واردات بی رویه پنبه عامل اصلی کاهش تولید طلای سفید/ رسیدن به خودکفایی مجدد غیر ممکن نیست
تعداد بازدید تعداد 365 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت ۹:۰۳ ق.ظ، یکشنبه، ۳۱ تیر، سال ۱۳۹۷ نظرات بدون نظر

یک مقام مسئول گفت: واردات بی رویه پنبه در سال ۸۲، کار را به جایی رساند که بسیاری از کشاورزان نسبت به کشت پنبه دلسرد شدند.

به گزارش سرویس اقتصادی رادکانا؛ محمدحسین کاویانی مدیرعامل صندوق پنبه در گفت‌وگو با خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان، با تکذیب واردات پنبه از پاکستان اظهار کرد: براساس آمار گمرگ در دوازده ماهه ساله گذشته ۶۶ هزارتن و دو ماهه نخست سال ۱۳ هزار و ۸۰۰ تن پنبه وارد کشور شد که بیش از ۹۰ درصد پنبه مورد نیاز از ازبکستان، ۷ تا ۸ درصد تاجیکستان و مابقی از ترکمنستان وارد می‌شود.

وی با بیان اینکه تاکنون یک کیلو پنبه از پاکستان وارد نشده است، افزود: با توجه به آنکه پاکستان به دلیل کمبود تولید خود واردکننده پنبه از هندوستان است و از طرفی به دلیل وجود بیماری ویروسی پیچیدگی برگ قرنطینه سازمان حفظ نباتات از ورود پنبه پاکستان به کشور جلوگیری می‌کند؛ بنابراین اظهار نظر برخی افراد مبنی بر آنکه عمده پنبه مورد نیاز از پاکستان تأمین می‌شود، شایعه ای بیش نیست.

کاویانی با اشاره به اینکه هندوستان با تولید سالانه بیش از ۵۰ میلیون تن پنبه تصفیه شده بزرگترین تولیدکننده پنبه در دنیا به شمار می رود، بیان کرد: کشورهای چین، آمریکا، برزیل و پاکستان در رده‌های دیگرتولیدکنندگان برتر پنبه در دنیا هستند.

این مقام مسئول با بیان اینکه پیش‌بینی می‌شود، حدود ۵۰ تا ۵۵ هزارتن پنبه در کارخانه های مجاز پنبه پاک کنی تولید شود، تصریح کرد: امسال پیش بینی می شود که سطح زیر کشت پنبه به ۷۰ هزار هکتار برسد و با احتساب میانگین ۲٫۵ تن وش در هکتار، ۱۷۵ هزار تن وش تولید خواهد شد که از این میزان ۵۳ تا ۵۴ هزارتن پنبه تصفیه شده استحصال خواهد شد.

وی با بیان اینکه سال گذشته ۵۲ هزار و ۲۵۳ تن پنبه تصفیه شده در کشور تولید شد، افزود: از این میزان ۳ هزار و ۸۲۰ تن پنبه به عنوان ذخیره  در انبارها مانده است که با احتساب سالانه ۱۲۰ هزارتن پنبه مورد نیاز صنایع نساجی پیش بینی می شود همانند سال گذشته ۶۶ هزارتن پنبه وارد شود.

کاویانی درباره روند تولید پنبه در سال‌های اخیر اظهار کرد: در سال ۷۹، ۴۷ هزارتن پنبه تصفیه شده مازاد بر نیاز صنایع نساجی داشتیم که صندوق پنبه در همان سال ۲۵ هزارتن مازاد بر نیاز کشاورزان را خریداری و ذخیره کرد که در نهایت سال ۸۲، ۱۲ هزارتن از پنبه مازاد صادر شد.

واردات بی رویه پنبه، تولید را به خاک سیاه کشاند

این مقام مسئول با بیان اینکه نرخ جهانی پنبه در سال ۸۲ کمتر از یک دلار بود،گفت: با توجه به کاهش نرخ جهانی پنبه در آن سال‌ها، صنایع نساجی از وزارت جهاد کشاورزی وقت مجوز واردات پنبه را گرفتند و در شرایطی که ۱۲ هزارتن پنبه مازاد بر نیاز داخل به بازارهای هدف صادر شد، اقدام به واردات پنبه کردند که در نهایت این امر دلسردی کشاورزان به کشت پنبه را به همراه داشت.

وی با اشاره به دلایل کاهش تولید پنبه در سال های اخیر بیان کرد: واردات بی رویه پنبه در سال ۸۲ و عدم افزایش مناسب قیمت پنبه نسبت به سایر محصولات کشاورزی  موجب شد که کشاورزان استان گلستان به عنوان بزرگترین تولیدکننده پنبه اقدام به تغییر الگوی کشت خود کنند و در نهایت بی رغبتی کشاورزان به تولید پنبه کار را به جایی رساند که هم اکنون وارد کننده ۶۶ هزارتن پنبه در طول سال هستیم.

کاویانی ادامه داد: با توجه به آنکه اراضی زراعی از فروردین تا بهمن ماه در اختیار زراعت پنبه است و سایر کشت ها در دوره زمانی کوتاه تر انجام می شود  از این رو به سبب دو نوبت کشت در طول سال عایدی بیشتری برای کشاورز در بردارد، به همین دلیل نبود صرفه اقتصادی کشت پنبه موجب شد تا سطح زیر کشت این محصول در بزرگترین استان تولید کننده با کاهش بیش از ۵۰ درصدی به ۵ تا ۱۰ هکتار  و ۴۰ کارخانه پنبه پاک کنی فعال  به ۴ کارخانه پنبه پاک کنی نیمه فعال در گلستان رسید.

وی در پاسخ به این سوال که آیا امکان خودکفایی مجدد در تولید پنبه وجود دارد، افزود: اگرچه خراب کردن یک ساختمان یک روز زمان نیاز دارد، اما ساخت مجدد آن سال ها طول می کشد، از این رو می توان گفت که رسیدن به خودکفایی مجدد غیر ممکن نیست و تنها زمان بر است.

استفاده از بذور زودرس یک راه برای رسیدن به خوداتکایی پنبه

این مقام مسئول در بخش دیگر سخنان خود با اشاره به راهکارهای رسیدن به خودکفایی پنبه گفت: یکی از عوامل مهم در توسعه کشت، بذرپنبه است که موسسه تحقیقات بذور مناسبی را در اختیار کشاورزان قرار داده است و به سبب زود رس بودن این بذرها امکان دوبار کشت در اراضی زراعی  و رقابت با سایر محصولات به سبب مدت زمان کوتاه کاشت و برداشت وجود دارد.

کاویانی در پایان تصریح کرد: با استفاده از بذرهای خارجی و بذرهای زودرس، آبیاری مناسب و ادوات مکانیزاسیون بهره وری در هکتار افزایش خواهد یافت که بدین ترتیب نیاز سالانه ۱۲۰ هزارتنی صنایع نساجی تامین خواهد شد و دیگر نیازی به واردات نخواهیم داشت.

انتهای پیام/

ارسال نظر