فو از قبیل پنجه‌های آخوندک (نکته سی و دوم) و دست آهنین و دیگر سبکهای فنون مبارزه با مشت، چی باید افزایش یابد و به دستها برسد.

یکی از دستها حس می‌کند و دیگری فکر می‌کند. در اینجال حس و تفکر یکی می‌شوند، درست مانند حفره ای که برای نگه داری آب مهیا شده است. مریضیها دفع گشته و فرد در برابر صدمات باد و باران، سرمای زمستان و گرمای تابستان در امان خواهد بود. اجرای این تکنیک تنفسی مستلزم داشتن ایمان است.

در تمرین تکنیکهای تنفسی، هفت صدمه و پنج عمل نهی شده وجود دارد که باید از آنها بر حذر بود.

پنج عمل نهی شده عبارتند از: تنبلی، بیهودگی، بی صبری، غفلت و لذات جسمانی.

هفت صدمه عبارتند از:

لذات جسمانی ،شراب و زن که از قدرت می‌کاهند ،

خشم به چی صدمه می‌زند ،

هیجانزدگی، افکار را زایل می‌نماید ،

عصبی بودن به قلب صدمه می‌زند،

تنبلی به تاندونها زیان می‌رساند و بی صبری به استخوانها صدمه می‌رساند.

در اجرای تکنیک چی کونگ تنفسی، آشنایی با این 7 صدمه و 5 عمل نهی شده بسیار مهم است. انرژی را متمرکز و افکار را ثبات دهید. تمام تشویشها را از خود دور کنید. فکر معصوم بسیار آسانتر شکوفا می‌گردد. باید سعی کرد ،در همه حال صبور بود.

چند نکته در مورد چی کونگ

( نکات)

نکته 1 – تمرین تنفس در جهت تامین سلامت بدن.

نکته 2- ((چی)) به معنای هوا یا تنفس است. در فرهنگ لغات هنرهای رزمی‌چین، واژه چی، انرژی حاصل از تنفس معنا شده است.

نکته 3 – بنا به سیستم گاه شماری چین، هر ساعت تمرین برابر 2 ساعت فعلی بوده است.

نکته 4 – دکتر‌های ارتوپد چین کهن (گیاه درمانی) از نواحی جنوبی شائو لین، اعتقاد داشتند که جریانی از مخلوط چی و خون برای چرخش در تمام بدن در هر لحظه وجود دارد. در صورت کند شدن سرعت جریان چی و خون، شخص مریض می‌شود.

چی و خون با توجه به ساعتهای مختلف چین کهن در یکی از 12 کانال طبیعی یا چینگ جینگ جریان می‌یابد.

نکته 5 – بین چی کونگ کاران رزمی‌کار و چی کونگ کارانی که صرفا برای تامین سلامتی به آن می‌پر دازند، از نظر موقعیت دقیق مکانی نقاط، اختلاف وجود دارد.

اعتقاد چی کونگ کارانی که صرفا برای تامین سلامتی به ان می‌پردازند، بر این است که سان چیا ئو ،امعاء و احشاء بدن است که با غدد و اب در ارتباط است.

چی کونگ کاران رزمی‌معتقدند که سان چیائو در ناحیه ای درست پایین دیافراگم قرار دارد.

نکته 6- هسین وو، شبکه پیچیده وریدها و نورونها.

نکته 7 – چو ان چینگ ،نقطه حساس واقع در دنده پنجم سینه.

نکته 8 – تویی کو، نقطه حساس واقع در پشت گردن.

نکته 9 – شان کن، نقطه حساس بین چشمها.

نکته 10 – تین هسین، نقطه حساس واقع در قسمت بالا و میانی پیشانی.

نکته 11- فنگ تو، نقطه حساس واقع در وسط استخوان پشت سر

نکته 12 – چونگ وان، نقطه حساس حدود 10 سانتی متر بالاتر از ناف.

نکته 13 – نقطه مینگ کونگ که بدان اشاره شد، احتمالا همان نقطه چان کونگ در کتاب مطالعه استخوان چی کونگ شائولین و یا نقطه مینگ من در چی کونگ پزشکی است.

