یلدا به صبح رسید و کار جهان پایان نیافت
تعداد بازدید تعداد بازدید: 683 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 7:53 ب.ظ، جمعه، 1 دی، سال 1391 نظرات بدون نظر

طولانی ترین شب سال نیز سپری شد و یلدا همانند دیگر سالها به خورشید رسید و کار جهان پایان نیافت.

dunyanin-sonu031به گزارش رادکانا به نقل از مهر، دلهره پایان جهان که بر اساس پیشگویی‌های قوم مایاها شکل گرفته، دلهره ای را در برخی از ساکنان اقصی نقاط جهان ایجاد کرده و به عبارتی برخی از مردم جهان با پذیرفتن این شایعه به دنبال یافتن راه فراری از آن بودند.

بر اساس پیشگویی قوم مایا، جهان در روز 21 دسامبر سال 2012 میلادی به پایان می‌رسد و  بر اساس این پیشگویی این تاریخ پایان پنجمین دوره 5125 ساله تقویم مایاها است، برخی به جزئیات نحوه نابودی زمین در این روز پرداخته‌اند و این مسئله را مطرح کرده‌اند که در این روز سیاره‌ای به‌ نام نیبیرو به کره زمین برخورد می‌کند و زمین نابود خواهدشد.

به رغم این ادعاها، طولانی ترین شب سال نیز به خورشید رسید و یلدا بهانه ای بود برای با هم بودن و با آمدن زمستان، برگ ریزان پاییز به ایستگاه آخر رسید.

آیین شب یلدا در نگارستان ایران زمین نیز با برپایی آیین هایی همانند دیگر مناطق سال به صبح رسید و پاییز طلایی جایش را به زمستان خاطره ها داد.

در استان گلستان نیز شب چله از بهترین شب های سال است و برای برگزاری آن از آغاز تابستان زمینه سازی می کنند و سرگرمی های شب چله را فراهم می سازند و برای شب چله به گونه خاصی هندوانه نگه می دارند، زیرا خوردن هندوانه در شب چله واجب است.
مردم استان گلستان در شب چله، پس از خوردن شام به خانه یکدیگر می روند، پیرمردان و پیرزنان از گذشته ها تعریف می کنند ، فال حافظ می گیرند، میزبان هم با چای و شیرینی، تخمه هندوانه و کدو ، پسته وبادام و پشت زیک(نوعی حلوای کنجدی)، کنجد وشاه دانه بوداده همراه با برنج بریان شده… پذیرایی می کند. چندی بعد هندوانه ها و انار را به میان می آورند و می خوردند.
یلدا روز تولد خورشید یا مهر روایت شده و شب یلدا یکی از قدیمی ترین آیین فرهنگی در عرصه سرزمین ماست و در بسیاری از فرهنگها گرامی داشته می شود به همین دلیل برای حفاظت و گسترش آن برای نسلهای آینده آن باید تلاش کرد.
در باورهای آیینی باستان، یلدا، شبِ زاد و زایش مهر است، بنابراین ریشه و پیشینه این باور به دیرینه ترین روزگار آیینی ایران باستان در آن سوی هزاره ها می رسد یعنی به ایزد مهر و آیین مهرپرستی آریاییان. برخی گویند واژه سریانی یلدا که به معنای زاد و زایش است با مسیحیان سریانی به سرزمین های آریایی آمد و از آن روزگار تاکنون این واژه در ایران مانده است، چرا که مهرپرستی از ایران به اروپا راه یافت و بر همه جا چیره شد.
رومیان واژه نوئل را برای زادروز داشتند و زادروز مهر را جشن می گرفتند. پس از چیرگی مسیحیت بر اروپا، یلدا را با نوئل تطبیق دادند.
پیروان آیین باستان نیز معترفند که “… در شب های دراز زمستان، دور آتش گرد می آمدند تا روشنایی را افزون سارند و چون درازترین شب سال یعنی آخرین شب از ماه آذر فرا می رسید به انگیزه این که از فردای آن شب، روشنایی بیشتر خواهد شد و روزها درازتر خواهد بود شادی می کردند”.
پس از دوران تاریخی و پیدایش آیین، آریاییان شب چله را گرامی می داشتند: «… در گذشته، ایرانیان میوه هایی را که تا آن زمان سالم مانده بود با آجیل و خوراکی های دیگر فراهم می نمودند و همه با هم پاسی از شب را با شادی و سرور می گذراندند و با این شیوه به پیشواز چله بزرگ می رفتند که از فردای آن روز شروع می شود و تا جشن سده یعنی چهل روز، ادامه داشت و زمانی بود که سرمای واقعی زمستان فرا می رسید، پس از آن چله کوچک آغاز می گشت، یعنی سرمای زمستان کاهش می یافت.
چله کوچک از روز پس از جشن سده شروع می شد و تا بیستم اسفند ماه ادامه داشت و این هنگامی بود که سرمای زمستان به آرامی کاهش می یافت و پس از آن شکفتن شکوفه ها فرا رسیدن بهار را نوید می داد.
ایرانیان در شب چله که آخرین شب از ماه آذر است گرد هم می آیند، خویشان و آشنایان در یکی از خانه ها که اغلب خانه بزرگ ترها به ویژه مادربزرگ یا محل مناسب دیگری است با هم دیدار می کنند، هر خانواده میوه هایی مانند انار، هندوانه، خربزه، سیب، انگور، به را فراهم کرده و با خود شب چله را جشن می گیرند.
در میان میوه ها، هندوانه از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا بعضی از آنان باور دارند که اگر مقداری هندوانه را در شب چله بخورند، در سراسر چله بزرگ و کوچک یعنی زمستانی که در پیش دارند، سرما و بیماری بر آنان اثر نخواهد گذاشت.
غیر از میوه، گاهی آجیل و شیرینی و شربت نیز در خوراکی های شب چله وجود دارد، تا پاسی از شب همه دور هم می نشینند، گاهی مادربزرگ داستان های شیرین روزگارهای گذشته را برای بچه ها تعریف می کند، پدربزرگ و یا شخص دیگری شاهنامه و حافظ می خواند و از حماسه های افتخارآفرین ایرانیان سخن می گوید.
همه با شادی و خرمی شب چله را می گذرانند و با نیایش، شب را همراهی می کنند و گاهی آن را به سپیده دم می رسانند» همه اقوام ایرانی شب یلدا یا چله را گرامی می دارند، همه اقوام ایرانی در شب چله آجیل و میوه خورند، میوه مشترک همه اقوام ایرانی هندوانه است و همه بر این باورند که خوردن میوه به ویژه هندوانه خاصیت دارد.
یلدایی دیگر به صبح رسید و این روشنی، گواهی بر آیات روح بخش الهی است که پایان کار جهان تنها به اراده لایزال الهی بسته است و اوست که بر هر چیز دانا و تواناست.
ارسال نظر