روحانی با این فرمان، دولت را کجا می برد؟
تعداد بازدید تعداد 193 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت ۱۰:۵۵ ق.ظ، جمعه، ۱۱ بهمن، سال ۱۳۹۸ نظرات بدون نظر

اظهارات اخیر روحانی و ظریف، هر چند ممکن است نسخه پیچی از محافل خاص تلقی شود که دو منبع اصلی اصلاح طلب اصل نشست آن را تایید کردند اما برای یک دولت با این وضعیت به پایان خط رسیده کاملا غیرضروری‌ بود که سر از زخم های عمیق نفوذ گشود ، و کشور را وارد مسیر خلاف منافع و مصالح ملی نمود.

به گزارش سرویس سیاسی رادکانا؛ راهبرد و دال مرکزی گفتمان اعتدال در عرصه خارجی شکست خورده است و هیچ راهی برای احیای آن وجود ندارد.در واقع سیاست تعاملی دولت روحانی با آمریکا و اروپا باید جای خود را به سیاست ترجیح شرق بر غرب و همسایه بر دور بدهد ؛اما آیا دولت به این سیاست باور و اعتقاد دارد !

آنچه معلوم است ما شاهد تغییر چشمگیری در مواضع روحانی و وزیر خارجه آن که سطح خود را به یک دلال سیاسی و مذاکره با غرب تنزل داده است نبوده و بعد از این هم نخواهیم بود؛ چراکه نه تنها هنوز از میزان انتظارات و امیدشان به مذاکره مجدد کاسته نشده است بلکه برای جلب توجه و نظر آنان به در دسترس بودن “برجام داخلی ” پالس های ویژه ای ارسال می شود !

اظهارات اخیر روحانی و ظریف، هر چند ممکن است نسخه پیچی از محافل خاص تلقی شود که دو منبع اصلی اصلاح طلب اصل نشست آن را تایید کردند اما برای یک دولت با این وضعیت به پایان خط رسیده کاملا غیرضروری‌ بود که سر از زخم های عمیق نفوذ گشود ، و کشور را وارد مسیر خلاف منافع و مصالح ملی نمود.

همین دو هفته قبل بود که رهبر معظم انقلاب در خطبه اول نماز جمعه تهران، تذکر جدی ای دادند که :” یک عدّه‌ای به تبع و هدایت تلویزیون‌های آمریکایی و رادیوهای انگلیسی سعی کردند این قضیّه را به نحوی آرایش بدهند که ماجرای یوم‌الله ناشی از شهادت بزرگ این دو شهید عزیز را به دست فراموشی بسپارند. سعی کردند کاری کنند که به خیال خودشان آن را به دست فراموشی بسپارند. افرادی که انسان هیچ علاقه‌ای در اینها نسبت به منافع ملّی و نسبت به مصالح کشور احساس نمیکند؛ واقعاً انسان تعجّب میکند. حالا یک عدّه‌ای جوانند، احساساتی‌اند، فریب میخورند؛ یک عدّه‌ای نه، جوان هم نیستند؛ انسان میبیند که اینها هیچ حاضر نیستند منافع ملّی را درک کنند، فهم کنند، پای این منافع بِایستند. آنچه که دشمن مایل است از زبان اینها سر میزند، در عمل اینها خودش را ظاهر میکند. ”

سیاست شکست خورده تعامل با غرب از طریق مذاکره مستقیم با آمریکا که این حلقه از دیدار با مک فارلین تا کنون دنبال نموده است _ کشور را از چاله تحریم ها که با تکیه بر توان داخلی قابل رفع بود ؛ به چاه عمیقی گرفتار نموده که عملا نتیجه بی‌ثمر و خسارت مذاکرات در دولت خاتمی است که عمیق شدن آن از مذاکرات و اصل برجام شدت گرفت .

اما آیا رهایی از این چاه عمیق در کوتاه مدت ممکن است ؟ بله . در قدم اول، نیازمند دست کشیدن دولت تدبیر و امید از بلندپروازی‌های پروژه تغییر و توسعه ! آنهم با حمایت غرب و تمرکز بیشتر بر توان داخلی است.

در قدم دوم کنار گذاشتن سیاست‌گذاری‌ها و سیاست‌هایی نظیر تغییر از طریق پروژه‌ بازمهندسی اجتماعی ایران بر بستر شبکه های اجتماعی غربی و تحت کنترل و هدایت مستمر آنان است.

آنگاه است که می تواند در خصوص بازتعریف جریانی خود و نسبت آن با انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی فکر کند؛ در غیر اینصورت هر چه پیش خواهیم رفت وضعیت دولت بغرنج تر و در یک زمان غیرقابل تصوری به پایان حیات خود خواهد رسید.البته با شناختی که از دولت و حلقه آن وجود دارد کاملا بعید بنظر می رسد .

به قلم حسن بیارجمندی

انتهای پیام/

ارسال نظر