نقطه حساس چان کونگ در پانزدهمین قسمت طناب نخاعی قرار دارد، در حالی که نقطه مینگ من بین قسمت چهاردهم و پانزدهم طناب نخاعی واقع شده است.

نکته 14 – فنگ وی، نقطه حساس واقع در انتهای طناب نخاعی است.

نکته 15 – اشاره به فنگ من در متن احتمالا به دلیل اشتباه در کپی برداری است. کتاب مطالعه استخوان چی کونگ شائولین، این نقطه را به نام چو چینگ، عنوان کرده که دقیقا در ناف قرار دارد. در عین حال کلمه ای تحت عنوان فنگ من در آن یافت نمی‌شود ولی به نقطه کوان من اشاره شده که هر دو به معنی (( در راببند)) هستند. این نقطه در ناحیه بالای شکم قرار دارد.

نکته 16 – تان تین – ناحیه شکم – به معنای سرزمین مروارید ها، گفته می‌شود یو آن چی یا انرژی حقیقی (اریژینال)درداخل این ناحیه حجره مانند تشکیل می‌شود. همانند مرواریدی که در جایی کاشته شده و رشد نماید.

نکته 17 – این نکته نیز احتمالا به دلیل اشتباه در کپی برداری به وجود امده است. در حقیقت نقطه لو کونگ در ناحیه مفاصل استخوانهای لگن قراردارد.

نکته 18 – پنج عضو داخلی: قلب، کبد، طحال، ششها و کلیه ها.

نکته 19 – دو عنصر دفعی (آلت تناسلی و مقعد).

نکته 20 – به نظر می‌اید کتابی قدیمی توسط بودهید هارما در سفر برای تبلیغ ایین ذن در دوره پادشاهی لیانگ (557 – 503 قبل از میلاد) به چین آورده شد. او بعدها در معبد شائولین ساکن شد و بنیانگذار آیین ذن در چین گشت.

نکته 21 – مجموعه ای قدیمی‌از چی کونگ، بنیانگذاری شده توسط ژنرال یائوفی حرکتی را شامل می‌شود که اختصاصا در جهت استراحت مفاصل، عضلات و تاندنها کاربرد دارد.

نکته 22 – سبک نرم کونگ فو از نواحی شمال چین که گفته می‌شود برای تامین سلامتی بسیار مفید است.

نکته 23 – چی کونگ کاران متخصص عقیده دارند که بلعیدن هوا در هنگام تمرین باعث آن خواهد شد که تداوم در تمرین حاصل شود و قطع تمرین خطر ناک می‌باشد.

نکته 24 – فرو بردن هوا همراه با حرکت نیشگون گرفتن – در این حرکت تمرین کننده در حین فرو بردن هوا در تمرین چی کونگ، انگشت شصت هر دست را به دیگر انگشتان دست می‌چسباند.

نکته 25 – فرو بردن هوا همراه با حرکت فشاری دستها – در این حرکت تمرین کننده با بالا و پایین بردن دستها و حرکت فشاری هوا را می‌بلعد.

نکته 26 – بلع هوا در حالتی که انگشتان در هم فرو رفته اند – در این حرکت دستها مشت شده و طی تمرین هوا را با قدرت فرو می‌برند.

نکته 27 – فرو بردن هوا همراه با حرکت خنجر زدن – در این حرکت تمرین کننده به طرف پایین با انگشتان یا مشت حالت خنجر زدن گرفته و هوا را فرو می‌برد.

نکته 28 – فرو بردن هوا همراه با مالش – حرکتی که طی ان تمرین کننده بدن خود را در حین فرو بردن هوا، مالش می‌دهد.

نکته 29 – فرو بردن هوا از طریق بینی به طور طبیعی.

نکته 30 – فرو بردن هوا همراه با بالا بردن دستها – عمل فرو بردن هوا که طی ان، تمرین کننده در حالی که بدن شدیدا حالت کشیدگی یافته، دستها بالا است و تنفس اجرا می‌شود (از طریق بینی).

نکته 31 – فرو بردن هوا همراه با مالش – تمرین کننده در حالی که با دستهایش بدن را از بالا به پایین ماساژ می‌دهد، اقدام به فرو بردن هوا می‌نماید (از طریق بینی).

