اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید
تعداد بازدید تعداد 86 تاریخ ارسال تاریخ ارسال: ساعت ۱۱:۰۰ ق.ظ، یکشنبه، ۲۹ مهر، سال ۱۳۹۷ نظرات بدون نظر

عکس و خبر دیدار امیرحسین صدیق و ستاره اسکندری با پوریا نوری یکی از عاملان حمله وحشیانه به مردم و مأموران نیروی انتظامی در جریان غائله سال گذشته خیابان پاسداران تهران که به حکم «رأفت اسلامی» آزاد شده، بار دیگر اثبات کرد که ندای «اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید» امام حسین (ع)، همچنان از سوی برخی شنیده نمی‌شود.

به گزارش سرویس سیاسی رادکانا به نقل از جوان آنلاین ؛ چند روز پیش خبر حمایت مارک رافالو، بازیگر، کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامه‌نویس امریکایی که تاکنون سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شده، از مردم مظلوم یمن باعث شد تا مواضع فرصت‌طلبانه برخی چهره‌های سینمایی و… که این روز‌ها برایشان از عنوان سلبریتی استفاده می‌کنند برایم غامض‌تر و پیچیده‌تر از قبل گردد. این سلبریتی غیرمسلمان که در جامعه‌ای به معنای واقعی کلمه لیبرالیستی با ارزش‌های اومانیستی و سکولاریزه شده متولد و بزرگ شده در آخرین اظهار نظر ویدئویی که منتشر کرده می‌گوید:

«سه سال است که ایالات متحده و عربستان سعودی جنگی سری را آغاز کرده‌اند و فجیع‌ترین فاجعه انسانی را رقم زده‌اند و ۸ میلیون نفر انسان را در یک قدمی مرگ از قحطی قرار داده‌اند. نه تنها دولت امریکا هواپیما‌های ما و موشک‌ها و آموزش نظامی برای عربستان فراهم می‌کند بلکه به طور ویژه نقاط مورد نظر برای هدف قرار دادن را نیز برای هواپیما‌های عربستان تعیین و سوخت این هواپیما‌ها را نیز برایشان فراهم می‌کند…»

حالا درست به فاصله چند روز بعد خبری در توئیتر با عکس دو بازیگر سینما و تلویزیون خودمان با این جملات منتشر شده: «پوریا نوری آزاده شده است، دو هنرمند عزیز خانم ستاره اسکندری و آقای امیرحسین صدیق به دیدنش رفته‌اند… [؟!]»

موضوعی که در رابطه با این خبر حائز اهمیت است اینکه چطور می‌شود افرادی در کنار مسببان متوحشانه‌ترین اتفاقات جامعه بشری در هزاره سوم بایستند و عکس شادمانه بگیرند، اما در عین حال نگران انسانیت و جامعه دموکراتیک باشند؟!

از همان ابتدای انتشار این خبر تا لحظه نوشتن این مطلب چهره شهید مظلوم محمدحسین حدادیان از جلوی چشمانم دور نمی‌شود.‌ای کاش حداقل در مواردی مثل این اتفاق و برای روشن‌تر شدن چهره قاتل و جلوگیری از عوض کردن جای جلاد و شهید ملاحظات را کنار می‌گذاشتیم و از حقایق و بلکه واقعیات صریح‌تر حرف می‌زدیم.‌ای کاش افرادی که پیکر شهید حدادیان را از نزدیک دیده بودند می‌گفتند امثال همین پوریا نوری که امروز در کنار دو سلبریتی فاقد هر گونه آزاداندیشی و آزادگی با چهره‌ای متبسم نشسته چه بلایی بر سر پیکر این شهید مظلوم آورده بودند.

کاش به این سلبریتی‌ها و برخی منفعلان تحت تأثیر فضای مجازی می‌شد گفت که وقتی پیکر محمدحسین را پیدا کردند بخشی از جمجمه‌اش به ضرب میلگرد متلاشی شده بود. همین منادیان زنده باد دوستدار انسانیت! در نهایت سبوعیت، میلگرد عاج‌داری را در چشم و سر این جوان مظلوم فرو کرده بودند و موقعی که ملعون باباجانی با اقتدا به همپالکی‌های داعشی‌اش اتوبوس جنونش را به سمت مردم حرکت داده بود، چهره و صورت شهید حدادیان و چند نفر دیگر… اصلاً قابل دیدن نبود! وقتی خبر دیدار امیرحسین صدیق و ستاره اسکندری را در توئیتر دیدم، همه این توصیفات مانند فریم به فریم از جلوی چشمانم عبور می‌کردند.

واقعاً چرا در انعکاس واقعی و بدون روتوش نتیجه وحشی‌گری افرادی مثل پوریا نوری و دیگر درویش‌نما‌های فاجعه‌آفرین در گلستان هفتم خیابان پاسداران مسامحه و خودسانسوری می‌کنیم تا میدان و عرصه به دست افراد بی‌سواد و بی‌بصیرتی مثل این دو نفر بیفتد؟!

چرا کسی نمی‌گوید پیکر محمدحسین را با پنبه و پارچه و… بازسازی کردند تا مادرش همه آنچه را که بر جوانش رفته بود نبیند؟!

رنج و غصه نوشتن اوضاع پیکر برخی از شهدای فاجعه غیرانسانی دراویش دروغین رنج‌آور است، اما واقعیت این است که دیدن چهره خندان سرشار از بلاهت چند معلوم‌الحال که سر در توبره بیت‌المال مسلمانان دارند در کنار قصابانی که دی ماه ۹۶ نشان دادند خلف واقعی عاملان کشتار وحشیانه صبرا، شتیلا، صنعا و حُدیده هستند، همچون خاری در چشم و استخوانی در گلو است.

انتهای پیام /

ارسال نظر