۹۰ دقیقه اجرای یک نمایش آبکی در مستطیل سبز
تعداد بازدید تعداد بازدید: 360 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت 2:52 ب.ظ، یکشنبه، 8 دی، سال 1392 نظرات بدون نظر

آنچه که دیروز در مستطیل سبز رنگ اتفاق افتاد فوتبال نبود بلکه یک نمایش بی رمق و ملال آور که شاید بهترین تعریف آن “۹۰ دقیقه دور هم بودن” باشد.

timthumb (1)به گزارش رادکانا، آنچه که دیروز در مستطیل سبز رنگ اتفاق افتاد فوتبال نبود بلکه یک نمایش بی رمق و ملال آور که شاید بهترین تعریف آن “90 دقیقه دور هم بودن” باشد.

جمله ای که پشت آن معناهای بسیار و البته تأسف برانگیزی نهفته است که باید بسیاری از مدعیان فوتبال بعد از شنیدن این جمله، فوتبال را ببوسند و کنار بگذارند.

آری، این فوتبال نبود، یک نمایش مسخره بود؛ متشکل از خنده‌ها، روبوسی‌ها و در آغوش گرفتن های مصنوعی دوستان به اصطلاح قدیمی از قبل از بازی گرفته تا دویدن‌ها، پریدن‌ها و زمین خوردن های بیهوده، ابراز ناراحتی‌های نمایشی برای از دست دادن موقعیت‌ها، داد و فریاد زدن های روی داور و یا هم بازی، اداهای مضحک مربی‌ها، و در نهایت نتیجه مزخرف!

و اما بازی دو تیم وحدت ولاغوز و پرسپولیس سرکلاته از سری مسابقات لیگ دسته اول شهرستان کردکوی که با یک ربع تأخیر بدلیل به حد نصاب نرسیدن بازیکنان وحدت ولاغوز برگزار شد، یک نمایش واقعی از بازی بی رمق و آبکی میان دو تیم بود که باز هم برگزار کنندگان سر خودشان کلاه گذاشتند.

فوتبالیست هایی که فریاد ادعاهایشان از آسمان هم فراتر رفته و خود را برتر از خیلی از بازیکنان مطرح و تراز اول می دانند، اما هیچ چیز در چنته‌ شان نیست.

اغراق نیست اگر ادعا کنیم سطح فنی بازی امروز دو تیم از یک بازی علی اصغری دهه ۷۰ هم پایین تر بود.

به حد نصاب نرسیدن بازیکنان که به معنای نابودی نسل جدید و جوان فوتبال در این شهرستان است از یک سو و نداشتن بازیکن جوان و خلاق از سوی دیگر، عرصه را برای پیرها و کسانی که شاید فقط فوتبال را از دریچه ی تلویزیون دیده اند، باز کرد که امروز شاهد آن بودیم که بیشتر از آنچه که توپ به صورت مفید در زمین در گردش باشد به دلیل مصدومیت ها و گرفتگی عضلات بازیکنان و یا اعتراض هایی که بعضاً برای برگرداندن سوت داور به نفع تیم خودشان بود متوقف می شد.

اگر تنها موقعیت نیمه ی اول تیم وحدت ولاغوز را که به گل تیم منجر شد ولی داور آن را آفساید اعلام کرد کنار بگذاریم دیدن بازی در نیمه ی اول وقت تلف کردن بیش نبود.

اما در مجموع یک ۹۰ دقیقه بی خاصیت که هیچ موقعیت گلی روی هیچکدام از دروازه ها خلق نشد. شاید اگر دو تیم بدون دروازه بان به میدان می رفتند، هیچ اتفاق خاصی رخ نمی داد.

بازیکنانی که حتی این اجازه را به خودشان نمی دهند که برای مسابقه رسمی رأس ساعت در زمین حضور یابند و یا حتی لباس تیمشان را با خودشان بیاورند؛ بازیگرانی هستند که فوتبال بی‌حساب و کتاب که در آن بازیکنان صرفا جهت دور هم بودن و خوش گذرانی به میدان می آیند.

اما این نمایش آنقدر آبکی است که یک تیم وحدت ولاغوز که بازی را با هفت نفر شروع میکند و نود دقیقه ده نفره بازی میکند ، در پایان با نتیجه ی یک بر صفر برنده از زمین خارج می شود.

این مرگی بود که دوست نداریم باورش کنیم. ولی نمی‌شود با حقیقت مبارزه کرد./گلستان لیگ

ارسال نظر