نکته 32 – یک نوع تکنیک پنجه زدن در کونگ فو ی چینی هم به این تمرین کمک می کند.

نکته 33 – در کشور‌های غربی به نام دست اهنین نیز شناخته می‌شود. افرادی که به این تمرین می‌پردازند باید روزانه با دست به کیسه بکسهای پر شده از خرده اهن ضربه بزنند. در صورت ادامه تمرین و کسب قدرت می‌توان سنگ وآجر را با دست خرد کر د.

سيامك مهاجر می گوید:

مروری بر اصطلاحات ووشو
ها او=سلام زا جی ین=خداحافظ
جون بی=منظم چی لی=احترام
شی فو=استاد لائوشه=استاد بزرگ
تونگ شو من=شاگرد ووشو=هنر رزمی
چوان=مشت چونگ چوان=مشت مستقیم
گوان چوان=هوک چائو چوان=آپرکات
زاچوان=چکشی پشت مشت پی چوان=چکشی تیغه مشت
تویی جانگ=کف پی جانگ=تیغه دست
جو=آرنج پن جو=آرنج از بیرون به داخل
دین جو=آرنج مستقیم بو=نشست-استقرار
مابو=نشست اسب سوار بن مابو=نشست اسب سوار نیمه
گونگ بو=نشست پا کمانی بن گونگ بو=نشست پا کمانی نیمه
دی ینگ بو=نشست پاگربه ای،پا کنارهم دولی بو=تک پا تعادلی
پو بو=نشست روی یک پا وپای دیگر کشیده شی بو=پاگربه ای و یک پا جلو
چیه بو=نشست پا ضربدری بالا زوپن بو=نشست پا ضربدری پایین
تی چی=پا لک لکی تی چی پینگ خن=بالاآوردن یک زانو
گای بو=استقرار مبارزه ای چن چوان=نشستن چهار زانو
توئه=ضربه پا تن توئه=ضربه با روی پا
دی ین توئه=ضربه با پنجه پا دنگ توئه=ضربه کف و پاشنه پا
سه چوای توئه=تیغه پا از پهلو خو چوای توئه=تیغه از پشت
خن تی توئه=روی پا از پهلو دن پی جیا=کشش مستقیم پا به بالا
وای بی توئه=دوران پا از داخل به خارج لی خو توئه=دوران پا خارج به داخل
سه تی توئه=کشش پا از پهلو خو بی توئه=دورانی از پشت
سائو توئه=دروی پا خو سائو توئه=دروی پشت
چیان سائو توئه=دروی روبرو تن کونگ=پرش
تن کونگ فی جیا=پرش با روی پا تن کونگ شوان فنگ جیا=پرش گرد باد
تن کونگ بای لن جیا=پرش چرخشی باتیغه پا تن کونگ شوانزی=حرکت پروانه ای
تن کونگ سه چوای توئه=تیغه پرشی تن کونگ سه کونگ فنگ=عرب
چین جو سی یه=بنشین چین جو لای=بلند شو
زو=چپ یو=راست
ای=۱ آر=۲
سن=۳ سو=۴
وو=۵ لیو=۶
جی=۷ با=۸
جیو=۹ شی=۱۰
شی ای=۱۱ ا شی=20

سيامك مهاجر می گوید:

راهنمای انتخاب ورزش هنرهای رزمی
شما باید از خودتان چند سوال و جواب ساده بکنید و نسبت به جواب آنها یک رشته را انتخاب کنید ؛ این یکی از راه های بسیار خوب برای تصمیم گیری های درست و منطقیه

به چه علت تصمیم به یادگیری یک ورزش رزمی گرفته ام؟

اول ببینید هدفتان از یادگیری یک ورزش رزمی کدامیک از گزینه های زیره ؟

می‌خواهم تندرست و سلامت باشم : اگر صرفآ بخاطر سلامتی و اینکه ورزش کنید می‌خواهید فنون رزمی را بیاموزید انتخاب کاملآ غلطی کرده‌ اید زیرا تمام ورزش های رزمی خطرناک هستند و ممکن است آسیب های جبران ناپذیری در حین یادگیری آنها ببینید. می‌توانید از ورزش های بسیار خوب دیگری مثل شنا ؛ تنیس ؛ یوگا ؛ فوتبال ؛ بسکتبال و… لذت ببرید.

