ایران چگونه می تواند تنگه هرمز را مسدود کند؟
تعداد بازدید تعداد 104 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت ۲:۰۲ ب.ظ، شنبه، ۱۶ تیر، سال ۱۳۹۷ نظرات بدون نظر

حالا باید فهمید دلیل حضور ایران در کشورهای منطقه، محکم کردن جای پای خود برای امنیت ملی و ملت خود بوده نه صرفا چیزی که مخالفان و ساده لوحان در مورد این قضیه می گویند و شعارهای«نه غزه، نه لبنان» و امثال اینها سرمی دهند.

به گزارش سرویس سیاسی رادکانا به نقل از سپاس؛ روز گذشته مطلبی در شبکه های مجازی خطاب به رئیس جمهور با عنوان کدام تنگه هرمزمنتشر شد که نوشت: تنگه ای به طول نود کیلومتر که بخاطر عمق کم، فقط هیجده کیلومتر آن قابل کشتیرانی است و آن مسافت هم جز آبهای سرزمینی کشورهای عمان و امارات است و اصولا ایران جز در شرایط جنگی و به صورت غیرقانونی نمی تواند برای آن مشکلی ایجاد کند. پس در زمان حاضر منظور از بستن هرمز، بستن خود تنگه نیست.

جزایر سه گانه ایرانی برگ برنده ودست برتر ایران: ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، آیا می دانید تمام کشتیهای تجاری و نظامی و نفتکشها، بخاطر عمق کم خلیج فارس، مجبورند فقط از همین ناحیه و بین این سه جزیره ایرانی حرکت کنند؟

حالا، هم دلیل اصرار اماراتی ها برای کسب حق حاکمیت بر این جزایر را فهمیدید و هم منظور از بستن قانونی تنگه هرمز بر اساس کنوانسیونهای بین المللی که به کشورها اجازه میدهد در صورت تهدید امنیت ملی، از حق حاکمیت خود برای دفاع استفاده کنند.

بستن تنگه هرمز به دو صورت ممکن است:
انسداد هوشمند(امکانات قانونی تا استفاده از ابزار نظامی) و انسداد غیر هوشمند(ایجاد تهدید غیر رسمی و مینهای سرگردان و غیره) اما سوالی که این چند روز مدام پرسیده شد این بود که عربستان بخاطر داشتن خط لوله انتقال نفت به مدیترانه و دریای سرخ از این اقدام ایران در امان می ماند، پس بستن هرمز به چه دردی میخورد؟

خط لوله عربستان به دریای سرخ نهایتا می تواند شش و نیم میلیون بشکه در روز جابه جا و به اروپا ارسال کند در حالی که عربستان باید دوازده میلیون بشکه صادر نماید، و اینکه خط لوله شمالی آنها هم باید از عراق و اردن بگذرد که عملا از امنیت کافی برخوردار نیست و اکنون هم استفاده نمی شود.

باید دانست که خط لوله جنوبی به سمت دریای سرخ، بین عربستان و عراق و جدیدا امارات مشترک است که اگر عراق و امارات هم بخواهند از آن استفاده کنند، بخشی از شش و نیم میلیون بشکه باید سهم عراق و امارات باشد پس باز هم این خط لوله کارایی ندارد.

از طرفی اگر این خط لوله بخواهد از شرق عربستان به غرب آن رفته و  تخلیه گردد و از آنجا برای کشورهای آسیایی بارگیری شود، باید از تنگه باب المندب و از قلمرو دوستان ایران، یعنی انصارالله یمن عبور کند که با توجه به شرایط جنگی منطقه، کشورهای آسیایی حاضر به خرید نفت با ریسک بالا نخواهند شد.

با این حساب با نا امن شدن یا بسته شدن هرمز، حدود نوزده میلیون بشکه نفت از بازار جهانی کم و قیمت نفت در روز اول به بیش از سیصد دلار در هر بشکه رسیده و عملا بسیاری از کشورهای جهان با بحران جدی روبه رو خواهند شد.

البته قطعا بستن تنگه هرمز آخرین تیر ایران است و تا آن موقع، تیرهای زیادی برای شلیک وجود دارد که یکی از آنها مثلا شلیک یک موشک بالستیک یمنی به بندر بارگیری نفت یا میدان نفتی آرامکو یا الغوار عربستان و یا به دبی است که باز همان اتفاقات برای نفت دنیا خواهد افتاد.

حالا باید فهمید دلیل حضور ایران در کشورهای منطقه، محکم کردن جای پای خود برای امنیت ملی و ملت خود بوده نه صرفا چیزی که مخالفان و ساده لوحان در مورد این قضیه می گویند و شعارهای«نه غزه، نه لبنان» و امثال اینها سرمی دهند.

این ترفندی برای خالی کردن دست ایران از اهرمهای اعمال قدرت بوده است، که متاسفانه عده ای یا از سر حماقت و یا از سر خیانت تکرار می کنند.

انتهای پیام/

ارسال نظر