لبخند دانش‌آموزان دوای درد معلم سرطانی آزادشهر/ تا زنده‌ام در کنار دانش‌آموزانم می‌مانم
تعداد بازدید تعداد 102 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت ۲:۴۱ ب.ظ، سه شنبه، ۳۰ اردیبهشت، سال ۱۳۹۹ نظرات بدون نظر

معلم آزادشهری که به بیماری سرطان مبتلا شده است با نپذیرفتن مرخصی استعلاجی همچنان در کلاس‌های درس حاضر می‌شود، او لبخند شاگردان خود را دوای درد خود می‌داند.

به گزارش سرویس اجتماعی رادکانا به نقل از فارس؛ معلم که باشی  مرزهای  عشق به مصداق « انما بعثت معلما» در فرمایش رسول خدا (ص) برایت ادراکی آسمانی می‌یابد، نیازی نداری که در هیاهوی مجازی و حقیقی، به عنوان پرافتخار معلم نمونه به خودت ببالی، بیماری را به سخره می‌گیری و با پای ارادت وارد کلاس درس عشق می‌شوی.

سوژه این مجال ما، میز و صندلی کلاس درس برایش بهترین سنگر مبارزه با سرطان است، مامن آرامش را مدرسه و لبخند و نفس‌های دانش‌آموزان را بهترین و تاثیرگذارترین شیمی درمانی می‌داند.

سخن از «عبدالله بدری شیروانی» معلم با روحیه آزادشهری است که با وجود تن دردمند و بیمارش، کلاس درس را تنها مرهم دردهایش می‌داند، او مصصم ایستاده و با وجود توصیه پزشکان برای استراحت مطلق، کلاس درس و فعالیتش در فضای مجازی را  ادامه داده و در نبردی سخت، انشاالله پشت سرطان را به خاک خواهد رساند.

حجت‌الاسلام عبدالله بدری شیروانی که در دبیرستان و هنرستان کاردانش غیردولتی پسرانه «نیکان» آزادشهر تدریس می‌کند خودش را وقف مدرسه و دانش‌آموزانش کرده، او استفاده از مرخصی با وجود بیماری را نمی‌پذیرد و عاشقانه پای تخته‌های دلدادگی حاضر می‌شود.

در نخستین روزهای بازگشایی مدارس بعد از تعطیلی دو ماهه به دلیل کرونا گفت و گویی داشته‌ایم با این معلم دلسوز که مشروح آن را در ادامه مشاهده می‌کنید:

معلم با روحیه آزادشهری در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری فارس در گنبدکاووس با اشاره به اینکه در ابتدای سال تحصیلی وقتی به مرخصی و دور ماندن از کلاس و بچه‌ها فکر می‌کردم ناراحتی سراپای وجودم را فرا می‌گرفت، اظهار کرد: از همان لحظه اول تصمیمم را گرفتم و با خود گفتم من بدون بچه‌ها نمی‌توانم زندگی کنم.

عبدالله بدری شیروانی با بیان اینکه از همان جا فکر مرخصی را از ذهنم پاک کردم، افزود: تصمیم گرفتم با امید به آینده به کارم ادامه دهم و با روحیه در کلاس حاضر شدم به شکلی که هرگز در کلاس درس احساس بیماری و درد نکردم.

وی با تاکید بر اینکه کلاس درس و بودن با دانش آموزان مسکنی قوی برای مقابله با بیماری‌ام بود، خاطرنشان کرد: هر چه فکر کردم دیدم نمی‌توانم به هیچ قیمتی دانش‌آموزانی را که با هزار امید و آرزو به من دل بسته‌اند را رها کنم؟

این معلم آزادشهری با اشاره به انجام مراحل شیمی درمانی خود در ابتدای سال تحصیلی جاری، ادامه داد: در حالی که پزشکان به صورت اکید از من خواستند تا با اخذ مرخصی در منزل استراحت کنم ولی دلم طاقت نیاورد و تلاش کردم تا با تمام وجود به کلاس درس بروم.

بدری شیروانی از تغییر رفتار بچه‌ها بعد از حضور در کلاس بعد از شیمی درمانی و مشخص شدن بیماری‌اش، گفت: کاملا برایم ملموس است که دانش‌آموزانم وقتی من را با این وضعیت در کلاس می‌بینند شوق، اشتیاق و انگیزه‌شان برای درس خواندن بیشتر و بیشتر می‌شود.

گفتنی است این معلم فداکار و با روحیه که در مدرسه غیرانتفاعی نیکان و دی شهرستان آزادشهر مشغول به تدریس است در سال جاری از سوی نماینده مردم آزادشهر و رامیان در مجلس شورای اسلامی مورد تجلیل قرار گرفته است.

انتهای پیام/

ارسال نظر