می‌خواهم در مسابقات شرکت کنم : ممکن است شما از یک ورزش رزمی خاص مثل تکواندو خوشتان بیاید و بخواهید آن را یاد بگیرید و در مسابقاتش شرکت کنید و مقام کسب کنید ؛ یعنی تکواندو را به خاطر تکواندو دوست دارید و به آن مثل سایر ورزش ها نگاه می‌کنید. در چنین شرایطی باید ببینید که از کدام رشته بیشتر خوشتان می‌آید و همان را دنبال کنید فقط توجه کنید تحت نظر مربی های خوب و با رعایت نکات ایمنی این کار را انجام دهید.

می‌خواهم بتوانم از خودم دفاع کنم :‌ اگر می‌خواهید با یاد گرفتن ورزش رزمی بتوانید از خودتان و دیگران دفاع کنید باید تصمیم دقیق و ظریفی بگیرید. شما می‌خواهید یاد بگیرید که کتک نخورید ! چون اگر کتک بخورید ممکنه خیلی چیزها از جمله سلامتی خودتان را از دست بدهید ؛ و نکته اصلی اینجاست که اکثر افراد در راه یادگیری کتک نخوردن و صدمه ندیدن به اندازه یک عمر کتک می‌خورند و صدمه می‌بینند. یعنی طرف ۵ سال یک ورزش رزمی رو کار می‌کنه ؛ ۳ روز در هفته حسابی کتک می‌خوره که اگر یک شب با کسی دعواش شد کتک نخوره ! خوب عاقلانه تر نیست که وقتی که در آن چند سال می‌خواهیدYing Yang Picture بگذارید را به کارهای مهم تر اختصاص دهید و همان یک شب را کتک بخورید؟

پس باید رشته ای را انتخاب کنید که :

در آن خبری از کتک خوردن و صدمه دیدن نباشد : هر چند هیچ ورزش رزمی نیست که در آن به هیچ وجه خبری از کتک خوردن و صدمه دیدن نباشد چون کتک خوردن و کتک زدن بخشی از رزم است ولی رشته هایی که این درصد در آنها کم است زیادند.

اصول مبارزه آن منطقی باشد : در اکثر رشته ها هر کی سرعت ؛ قدرت و آمادگی جسمانی بالاتری داشته باشد برنده است و این دقیقآ چیزی است که شما نمی‌خواهید. مثلآ در بعضی از رشته ها یک سری حرکات غیر منطقی رو به شاگرد تحمیل می‌کنند مثلآ با دست خالی مستقیمآ جلوی یک ضربه با میله آهنی می‌ایستند؛ این ضربات و فنون به هیچ وجه در خیابان قابل استفاده نیست چون هر آدم عاقلی این رو میدونه که آهن از استخوان دست شما سخت تر است ؛ حتی اگر این حرکات در کوتاه مدت جواب بدهند در دراز مدت مایه آسیب و دردسر شما خواهند شد ؛ فکر می‌کنید در ۵۰ سالگی بتوانید استخوان دستتان را در مقابل میله آهنی قرار دهید؟ یا مثلآ رشته هایی که ضرباتی دارند که نیاز به گرم کردن بدن و یا فضای زیاد است ؛ تصور کنید ساعت ۲ شب از خواب بیدار می‌شوید و با دزد هایی که توی خونتون هستند درگیر می‌شوید آیا می‌توانید ضربات چرخشی پاییBox که در باشگاه به چه قشنگی اجرا می‌کردید را بزنید؟ یا می‌خواهید از آنها خواهش کنید یک ربع به شما وقت بدهند تا بدنتان را گرم کنید؟

فضای مبارزه آن محدود نباشد : این یعنی اگر مشت زن خوبی در رینگ هستید به هیچ وجه دلیل نمی‌شود که در خیابان کتک نخورید ؛ قواعد مبارزه در رینگ و باشگاه با خیابان کاملآ متفاوت است شما در باشگاه آماده مبارزه هستید ؛ بدنتان را گرم کرده اید ؛ می دانید حریفتان هم از قواعد خاصی پیروی می‌کند مثلآ به سر شما ضربه نمی‌زند ؛ از وسایل ایمنی استفاده می‌کنید و… این شرطی شدن نسبت به شرایطی خاص مثلآ ضربه نزدن به نقاط حساس و… باعث می‌شود بعد از سالها تمرین در باشگاه در خیابان کاملآ دست و پای خودتان را گم کنید و از یک فرد معمولی کتک بخورید ؛ و حس چنین حالتی واقعآ ناراحت کننده است. بعد از چندین سال تمرین رزم و دعوا یک شبه از یک فرد عادی کتک بخورید ؛ ناراحت کننده نیست؟
علت این موضوع فقط انتخاب غلط شماست ؛ اگر بخاطر سلامتی و کسب مقام رزمی کار کرده اید که اصلآ نباید انتظار داشته باشید که کتک نخورید اگر هم برای دفاع از خود کار کرده اید انتخاب غلطی کرده بودید که با دیدن شرایط متفاوت و حرکات پیش بینی نشده طرف در خیابان دستپاچه شدید. در واقع شما اصلآ فنون مبارزه خیابانی را تمرین نکرده بودید بلکه فقط ادای آن را در آورده بودید.

پس گول هیچ کدام از این سی دی ها ؛ کتاب ها و باشگاه هایی که ادعا می‌کنند دفاع شخصی و مبارزه خیابانی را ظرف یک ماه ؛ ۲۴ ساعت ؛ ۲۰ روز و… به شما یاد می‌دهند نخورید زیرا این کار به هیچ وجه عملی نیست !

فرض کنید شما الفبا و خواندن نوشتن نمی‌دانید ؛ من ادعا می‌کنم خواندن یک کتاب ۵۰ صفحه ای را ظرف یک ماه به شما یاد بدهم ؛ ولی فقط همان کتاب ! در واقع به مرور زمان شما از شکل و شمایل حروف و بخاطر تکرار محتوای هر صفحه آن کتاب را حفظ می‌شوید ولی به هیچ وجه خواندن یاد نگرفته اید ! اگر کتاب را عوض کنند شما نمی‌توانید هیچ چیزی بخوانید.
این دقیقآ همان کاری است که این کتاب ها و سی دی ها انجام می‌دهند یعنی شما در فضای خانه یا باشگاه در آرامش کامل با دوستتان انواع ضربه ها و دفاع ها را تمرین می‌کنید و می‌بینید همه آنها به خوبی اجرا می‌شوند و فکر می‌کنید که مبارزه را یادگرفته اید و دچار اعتماد به نفس کاذب می‌شوید ولی وقتی واقعآ یک شب در یک کوچه تاریک با صدای خشن و برق چاقوی یک مزاحم روبرو می‌شوید حتی اسمتان را هم فراموش می‌کنید چه برسد به فنون نوشته شده در یک کتاب !

ولی اگر راه مبارزه را به درستی فرابگیرید مبارزه به بخشی از غریزه بدن شما تبدیل می‌شود و حتی اگر نصفه شب چشمتان را باز کنید و ببینید کسی می‌خواهد شما را خفه کند می‌توانید از خودتان دفاع کنید.
ضرب المثل معروفی هم هست که می‌گوید : «ماهی ندهید ؛ ماهی گیری را یاد بدهید»

پس اگر واقعآ تصمیم گرفته اید فنون رزمی را بیاموزید پایه و اساس و راه درست آن را بیاموزید.

سيامك مهاجر می گوید:

هیات ووشو شهرستان کردکوی برای پیشکسوتان وقدیمی های ووشو که از سال 1371تاکنون در این رشته فعالیت داشتند اقدام به برگزاری کلاس تمرینی نموده است لذا بدینوسیله از تمامی آن بزرگواران (روستا و شهر) جهت شرکت دعوت بعمت می آوریم
واز آن عزیزان تقاضا داریم با نظرات،انتقادات،پیشنهاد و راهکارهایی که بتواند باعث پیشرفت و توسعه این رشته زیبا شود این هیات را بهره مند سازید

سيامك مهاجر می گوید:

آدرس کلاس پیشکسوتان وقدیمی های ووشو
اداره ورزش وجوانان کردکوی خانه ووشو سه شنبه و آدینه ساعت 1900الی2030

ارسال نظر